ploigisi h3

bottom neo

agio fos panagios tafos

Τὸ Ἅγιον Φῶς :

Πότε ἐμφανίστηκε γιὰ πρώτη φορά καὶ ποιὰ εἶναι ἡ ἱστορία του

Ἡ ἔλευση τοῦ Ἁγίου Φωτὸς στὸν Πανάγιο Τάφο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, κάθε Μεγάλο Σάββατο, εἶναι  τό μοναδικό θαυματουργικό γεγονός στήν ἀνθρώπινη ἱστορία πού λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο, τήν ἴδια ἡμέρα, γιά περισσότερο ἀπό μία χιλιετία. Κάθε χρόνο, κατὰ τὴ μεσημβρία τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, ἕνα Φῶς πηγάζει ἀπὸ τὸν Τάφο τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀναφλέγει τὴν ἀποκαλούμενη «ἀκοίμητη» κανδήλα στὸ ἐσωτερικό τοῦ Τάφου, ἐνῷ ταυτοχρόνως γαλαζόλευκες ἐκλάμψεις τοῦ ἴδιου Φωτὸς διαχέονται μέσα στὸν Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως, φωτίζοντας τὸν χῶρο καὶ ἀναφλέγοντας κάποιες ἀπὸ τὶς κανδῆλες καὶ τὶς λαμπάδες τῶν πιστῶν.  Δέν εἶναι μόνο οἱ ὀρθόδοξοι ποὺ παίρνουν μέρος στὴν τελετὴ τοῦ Ἁγίου Φωτός, ἀλλὰ πολλοὶ ἀλλόθρησκοι ὅπως Ἀρμένιοι καὶ Κόπτες,  ποὺ περιμένουν ἔξω ἀπὸ τὸν Πανάγιο Τάφο τοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ ἀνάψουν τὶς λαμπάδες τους ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο Πατριάρχη μιᾶς καὶ τὸ ἅγιο φῶς ἀνάβει μόνο στούς ὀρθοδόξους. Ἐπίσης Ἑβραῖοι ἀστυνομικοὶ εἶναι πάντα παρὸντες μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν Πανάγιο Τάφο καὶ μάρτυρες τοῦ γεγονότος αὐτοῦ κάθε χρόνο.

Ἐντύπωση προκαλεῖ, ἐπίσης, τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ μουσουλμάνοι τῶν Ἱεροσολύμων, ἂν καὶ ἀλλόθρησκοι, συμμετέχουν κατὰ χιλιάδες στὴν τελετὴ τοῦ Ἁγίου Φωτός, ἀποδέχονται τὴν αὐθεντικότητα τοῦ θαύματος καὶ μεταφέρουν τὸ Φῶς μὲ εὐλάβεια στὰ τζαμιὰ καὶ στὶς κατοικίες τους, ὅπου τὸ διατηροῦν ἄσβεστο καθ’ ὅλη τὴ διάρκεια τοῦ ἔτους.

Σήμερα, μετὰ ἀπὸ δυὸ χιλιετίες, τὸ ἴδιο Φῶς ἐξακολουθεῖ νὰ ἐμφανίζεται στὸν ἴδιο τόπο, στὸ ἐσωτερικό τοῦ Τάφου τοῦ Χριστοῦ ἀλλὰ καὶ ἔξω ἀπὸ αὐτόν, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς τελετῆς τοῦ Μεγάλου Σαββάτου. Τό γεγονὸς αὐτὸ ἔχει καταγεγραμμένη διάρκεια ζωῆς τουλάχιστον δώδεκα  αἰώνων.  Τό Ἅγιον Φῶς δέν ἐνεφανίσθη δύο φορές στήν Ἱστορία, ὅταν ὁ Πανάγιος Τάφος εἶχε καταληφθεῖ ἀπό τούς παπικούς καί τούς Ἀρμενίους.

Πότε ὅμως τελέστηκε γιά πρώτη φορά τό θαῦμα;

Τὸ Ἅγιον Φῶς ἐμφανίστηκε γιὰ πρώτη φορά τὴν ὥρα ποὺ ἔλαβε χώρα ἡ Ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου, μετὰ τὰ μεσάνυχτα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου καὶ λίγες ὧρες πρὶν ἀπὸ τὸ ξημέρωμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, μὲ πιθανότερη ἡμερομηνία τὴν 5ῃ Ἀπριλίου τοῦ 33 μ.Χ.

Τὸ φῶς αὐτὸ ταυτίζεται μὲ τὸ ὑπερφυὲς Φῶς ποὺ διέλαμψε μέσα στὸν Τάφο τοῦ Χριστοῦ τὴν ὥρα τῆς Ἀναστάσεώς Του.

Ὅπως μᾶς ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς «καὶ τρέχοντας ὁ Πέτρος, ἔφτασε στὸ μνῆμα, καὶ βλέποντας τὸ φῶς ἐντὸς τοῦ Τάφου ἐξεπλάγει». Τὴν ἴδια μέρα ποὺ ἀναστήθηκε ὁ Χριστὸς καὶ ὅταν ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Ἰωάννα, ἡ Μαρία ἡ μητέρα τοῦ Ἰακώβ, μαζὶ μὲ ἄλλες γυναῖκες πῆγαν στὸ τάφο τοῦ Χριστοῦ, παρατήρησαν ὅτι ἕνα λευκὸ φῶς ἔλουζε τὸν Τάφο. Ἔτσι μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο μπόρεσαν καὶ εἶδαν μέσα στὸν σκοτεινὸ τάφο τήν σινδόνη τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸν τάφο ποὺ ἦταν ἄδειος.

Ἡ πρώτη παρουσία τοῦ θαύματος τοῦ Ἁγίου Ἀκτίστου Φωτὸς συναντᾶται ἀκριβῶς τὴν ὥρα ποὺ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἐπιστρέφει ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν νεκρῶν γιὰ νὰ δοξαστεῖ διὰ τῆς Ἀναστάσεώς Του μέσα σὲ ἕνα ἀπερινόητο καὶ ἀπρόσιτο Φῶς. Τὸ ἴδιο Φῶς γεμίζει τὸν Πανάγιο Τάφο, κάθε χρόνο, κατὰ τὴν τελετὴ τοῦ Μεγάλου Σαββάτου.

Μαρτυρίες ἢ διηγήσεις ποὺ νὰ περιγράφουν τὴ συγκεκριμένη τελετὴ κατὰ τοὺς πρώιμους χριστιανικοὺς αἰῶνες, δὲν ἔχουν διασωθεῖ. Ἔχουν διασωθεῖ ὅμως κάποια ἀρχαία λυχνάρια ποὺ οἱ ἐπιγραφὲς τους ρίχνουν περισσότερο φῶς σχετικὰ μὲ τὴν ἀρχαιότητα τῆς τελετῆς.

Σύμφωνα μὲ τὸν Ἕλληνα κληρικὸ Νικήτα (10ος αἰ.) τὸ Ἅγιο Φῶς ἄρχισε νὰ ἐμφανίζεται ἤδη ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ, ἀμέσως μετὰ τὴν Ἀνάληψή Του, κάθε Μεγάλο Σάββατο χωρὶς καμία διακοπή στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων. Ὁ Ἄραβας ἱστορικὸς ἇλ-Μασούντι καὶ ὁ Ἀρμένιος ἱστορικὸς Κιρακὸς ἀνάγουν τὴ χρονικὴ ἀφετηρία τοῦ θαύματος λίγο ἀργότερα, καὶ ἀναφέρουν ὅτι τὸ Ἅγιο Φῶς ἄρχισε νὰ ἐμφανίζεται κατὰ τὴν περίοδο κατασκευῆς τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, δηλαδὴ τὴν περίοδο 326-336 μ.Χ. Ὁ ἱστορικὸς Κιρακὸς ἀναφέρει ἐπιπλέον ὅτι τὸ πρῶτο ἱστορικὸ πρόσωπο ποὺ βίωσε τὸ θαῦμα εἶναι ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Φωτιστῆς, περὶ τὸ ἔτος 330μ.Χ.

Ἡ καλοπροαίρετη ἀπιστία ἔναντι τῶν ἔκτακτων «ὑπερφυσικῶν» φαινομένων εἶναι ἀπαραίτητη καὶ σὲ πλήρη συμφωνία μὲ τὸ παράγγελμα τοῦ Εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη περὶ δοκιμῆς τῶν πνευμάτων «ἐὰν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεόν».  Ὅμως, στὴν περίπτωση τοῦ Ἁγίου Φωτὸς πρόκειται γιὰ ἕνα γεγονὸς ποὺ δὲν εἶναι ἔκτακτο ἢ προσωρινό, ἀλλὰ ἐπαναλαμβανόμενο ἐπὶ πολλοὺς αἰῶνες, μὲ τρόπο πασίδηλο καὶ ἱστορικῶς καταγεγραμμένο.

Γιὰ πολλοὺς ἀνθρώπους ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἁγίου Φωτὸς κάθε Μεγάλο Σάββατο στὸν Τάφο τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἕνα ἀληθινὸ θαῦμα. Γιὰ ἄλλους ὄχι. Οἱ ἀπόψεις διΐστανται καὶ εἶναι ὅλες σεβαστές.

Ἰδιαίτερη ἀξία ἔχει ἐπίσης καὶ ἡ προσπάθεια ἐπιστημονικῆς προσέγγισης τοῦ ὅλου ζητήματος. Οἱ μετρήσεις τοῦ φάσματος τῆς ἠλεκτρομαγνητικῆς ἀκτινοβολίας ποὺ πραγματοποιήθηκαν γύρω ἀπὸ τὸν Τάφο τοῦ Χριστοῦ τὸ Μεγάλο Σάββατο τοῦ 2008, ἀπὸ τὸν Ρῶσο φυσικὸ Δρ. Ἀντρέι Βολκόβ, παρουσιάζουν μεγάλο ἐνδιαφέρον.

Ἡ σοβαρότερη ἐπιστημονικὴ ἔρευνα ποὺ ἔχει γίνει μέχρι σήμερα εἶναι αὐτὴ τοῦ Χάρη Σκαρλακίδη, Ἀρχιτέκτονος,  ὁ ὁποῖος ἔχει συγγράψει δυὸ βιβλία στὰ ὁποῖα ἀναφέρονται ἑβδομήντα  ἱστορικὲς μαρτυρίες καὶ διηγήσεις δεκάδων περιηγητῶν, χρονογράφων, σταυροφόρων, μουσουλμάνων ἱστορικῶν, χριστιανῶν προσκυνητῶν καὶ ἁπλῶν ταξιδιωτῶν οἱ ὁποῖοι εἴτε ἔζησαν τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Φωτὸς ἀπὸ κοντά, εἴτε πληροφορήθηκαν γι’ αὐτὸ ἀπὸ ἄλλους αὐτόπτες μάρτυρες.

Ὅλες αὐτὲς οἱ μαρτυρίες, μὲ ἐντυπωσιακὰ ὁμόφωνο τρόπο, κάνουν λόγο γιὰ ἕνα φῶς ἢ γιὰ ἕνα πῦρ ποὺ κατέρχεται θαυματουργικὰ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ἐνώπιον τοῦ πλήθους καὶ ἀνάβει τὴν κανδήλα ἐλαίου μέσα στὸν ἄδειο Τάφο τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Χάρης Σκαρλακίδης ἐξιστορεῖ τὴν προσωπική του ἐμπειρία ποὺ ἔζησε στὸν Πανάγιο Τάφο: «Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1998, εὑρισκόμενος σὲ ἕναν πολὺ σκοτεινὸ χῶρο τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, ἀκριβῶς κάτω ἀπὸ τὸν Γολγοθά, τὴν ὥρα ποὺ ἐμφανίστηκε τὸ Ἅγιον Φῶς ἀντίκρισα κάποιες γαλαζόλευκες ἐκλάμψεις νὰ διαχέονται στὸν χῶρο καὶ τὴ λαμπάδα ἐνὸς πιστοῦ νὰ ἀναφλέγεται ἀπὸ μόνη της ἐνώπιόν μου».

footer
  • Πέμπτη
    18 Απριλίου

    Ιωάννου, Κοσμά, Ιωάννου Ιωαννίνων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ