ploigisi h3

bottom neo

Μσας  χρυσος ωννης τ στμα,
φκεν μν λλο τς ββλους στμα.
μφ τρτην δεκτην σγησεν χρσεα χελη.

 st-john-chrysostom  Ὁ με­γά­λος αὐ­τὸς πα­τέ­ρας καὶ δι­δά­σκα­λος τῆς Ἀ­να­το­λι­κῆς Ὀρ­θό­δο­ξης Ἐκ­κλη­σί­ας γεν­νή­θη­κε στὴν Ἀν­τι­ό­χει­α τὸ 347 μ.Χ.(κα­τὰ ἄλ­λους τὸ 354 μ.Χ.). Πα­τέ­ρας τοῦ ἦ­ταν ὁ στρα­τη­γὸς Σε­κοῦν­δος καὶ μη­τέ­ρα του ἡ Ἀν­θοῦ­σα. Γρή­γο­ρα ἔ­μει­νε ὀρ­φα­νὸς ἀ­πὸ πα­τέ­ρα, καὶ ἡ μη­τέ­ρα του - χή­ρα τό­τε 20 ἐ­τῶν - τὸν ἀ­νέ­θρε­ψε καὶ τὸν μόρ­φω­σε κα­τὰ τὸν κα­λύ­τε­ρο χρι­στια­νι­κὸ τρό­πο. Ἦ­ταν εὐ­φυ­έ­στα­το μυα­λὸ καὶ σπού­δα­σε πολ­λὲς ἐ­πι­στῆ­μες στὴν Ἀν­τι­ό­χει­α - κον­τὰ στὸν τό­τε δι­ά­ση­μο ρή­το­ρα Λι­βά­νιαο- ἀλ­λὰ καὶ στὴν Ἀ­θή­να, μα­ζὶ μὲ τὸν ἀ­γα­πη­μέ­νο τοῦ φί­λο Μέ­γα Βα­σί­λει­ο .

 Ὅ­ταν ἀ­πο­πε­ρά­τω­σε τὶς σπου­δές του, ἐ­πα­νῆλ­θε στὴν Ἀν­τι­ό­χει­α καὶ ἀ­πο­σύρ­θη­κε στὴν ἔ­ρη­μο γιὰ πέν­τε χρό­νι­α, ὅ­που ἀ­σκή­τευ­ε προ­σευ­χό­με­νος καὶ με­λε­τών­τας τὶς Ἅ­γι­ες Γρα­φές. Ἀ­σθέ­νη­σε ὅ­μως καὶ ἐ­πέ­στρε­ψε στὴν Ἀν­τι­ό­χει­α, ὁ­πού χει­ρο­το­νή­θη­κε δι­ά­κο­νος - τὸ 381 μ.Χ., σὲ ἡ­λι­κί­α 34 ἐ­τῶν - ἀ­πὸ τὸν Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πο Ἀν­τι­ο­χεί­ας Με­λέ­τι­ο. Ἀρ­γό­τε­ρα δὲ ἀ­πὸ τὸν δι­ά­δο­χό του Με­λε­τί­ου Φλα­βι­α­νὸ πρε­σβύ­τε­ρος σὲ ἡ­λι­κί­α 40 ἐ­τῶν.

 Κα­τὰ τὴν Ἱ­ε­ρα­τι­κή του δι­α­κο­νί­α ἀ­νέ­πτυ­ξε ὅ­λα τὰ ψυ­χι­κά του χα­ρί­σμα­τα, πύ­ρι­νο θεῖ­ο ζῆ­λο καὶ πρω­το­φα­νῆ εὐ­γλωτ­τί­α στὰ κη­ρύγ­μα­τά του. Ἔ­σει­ε καὶ συγ­κλό­νι­ζε τὰ πλή­θη τῆς Ἀν­τι­ό­χει­ας καὶ συγ­κι­νοῦ­σε τὶς ψυ­χὲς τοὺς βα­θύ­τα­τα. Ἡ φή­μη του αὐ­τὴ ἔ­φτα­σε μέ­χρι τὴ βα­σι­λεύ­ου­σα καὶ ἔ­τσι, τὴν 15η Δε­κεμ­βρί­ου 397 μΧ., μὲ κοι­νὴ ψῆ­φο βα­σι­λιὰ Ἀρ­κα­δί­ου καὶ Κλή­ρου, ἔ­γι­νε Πα­τρι­άρ­χης Κων­σταν­τι­νού­πο­λης, κά­τι ποὺ ὁ ἴ­διος δὲν ἐ­πε­δί­ω­ξε πο­τέ. Καὶ ἀ­πὸ τὴν θέ­ση αὐ­τὴ ὁ Ἱ­ε­ρὸς Χρυ­σό­στο­μος, ἐ­κτὸς ἄλ­λων, ὑ­πῆρ­ξε αὐ­στη­ρὸς ἀ­σκη­τὴς καὶ δει­νὸς ἑρ­μη­νευ­τὴς τῆς Ἁ­γί­ας Γρα­φῆς, ὅ­πως φαί­νε­ται ἀ­πὸ τὰ πολ­λὰ συγ­γράμ­μα­τα τοῦ (δι­α­σώ­θη­καν 804, πε­ρί­που, ὁ­μι­λί­ες του). Ἔρ­γο ἐ­πί­σης τοῦ Χρυ­σο­στό­μου εἶ­ναι καὶ ἡ Θεί­α Λει­τουρ­γί­α, ποὺ τε­λοῦ­με σχε­δὸν κά­θε Κυ­ρι­α­κή, μὲ λί­γες μό­νο, ἀ­πὸ τό­τε με­τα­τρο­πές.

 Ὁ ἱ­ε­ρὸς Χρυ­σό­στο­μος κα­τὰ τὴ δι­άρ­κει­α τῆς πα­τρι­αρ­χεί­ας του, ὑ­πῆρ­ξε ἀ­δυ­σώ­πη­τος ἐ­λεγ­κτὴς κά­θε πα­ρα­νο­μί­ας καὶ κα­κί­ας. Αὐ­τὸ ὅ­μως ἔ­γι­νε αἴ­τι­α νὰ δη­μι­ουρ­γή­σει φο­βε­ροὺς ἐ­χθρούς, καὶ μά­λι­στα αὐ­τὴν τὴν αὐ­το­κρά­τει­ρα Εὐ­δο­ξί­α, ἐ­πει­δὴ ἤ­λεγ­χε τὶς πα­ρα­νο­μί­ες της. Αὐ­τὴ μά­λι­στα, σὲ συ­νερ­γα­σί­α μὲ τὸν τό­τε Πα­τρι­άρ­χη Ἀ­λε­ξα­δρεί­ας Θε­ό­φι­λο (ἑ­νὸς μο­χθη­ροῦ καὶ ἄ­σε­βους ἀν­θρώ­που), συγ­κά­λε­σε σύ­νο­δο (πα­ρά­νο­μη) ἀ­πὸ 36 ἐ­πι­σκό­πους (ὅ­λοι τους πνευ­μα­τι­κὰ ὕ­πο­πτοι καὶ δυ­σα­ρε­στη­μέ­νοι ἀ­πὸ τὸν ἅ­γι­ο) στὸ χω­ριὸ Δρῦς τῆς Χαλ­κη­δό­νας καὶ πέ­τυ­χε τὴν κα­θαί­ρε­ση καὶ ἐ­ξο­ρί­α τοῦ Ἁ­γί­ου σ' ἕ­να χω­ριὸ τῆς Βι­θυ­νί­ας. Ἡ ἀ­πό­φα­ση αὐ­τὴ ὅ­μως, τό­σο ἐ­ξε­ρέ­θι­σε τὰ πλή­θη, ὥ­στε ἀ­ναγ­κά­στη­κε αὐ­τὴ ἡ ἴ­δια ἡ Εὐ­δο­ξί­α νὰ τὸν ἀ­να­κα­λέ­σει ἀ­πὸ τὴν ἐ­ξο­ρί­α καὶ νὰ τὸν ἀ­πο­κα­τα­στή­σει στὸ θρό­νο μὲ ἄλ­λη συ­νο­δι­κὴ ἀ­θω­ω­τι­κὴ ἀ­πό­φα­ση (402 μ.Χ.). Ἀλ­λὰ λί­γο ἀρ­γό­τε­ρα, ἡ ἀ­σε­βὴς αὐ­τὴ αὐ­το­κρά­τει­ρα, κα­τά­φε­ρε καὶ πά­λι νὰ ἐ­ξο­ρί­σει τὸν Ἅ­γι­ο (20 Ἰ­ου­νί­ου 404 μ.Χ.) στὴν Κου­κου­σὸ τῆς Ἀρ­με­νί­ας καὶ ἀ­πὸ κεῖ στὰ Κό­μα­να, ὅ­που με­τὰ ἀ­πὸ πολ­λὲς κα­κου­χί­ες καὶ ἄλ­λες τα­λαι­πω­ρί­ες πέ­θα­νε τὸ 407 μ.Χ.

Ὁ  Μ. Ι. Γα­λα­νὸς στὸν Συ­να­ξα­ρι­στή του, με­τα­ξὺ τῶν ἄλ­λων, ἀ­να­φέ­ρει γιὰ τὸν Ἱ­ε­ρὸ Χρυ­σό­στο­μο, ὅ­τι ὑ­πῆρ­ξε καὶ ἀ­να­γνω­ρί­ζε­ται ὡς ὁ πι­ὸ ἄ­ρι­στος καὶ δη­μο­φι­λὴς δι­δά­σκα­λος τῆς Χρι­στια­νι­κῆς Ἐκ­κλη­σί­ας. Κα­νέ­νας δὲν ἐ­ξή­γη­σε ὅ­πως αὐ­τός, μὲ τό­σο πλοῦ­το καὶ τό­ση σα­φή­νει­α τὰ νο­ή­μα­τα τῶν θεί­ων Γρα­φῶν, οὔ­τε δὲ ὑ­πῆρ­ξε ἐ­φά­μιλ­λός του στὴν ἑ­τοι­μο­λο­γί­α, τὴν ἁ­πλό­τη­τα, ἀλ­λὰ καὶ στὴ φλό­γα καὶ τὴ δύ­να­μη τῆς ρη­το­ρεί­ας. Ὑ­πῆρ­ξε ρή­το­ρας θαυ­μα­στός, λο­γο­τέ­χνης ἀ­πα­ρά­μιλ­λος, βα­θύ­τα­τος καὶ δι­εισ­δυ­τι­κό­τα­τος, ψυ­χο­λό­γος καὶ κα­τα­πλη­κτι­κὸς κοι­νω­νι­ο­λό­γος μὲ αἴ­σθη­μα χρι­στια­νι­κῆς ἰ­σό­τη­τας, χω­ρὶς προ­νο­μι­ού­χους, μὲ κα­θο­λι­κὴ ἀ­δελ­φό­τη­τα. Ἀ­νή­κει σ' αὐ­τοὺς ποὺ φαί­νον­ται «ὡς φω­στῆ­ρες ἐν κό­σμω» (Πρὸς Φι­λιπ­πη­σί­ους, 6' 15.). Δη­λα­δὴ σὰν φω­τει­νὰ ἀ­στέ­ρια μέ­σα στὸν κό­σμο.

 Νὰ ση­μει­ώ­σου­με ἐ­δῶ, ὅ­τι ὁ ἱ­ε­ρὸς Χρυ­σό­στο­μος πέ­θα­νε τὴν 14η Σε­πτεμ­βρί­ου, ἀλ­λὰ λό­γω ἑ­ορ­τῆς τῆς ὑ­ψώ­σε­ως τοῦ Τι­μί­ου Σταυ­ροῦ με­τα­τέ­θη­κε ἡ ἑ­ορ­τὴ τῆς μνή­μης τοῦ τὴν 13η Νο­εμ­βρί­ου. Ἐ­πί­σης τη­ν ­1­5­η Δε­κεμ­βρί­ου­ ­ἑ­ορ­τα­ζου­με τὴν χει­ρο­το­νί­α του σὲ Πα­τρι­άρ­χη Κων­σταν­τι­νου­πό­λε­ως, τή­ν ­2­7­η Ἰ­α­νου­α­ρί­ου­ ­τήν ἀ­να­κο­μι­δὴ τῶν λει­ψά­νων του, ἀλ­λὰ ἡ μνή­μη τοῦ ἑ­ορ­τά­ζε­ται καὶ τη­ν ­3­0­η Ἰ­α­νου­α­ρί­ου­ ­μα­ζι μὲ τὸν Μέ­γα Βα­σί­λει­ο καὶ τὸν Ἅ­γι­ο Γρη­γό­ρι­ο τὸν Θε­ο­λό­γο. Καὶ τέ­λος τή­ν ­2­6­η Φε­βρου­α­ρί­ου­ ­ἑ­ορ­τα­ζου­με τὴν μνή­μη τῆς χει­ρο­το­νί­ας του σὲ πρε­σβύ­τε­ρο.

πολυτκιον
χος πλ. δ’.
 το στόματός σου καθάπερ πυρσός κλάμψασα χάρις, τν οκουμένην φώτισεν, φιλαργυρίας τ κόσμ θησαυρος ναπέθετο, τψος μν τς ταπεινοφροσύνης πέδειξεν.λλ σος λόγοις παιδεύων, Πάτερ, ωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τ Λόγ Χριστ τ Θε, σωθναι τς ψυχς μν.

Κοντκιον
χος πλ. δ’. Τν πρ μν.
κ τν ορανν δέξω τν θείαν χάριν, κα δι τν σν χειλέων, πάντας διδάσκεις, προσκυνεν ν Τριάδι τν να Θεόν, ωάννη Χρυσόστομε, παμμακάριστε σιε, παξίως εφημομέν σε· πάρχεις γρ καθηγητής, ς τ θεα σαφν.

Κθισμα
χος πλ. δ’. Τν Σοφαν κα Λγον.
Τ
ν σοφαν ξ ψους καταμαθν, κα τν χριν τν λγων παρ Θεο, τος πσιν ξλαμψας, ς χρυσς ν καμν, κα τν γαν Τριδα, Μονδα κρυξας, τν φιλργυρον πλνην, τοξεσας τος λγοις σου· θεν κα πρς ζλον, Βασιλδα λγξας, δκως τς πομνης σου, πελθης μακριε, ωννη Χρυσστομε· πρσβευε Χριστ τ Θε, τν πταισμτων φεσιν δωρσασθαι, τος ορτζουσι πθ, τν γαν μνμην σου.

footer
  • Τρίτη
    23 Ιουλίου

    Φωκά και Απολλωνίου ιερομαρτύρων, Ιεζεκιήλ του προφήτου


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ