ploigisi h3

bottom neo

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

 

ορτάζουμε τὴ σεπτὴ μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ λόγος μας εἶναι γιὰ τὸ φῶς. Τὸ εὐαγγελικὸ κείμενο λέγει: «Ἔπειτα ἀπὸ ἔξι ἡμέρες παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρο καὶ Ἰάκωβο καὶ Ἰωάννη καὶ τοὺς ἀνεβάζει ἰδιαιτέρως σὲ ὑψηλὸ ὅρος καὶ μεταμορφώθηκε ἐμπρός τους καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπό του σὰν  ἥλιος».

Τί σημαίνει μεταμορφώθηκε; Ἄνοιξε, λέγει ὁ Χρυσόστομος, λίγο ἀπὸ τὴ Θεότητά του, ἐνῶ προσευχόταν καὶ ἔλαμψε σὰν ἥλιος. Σὰν ἥλιος εἶπε ὁ εὐαγγελιστὴς γιὰ νὰ μὴ νομίσουμε αἰσθητὸ αὐτὸ τὸ φῶς. Γιατί αὐτὸ τὸ φῶς εἶναι τῆς Θεότητος καὶ εἶναι ἄκτιστο. Ὁ Χριστὸς μεταμορφώθηκε, ὄχι προσλαμβάνοντας ὅ,τι δὲν ἦταν, ἀλλὰ φανερώνοντας στοὺς μαθητὲς τοῦ ὅ,τι ἦταν, ἀφοῦ τοὺς ἄνοιξε τὰ μάτια καὶ ἀπὸ τυφλούς τούς κατέστησε βλέποντας. Ἑπομένως αὐτὸ τὸ φῶς δὲν εἶναι αἰσθητό, ἀλλὰ μὲ τὴ δύναμη τοῦ ἁγίου Πνεύματος μετασκευάσθηκαν τὰ μάτια τους, μεταμορφώθηκαν ἐκεῖνοι.

Ἔλαμψε τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ σὰν ἥλιος καὶ τὰ ἱμάτιά του ἔγιναν λευκὰ σὰν φῶς, ὁ δὲ Μάρκος λέγει ὅτι ἦταν «στιλπνὰ καὶ λευκὰ σὰν χιόνι». Ἔδειξε μὲ αὐτὰ ποιὲς εἶναι οἱ στολὲς τῆς δόξης ποὺ θὰ φορέσουν κατὰ τὸν μέλλοντα αἰώνα ὅσοι προσεγγίσουν τὸ Θεό.

Καὶ «ἰδού, φωτεινὴ νεφέλη τοὺς ἐπεσκίασε». Ἐδῶ τὸ ἴδιο πράγμα εἶναι καὶ φῶς καὶ σκότος ποὺ ἀπὸ ὑπεροχικὴ λαμπρότητα ἐπισκιάζει.

Ἀπὸ ὑπερβολικὴ λαμπρότητα ὁ Χριστὸς τώρα ἔμενε ἀόρατος ἀπὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν ἀποστόλων, σὰν νὰ εἰσῆλθε σὲ φωτεινὴ νεφέλη. Ἀλλὰ καὶ φωνὴ ἀκούσθηκε ἀπὸ τὴ νεφέλη. «Αὐτὸς εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς στὸν ὁποῖο εὐδόκησα, αὐτὸν νὰ ἀκούετε». Εἶναι ἡ ἴδια φωνὴ ποὺ ἀκούσθηκε στὸν Ἰορδάνη κατὰ τὴν βάπτισή Του.

Οἱ μαθητὲς τότε ἔπεσαν κατὰ πρόσωπο, ὄχι ἐξ αἰτίας τῆς φωνῆς, ἀλλὰ γιὰ τὴ μετατροπὴ καὶ τὸ ὑπερφυὲς τοῦ φωτός.

Αὐτοῦ του φωτὸς μετέχουν καὶ οἱ ἄγγελοι καὶ οἱ ἅγιοι. Ἀλλὰ ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς ἔχουν αὐτὴ τὴ δόξα καὶ τὴ βασιλεία φυσικῶς, οἱ δὲ ἅγιοι ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι τὴν ἀποκτοῦν κατὰ χάρη, δεχόμενοι ἀπὸ ἐκεῖ τὴν ἔλλαμψη.

Μαζί Του ἐπίσης φάνηκαν καὶ ὁ Μωϋσῆς μὲ τὸν Ἠλία. Ὁ Μωϋσῆς μάλιστα φάνηκε κοινωνὸς τῆς θεϊκῆς δόξας ὄχι μόνο τώρα στὸ Θαβώριο, ἀλλὰ καὶ τότε ποὺ τόσο πολὺ δοξάσθηκε στὸ πρόσωπο, ὥστε νὰ μὴ μποροῦν νὰ ἀτενίσουν πρὸς αὐτὸν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ. Ὁ Μωϋσῆς ὅμως ὑπέστη τὴ μεταμόρφωση τότε, δὲν τὴν ἐνήργησε, ἐδῶ ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, εἶχε μόνος του τὴ λαμπρότητα ἐκείνη.

Αὐτὸ τὸ θεῖο φῶς δίνεται μὲ μέτρο, μεριζόμενο ἀμερίστως ἀνάλογα μὲ τὴν ἀξία τῶν δεχομένων. Βλέπουμε ὅτι ἔλαμψαν τὰ ἱμάτια τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ ὄχι καὶ τοῦ Μωϋσῆ καὶ Ἠλία. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἴδιοι οἱ μαθητὲς μέρος τοῦ φωτὸς ἐκείνου εἶδαν, μέρος δὲ δὲν μπόρεσαν νὰ ἀτενίσουν.

Ὁ Κύριος καθήμενος ἀπὸ τὰ δεξιὰ τῆς μεγαλωσύνης θεοπρεπῶς, ἀφήνει πρὸς ἐμᾶς τούτη τὴ φωνὴ σὰν ἀπὸ πολὺ μακρυά. Ὅποιος θέλει νὰ παραστεῖ σὲ αὐτὴ τὴ δόξα, ἂς μιμῆται κατὰ τὸ δυνατὸ καὶ ἂς βαδίζει τὴ ὁδὸ καὶ τὴ πολιτεία ποὺ ὑπέδειξα ἐγὼ πάνω στὴ γῆ.

Ἀφοῦ ἀποβάλουμε τοὺς δερμάτινους χιτῶνες, ποὺ λόγω τῆς παραβάσεως ἔχομε ἐνδυθεῖ, τὰ γεώδη καὶ σαρκικὰ φρονήματα, ἂς σταθοῦμε σὲ ἁγία γῆ, ἀποδεικνύοντας ὁ καθένας ἁγία τὴ γῆ τοῦ διὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς πρὸς τὸ Θεὸ ἀνατάσεως, ἔτσι ὥστε νὰ λάβωμε παρρησία νὰ φωτισθοῦμε καὶ φωτιζόμενοι νὰ συμβιώσουμε αἰώνια πρὸς δόξα τῆς τρισήλιας καὶ μοναρχικωτάτης λαμπρότητος, τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Γένοιτο.

 

Πηγή: Ἀπόσπασμα ἀπό: ΠΑΤΕΡ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΓΡΗΓ.ΠΑΛΑΜΑΣ"Τ.10

footer
  • Τετάρτη
    16 Οκτωβρίου

    Λογγίνου Εκατοντάρχου, Λεοντίου, Δομετίου μαρτύρων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ