ploigisi h3

bottom neo

    3ierarxesἩ αἰτία για τὴν εἰσαγωγὴ τῆς ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στην Ἐκκλησία εἶναι τὸ ἑξῆς γεγονός:

Κατὰ τοὺς χρόνους τῆς βασιλείας τοῦ Ἀλεξίου τοῦ Κομνηνοὺ (1081 - 1118 μ.Χ.), ὁ ὁποῖος διαδέχθηκε στή βασιλικὴ ἐξουσία τὸν Νικηφόρο Γ’ τὸν Βοτενειάτη (1078 - 1081 μ.Χ.), ἔγινε στήν Κωνσταντινούπολη φιλονικία ἀνάμεσα σὲ λογίους καὶ ἐναρέτους ἄνδρες. Ἄλλοι θεωροῦσαν ἀνώτερο τὸν Μέγα Βασίλειο , χαρακτηρίζοντάς τον μεγαλοφυΐα καὶ ὑπεροχὴ φυσιογνωμία. Ἄλλοι τοποθετούσαν ψηλὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο καὶ τὸν θεωροῦσαν ἀνώτερο ἀπὸ τὸν Μέγα Βασίλειο καὶ τὸν Γρηγόριο καί, τέλος, ἄλλοι, προσκείμενοι στόν Γρηγόριο τὸν Θεολόγο , θεωροῦσαν αὐτὸν ἀνώτερο ἀπὸ τοὺς δύο ἄλλους, δηλαδὴ ἀπὸ τὸν Βασίλειο καὶ τὸν Χρυσόστομο. Ἡ φιλονικία αὐτὴ εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα νά διαιρεθοῦν τὰ πλήθη τῶν Χριστιανῶν καὶ ἄλλοι ὀνομάζονταν «Ἰωαννίτες», ἄλλοι «Βασιλεῖτες» καὶ ἄλλοι «Γρηγορίτες».

  Στήν ἔριδα αὐτὴ ἔθεσε τέλος ὁ Μητροπολίτης Εὐχαΐτων, Ἰωάννης ὁ Μαυρόπους. Αὐτός, κατὰ τὴν διηγήσῃ τοῦ Συναξαριστή, εἶδε σὲ ὀπτασία τοὺς μεγίστους αὐτοὺς Ἱεράρχες, πρῶτα καθένα χωριστὰ καὶ στή συνέχεια καὶ τοὺς τρεῖς μαζί. Αὐτοὶ τοῦ εἴπαν: «Ἐμεῖς, ὅπως βλέπεις, εἴμαστε ἕνα κοντὰ στόν Θεὸ καὶ τίποτε δέν ὑπάρχει πού νά μᾶς χωρίζει ἢ νά μᾶς κάνει νά ἀντιδικοῦμε. Ὅμως, κάτω ἀπό τίς ἰδιαίτερες χρονικὲς συγκυρίες καὶ περιστάσεις πού βρέθηκε ὁ καθένας μας, κινούμενοι καὶ καθοδηγούμενοι ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, γράψαμε σὲ συγγράμματα καὶ μὲ τὸν τρόπο του ὁ καθένας, διδασκαλίες πού βοηθοῦν τοὺς ἀνθρώπους νά βροῦν τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας. Ἐπίσης, τὶς βαθύτερες θεῖες ἀλήθειες, στίς ὁποῖες μπορέσαμε νά διεισδύσουμε μὲ τὸ φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὶς συμπεριλάβαμε σὲ συγγράμματα πού ἐκδώσαμε. Καὶ ἀνάμεσά μας δέν ὑπάρχει οὔτε πρῶτος, οὔτε δεύτερος, ἀλλά, ἂν πεῖς τὸν ἕνα, συμπορεύονται δίπλα του καὶ οἱ δύο ἄλλοι. Σήκω, λοιπόν, καὶ δῶσε ἐντολὴ στούς φιλονικοῦντες νά σταματήσουν τίς ἔριδες καὶ νά πάψουν νά χωρίζονται γιά μᾶς. Γιατὶ ἐμεῖς, καὶ στήν ἐπίγεια ζωή πού εἴμασταν καὶ στή οὐράνιά πού μεταβήκαμε, φροντίζαμε καὶ φροντίζουμε νά εἰρηνεύουμε καὶ νά ὁδηγοῦμε σὲ ὁμόνοια τὸν κόσμο. Καὶ ὅρισε μία ἡμέρα νά ἐορτάζεται ἀπὸ κοινοῦ ἡ μνήμη μας καὶ καθὼς εἶναι χρέος σου, νά ἐνεργήσεις νά εἰσαχθεῖ ἡ ἑορτὴ στήν Ἐκκλησία καὶ νά συνταχθεῖ ἡ ἱερὴ ἀκολουθία. Ἀκόμη ἕνα χρέος σου, νά παραδόσεις στίς μελλοντικὲς γενιὲς ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε ἕνα γιά τὸν Θεό. Βεβαίως καὶ ἐμεῖς θὰ συμπράξουμε γιά τή σωτηρίᾳ ἐκείνων πού θὰ ἐορτάζουν τή μνήμῃ μας, γιατὶ ἔχουμε καὶ ἐμεῖς παρρησία ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ».

   Ἔτσι ὁ Ἐπίσκοπος Εὐχαΐτων Ἰωάννης ἀνέλαβε τῇ συμφιλίωση τῶν διαμαχόμενων μερίδων, συνέστησε τὴν ἑορτὴ τῆς 30ης Ἰανουαρίου καὶ συνέγραψε καὶ κοινὴ Ἀκολουθία, ἀντάξια τῶν τριῶν Μεγάλων Πατέρων.

Ἡ ἑορτὴ αὐτῆς τῆς Συνάξεως τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καὶ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἀποτελεῖ τὸ ὀρατὸ σύμβολο τῆς ἰσότητας καὶ τῆς ἑνότητας τῶν Μεγάλων Διδασκάλων, οἱ ὁποῖοι διδάξαν μὲ τὸν ἅγιο βίο τους τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξ’ αἰτίας τῆς ταπεινώσεως τους μπροστὰ στήν ἀλήθεια, ἔχουν λάβει τὸ χάρισμα νά ἐκφράζουν τὴν καθολικὴ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅτι διδάσκουν δέν εἶναι ἁπλῶς δικὴ τους σκέψῃ ἢ προσωπικὴ τους πεποίθηση, ἀλλὰ εἶναι ἐπίπλεον ἡ ἴδια ἡ μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας, γιατὶ μιλοὺν ἀπὸ τὸ βάθος τῆς καθολικῆς τῆς πληρότητας.

   Περί τις ἀρχὲς τοῦ 14ου αἰῶνα μ.Χ. ἀνεγέρθη Ναὸς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν κοντὰ στήν Ἁγία Σοφία Κωνσταντινούπολης, δίπλα σχεδὸν στῇ μονὴ τῆς Παναχράντου.

πολυτκιον
χος α’.
Τούς τρε
ς μεγίστους φωστρας τς Τρισηλίου θεότητος, τούς τήν οκουμένην κτσι δογμάτων θείων πυρσεύσαντας, τούς μελιῤῥύτους ποταμούς τς σοφίας, τούς τήν κτίσιν πσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας, Βασίλειον τόν μέγαν, καί τόν Θεολόγον Γρηγόριον, σύν τ κλεινωάννη, τ τήν γλτταν χρυσοῤῥήμονι, πάντες ο τν λόγων ατν ρασταί, συνελθόντες μνοις τιμήσωμεν· ατοί γάρ τ Τριάδι, πέρ μν εί πρεσβεύουσιν.

Κοντκιον
χος β’. Τούς σφαλες.
Τούς 
ερούς καί θεοφθόγγους Κήρυκας, τήν κορυφήν τν Διδασκάλων Κύριε, προσελάβου ες πόλαυσιν τν γαθν σου καί νάπαυσιν· τούς πόνους γάρ κείνων καί τόν κάματον, δέξω πέρ πσαν λοκάρπωσιν,  μόνος δοξάζων τούς γίους σου.

Κθισμα
χος πλ. δ’. Τν Σοφαν κα Λγον.
Το
ς μεγλους φωστρας τος φεραυγες, κκλησας τος πργους τος ρραγες, συμφνως ανσωμεν, ο τν καλν πολαοντες, κα τν λγων τοτων, μο κα τς χριτος· τν σοφν Χρυσορρμονα, κα τν μγαν Βασλειον, σν τ Γρηγορίῳ, τ λαμπρ θεολγ· πρς ος κα βοσωμεν, κ καρδας κραυγζοντες· ερρχαι τρισμγιστοι, πρεσβεσατε Χριστ τ Θε, τν πταισμτων φεσιν δωρσασθαι, τος ορτζουσι πθ, τν γαν μνμην μν.

 Οκος
Τ
ς κανς τ χελη διραι, κα κινσαι τν γλσσαν πρς τος πνοντας πρ, δυνμει Λγου κα Πνεματος; μως τοσοτον επεν θαρρσω, τι πσαν παρλθον τν νθρωπνην φσιν ο τρες, τος πολλος κα μεγλοις χαρσμασι, καν πρξει κα θεωρίᾳ, τος κατ᾿μφω λαμπρος περραντες· δι μεγστων δωρεν τοτους ξωσας, ς πιστος σου θερποντας,  μνος δοξζων τος γους σου.

Μεγαλυνριον
Ρήτορες σοφίας θεοειδε
ς, στλοι κκλησίας, ορανίων μυσταγωγοί, Βασίλειε πάτερ, Γρηγόριε θεόφρον, κα θεε ωάννη, κόσμδείχθητε.

footer
  • Τρίτη
    23 Ιουλίου

    Φωκά και Απολλωνίου ιερομαρτύρων, Ιεζεκιήλ του προφήτου


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ