ploigisi h3

bottom neo

 

« Κριος νελφθη ες ορανος, να πμψ τν Παρκλητον τ κσμῳ, ο ορανοτομασαν τν θρνον ατο, νεφλαι τν πβασιν ατο, γγελοι θαυμζουσιν, νθρωπον ρντες περνω ατν, Πατρ κδχεται, ν ν κλποις χει συναϊδιον τ Πνεμα τγιον κελεει πσι τος γγλοις ατορατε πλας ορχοντες μν Πντα τθνη κροτσατε χεραςτι νβη Χριστς, που ν τ πρτερον».

    Analipsi11s Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς μετὰ τὴν λαμπροφόρο Ἀναστάσή Του ἀπὸ τοὺς νεκρούς, δέν ἐγκατέλειψε ἀμέσως τὸν κόσμο, ἀλλὰ συνέχισε γιά σαράντα ἡμέρες νά ἐμφανίζεται στούς μαθητὲς Του (Πράξ.1,3). Αὐτὲς οἱ μεταναστάσιμες ἐμφανίσεις Του πρὸς αὐτοὺς εἶχαν πολὺ μεγάλη σημασία. Ἔπρεπε οἱ πρῴην δύσπιστοι καὶ φοβισμένοι μαθητὲς νά βιώσουν τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Διδασκάλου τους καὶ νά ἀποβάλλουν κάθε δισταγμὸ καὶ ψῆγμα ἀπιστίας γιά Ἐκεῖνον.

    Τὴν τεσσαρακοστὴ λοιπὸν ἡμέρα, σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ, ὁ Κύριος τοὺς μαθητὲς του «ἐξήγαγε ἔξω ἕως τή Βηθανία», στό ὅρος τῶν Ἐλαιῶν ὅπου συνήθως προσηύχετο. «Καὶ ἀφοῦ σήκωσε τὰ χέρια Του, τοὺς εὐλόγησε». (Λουκᾶ 24,50) καὶ «εὐλογώντας τους, ἐχωρίσθηκε ἀπ' αὐτοὺς καὶ ἐφέρετο πρὸς τὰ πάνω, στον οὐρανό» μέχρι που τὸν ἔχασαν ἀπὸ τὰ μάτια τους. Καὶ μετὰ ἀφοῦ Τὸν προσκύνησαν ἐπέστρεψαν στήν Ἱερουσαλὴμ μὲ χαρὰ μεγάλη καὶ ἔμεναν συνεχῶς στό Ναὸ ὑμνολογώντας καὶ δοξολογώντας τὸ Θεό.

    Ὁ εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος, περιγράφοντας πιὸ λακωνικὰ τὸ θαυμαστὸ καὶ συνάμα συγκινητικὸ γεγονός, ἀναφέρει πῶς μετὰ ἀπὸ τὴν ῥητὴ ἀποστολὴ τῶν μαθητῶν σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο κηρύττοντας καὶ βαπτίζοντας τὰ ἔθνη, «ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων» (Μαρκ.16,19-20).

    Αὐτὴ ἡ εὐλογία εἶναι πιὰ ἡ ἀρχὴ τῆς Πεντηκοστῆς. Ὁ Κύριος ἀνέρχεται γιά νά μᾶς στείλει τὸ παράκλητο Πνεῦμα, ὅπως λέγει τὸ τροπάριο τῆς ἑορτῆς: «Ἀνυψώθηκες στῇ δόξα, Χριστὲ Θεὲ μας, ἀφοῦ χαροποίησες τοὺς μαθητές σου μὲ τὴν ἐπαγγελία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ βεβαιώθηκαν ἀπὸ τὴν εὐλογία σου».

 Ἡ Ἀναλήψη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα τὸ θριαμβευτικὸ πέρας τῆς ἐπὶ γῆς παρουσίας Του καὶ τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ ἔργου Του. «Ἀνελήφθη ἐν δόξῃ» γιά νά ἐπιβεβαιώσει τὴν θεία ἰδιότητά Του στούς παρισταμένους μαθητὲς Του. Γιά νά τοὺς στηρίξει περισσότερο στόν τιτάνιο πραγματικὰ ἀγῶνα, ποὺ Ἐκεῖνος τοὺς ἀνάθεσε, δηλαδὴ τῇ συνέχιση τοῦ σωτηριώδους ἔργου Του γιά τὸ ἀνθρώπινο γένος.

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἀνῆλθε στούς οὐρανούς, ἀλλὰ δέν ἐγκατέλειψε τὸ ἀνθρώπινο γένος, γιά τὸ ὁποῖο ἔχυσε τὸ τίμιο Αἷμα Του. Μπορεῖ νά κάθισε στά δεξιὰ τοῦ Θεοῦ στούς ἐνδόξους οὐρανούς, ὅμως ἡ παρουσία Του ἐκτείνεται ὡς τῇ γῇ καὶ ὡς τὰ ἔσχατα τῆς δημιουργίας. Ἄφησε στή γῆ τὴν Ἐκκλησία Του, ἡ ὁποία εἶναι τὸ ἴδιο τὸ ἀναστημένο, ἀφθαρτοποιημένο καὶ θεωμένο σῶμα Του, γιά νά εἶναι τὸ μέσον τῆς σωτηρίας ὅλων τῶν ἀνθρωπίνων προσώπων, ποὺ θέλουν νά σωθοῦν. Νοητὴ ψυχὴ τοῦ σώματός Του εἶναι ὁ Θεὸς Παράκλητος, «τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας» (Ἰωάν. 15,26), ὁ Ὁποῖος ἐπεδήμησε κατὰ τὴν ἁγία ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς σὲ αὐτό, γιά νά παραμείνει ὡς τή συντέλεια τοῦ κόσμου.

     Ἡ σωτηρία συντελεῖται μὲ τὴν ὀργανικὴ συσσωμάτωση τῶν πιστῶν στό θεανδρικὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ ἐννοοῦσε, ὅταν ὑποσχόταν στούς μαθητὲς Του: «ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Ματθ.28,20).

πολυτκιον
χος δ’.
νελφθης ν δξ, Χριστ Θες μν, χαροποισας τος Μαθητς, τπαγγελα τογου Πνεματος, βεβαιωθντων ατν δι τς ελογας, τι σ ε Υἱός το Θεο, λυτρωτς το κσμου

footer
  • Κυριακή
    21 Ιουλίου

    Συμεών του σαλού και Ιωάννου των οσίων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ