ploigisi h3

bottom neo

 

 

  aggrigoriospalamas θεῖος αὐτός πατέρας, καταγόταν ἀπό τήν Ἀσία καί ἀνετράφη ἀπό παιδί στήν βασιλική αὐλή τῆς Κωνσταντινούπολης. Τελείωσε τίς σπουδές του στή φιλοσοφία, ρητορική καί φυσική. Στή λογική, κατά τήν ἀποφοιτήριο διάλεξή του ἐνώπιόν τοῦ αὐτοκράτορα καί τῶν ἀξιωματούχων, ὁ πρύτανης τοῦ πανεπιστημίου ἀνεφώνησε μέ θαυμασμό ὅτι ἄν ἦταν παρών καί ὁ ἴδιος Ἀριστοτέλης θά τόν ἐπαινοῦσε.Μετά τίς σπουδές του ὅμως, ἀπέρριψε τή προσφορά ὑψηλῶν ἀξιωμάτων τοῦ αὐτοκράτορα, ἐγκατέλιψε τά βασίλεια καί ἀπό εἴκοσι χρονῶν ἀσκήτευσε στό Ἅγιον Ὅρος. Πρῶτα στήν Λαύρα τοῦ Βατοπεδίου κατόπιν στή Λαύρα τοῦ Ἀθανασίου καθώς καί στήν ἐρημική τοποθεσία Γλωσσία, σημερινή Προβάτα. Ἀνεχώρησε ἀπό τό Ὅρος γιά τά Ἱεροσόλυμα, ἀλλά στήν Θεσσαλονίκη εἶδε σέ ὅραμα τόν Ἅγιο Δημήτριο πού τοῦ ἀπαίτησε νά μείνει καί νά μονάσει ἐκεῖ κοντά. Ἐμόνασε τότε στή Βέροια καί τριάντα χρονῶν ἔγινε ἱερέας. Ἐκεῖ πλήθη μοναχῶν καί λαϊκῶν προσέτρεχαν νά τόν συμβουλευθοῦν. Μετά πέντε χρόνια καί λόγω εἰσβολῆς τῶν Σέρβων ἐπέστρεψε στόν Ἄθωνα σέ κοντινό κελί τῆς Μεγίστης Λαύρας, ὅπου ἔφθασε σέ μεγάλα ὕψη φωτισμοῦ καί ἐκεῖ σέ ὅραμα ἔλαβε ἐντολή νά ἀσχοληθεῖ μέ δογματικά θέματα. Κατόπιν λόγω τῆς φήμης του ἀναγκάσθηκε νά γίνει ἡγούμενος γιά ἕνα χρόνο στή μονή Ἐσφιγμένου. Ἀργότερα ἔγινε καί ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης γιά δώδεκα χρόνια, ἀλλά μόνο στά μισά παρέμεινε λόγω περιπετειῶν, ἀπό τή δράση του, μέχρι καί φυλακῆς.

Παραστάθηκε στίς συγκροτηθεῖσες συνόδους τοῦ 1341 καί 1347 καί πολέμησε τίς κακοδοξίες τῶν δυτικόφρονων Βαρλαάμ καί Ἀκινδύνου.Ἔγραψε πολλά θεολογικά συγγράμματα ἰδιαίτερα δογματικά γιά νά καταπολεμήσει τούς αἱρετικούς, ὅπως περί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καθώς καί ἐπιστολές στούς ἀντιησυχαστές, ἐπίσης διάφορα ὁμολογιακά κείμενα. Εἶναι ὁ θεολόγος τῆς χάριτος, τοῦ ἀκτίστου φωτός. Μετά στασιμότητα πολλῶν αἰώνων ὁ Γρηγόριος πέτυχε νά ἀνανεώσει τήν θεολογική ὁρολογία καί νά δώσει νέες κατευθύνσεις στή θεολογική σκέψη. Ξεκίνησε ἀπο προσωπικές ἐμπειρίες καί ἀπέδειξε ὅτι τό ἔργο τῆς θεολογίας εἶναι ἀσύγκριτα ἀνώτερο ἀπό τῆς φιλοσοφίας καί ἐπιστήμης. Ἀξιολογεῖ τήν ἔξω σοφία ὡς περιορισμένη, ἀναφέροντας δύο γνώσεις, τήν θεία καί τήν ἀνθρώπινη καί δύο Θεϊκά δῶρα, τά φυσικά γιά ὅλους καί τά ὑπερφυσικά ἤ πνευματικά πού δίδονται ὅποτε θέλει ὁ Θεός καί μόνο στούς καθαρούς καί ἁγίους, στούς τελείους. Ἡ θεολογία ὁλοκληρώνεται διά τῆς θεοπτίας.

Οἱ ἀντίπαλοί τοῦ Παλαμᾶ πίστευαν στό χωρίο τοῦ Ἰωάννου ὅτι « Θεόν οὐδείς ἐώρακε πώποτε» καί κατηγοροῦσαν τούς μοναχούς πού εἶχαν θεοπτία, ὡς ὀμφαλοσκόπους. Ὁ Γρηγόριος ἀντέτεινε ὅτι ὁ Κύριος εἶπε: «οἱ καθαροί στήν καρδία τόν Θεόν ὄψονται» (Μάτθ. 5,8). Θεμελιώδης προσφορά τοῦ Γρηγορίου στήν θεολογία εἶναι ἡ διάκρισις στήν οὐσία καί ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Ἡ ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ συνίσταται σέ δύο. Στήν οὐσία Του, ἡ ὁποία εἶναι ἄκτιστη, ἀκατάληπτη καί αὐθύπαρκτη καί ὀνομάζεται κυριολεκτικά θεότης (ἐδῶ ἀναφέρεται τό οὐδείς ἐώρακε) καί στίς ἐνέργειες Του, οἱ λεγόμενες ἰδιότητες ἤ προσόντα πού εἶναι μέν ἄκτιστες, ἀλλά καταληπτές. Ἄλλο λοιπόν ἡ θεότης καί ἄλλο ἡ βασιλεία, ἡ ἁγιότης κ.λ.π. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι μίγμα δύο διαφόρων κόσμων καί συγκεφαλαιώνει ὅλη τήν κτίση. Ἀκολουθώντας τήν Πατερική γραμμή σέ σύγκριση μέ τή πλατωνική καί βαρλααμική ἀνθρωπολογία, θεωρεῖ ὅτι τό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου δέν εἶναι πονηρό, ἀλλά ἀποτελεῖ κατοικία τοῦ νοῦ, ἀφοῦ μάλιστα καθίσταται καί τοῦ Θεοῦ κατοικία, ἔτσι μαζί μέ τή ψυχή καθιστά τόν ἄνθρωπο ἑνιαῖο καί ἀδιάσπαστο σύνολο. Ἡ ἀναγέννηση τοῦ ἀνθρώπου γίνεται μέ τό βάπτισμα καί ἡ ἀνακαίνιση μέ τήν θεία Εὐχαριστία. Εἶναι τά δύο θεμελιώδη μυστήρια, τῆς θείας οἰκονομίας. Τό οὐσιωδέστερο στοιχεῖο τῆς διδασκαλίας τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ συνίσταται στήν ἀνύψωση τοῦ ἀνθρώπου ὑπεράνω αὐτοῦ του κόσμου. Ἡ ἐμπειρία τῆς θεώσεως εἶναι δυνατή ἀπό ἐδῶ μέ τήν παράδοξο σύνδεση τοῦ ἱστορικοῦ μέ τοῦ ὑπεριστορικοῦ. Τό φῶς πού εἶδαν οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ στό Θαβώρ, τό φῶς πού βλέπουν οἱ καθαροί ἡσυχαστές σήμερα καί ἡ ὑπόστασις τῶν ἀγαθῶν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἀποτελοῦν τίς τρεῖς φάσεις ἑνός καί τοῦ αὐτοῦ πνευματικοῦ γεγονότος, σέ μία ὑπερχρόνια πραγματικότητα.Προβάλλει λοιπόν ἡ Ἐκκλησία τήν μνήμη του στή δεύτερη Κυριακή, ὡς συνέχεια, τρόπον τινά καί ἐπέκταση τῆς πρώτης Κυριακῆς, τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ εἴναι ενα εἶδος δευτέρας «Κυριακῆς της Ὀρθοδοξίας»

Κοιμήθηκε σέ ἡλικία 63 χρονῶν στίς 14 Νοεμβρίου ἀπό ἀσθένεια καί ἁγιοποιήθηκε σύντομα. Τό ἱερό του λείψανο σώζεται σήμερα στή μητρόπολη τῆς Θεσσαλονίκης.



πολυτκιον 
χος πλ. δ’.
ρθοδοξίας φωστήρ, κκλησίας τ στήριγμα κα διδάσκαλε, τν Μοναστν καλλονή, τν θεολόγων πέρμαχος προσμάχητος, Γρηγόριε θαυματουργέ, Θεσσαλονίκης τ καύχημα, κρυξ τς χάριτος, κέτευε δι παντός, σωθναι τς ψυχς μν.

footer
  • Τετάρτη
    16 Οκτωβρίου

    Λογγίνου Εκατοντάρχου, Λεοντίου, Δομετίου μαρτύρων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ