ploigisi h3

bottom neo

      δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου εἶναι ἀφιερωμένη στὴν ἐπίσης καταπληκτικὴ καὶ διδακτικὴ παραβολὴ τοῦ ἀσώτου υἱοῦ (Λούκ.15,13-32). Οἱ Πατέρες ὅρισαν νὰ εἶναι ἀφιερωμένη ἡ Κυριακὴ αὐτὴ στὴν συγκεκριμένη παραβολὴ τοῦ Κυρίου, γιὰ νὰ τονισθεῖ στοὺς πιστοὺς ἡ ἀπύθμενη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸ πλούσιο ἔλεος τῆς συγχώρεσης, ποὺ δίνει στοὺς μετανοοῦντες ἀνθρώπους.

        Ἂν ἡ προηγούμενη Κυριακὴ εἶναι ἀφιερωμένη στὴ στηλίτευση τῆς παθολογικῆς ἐγωιστικῆς αὐτάρκειας καὶ ἡ κατάδειξη τῶν δεινῶν συνεπειῶν της, ἡ δεύτερη Κυριακὴ εἶναι ἀφιερωμένη στὴ μετάνοια καὶ στὰ εὐλογημένα παρεπόμενά της. 

       Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς μᾶς διέσωσε τὴν παραβολὴ αὐτὴ ὡς ἑξῆς: Ὑπῆρχε κάποιος πατέρας ποὺ εἶχε δύο γιούς. Ὁ δεύτερος, κάποια στιγμή, ζήτησε τὸ μερίδιο τῆς κληρονομιᾶς του καὶ ἔφυγε σὲ μακρινὲς χῶρες, ὅπου σπατάλησε τὴν περιουσία του σὲ ἀσωτίες. Τὰ χρήματα κάποτε τελείωσαν καὶ στὴν περιοχὴ ἔπεσε μέγας λιμός. Ἀναγκάστηκε νὰ γίνει χοιροβοσκὸς καὶ νὰ προσπαθεῖ νὰ χορτάσει ἀπὸ τὶς βρωμερὲς καὶ εὐτελεῖς τροφὲς τῶν χοίρων. Μέσα στὴ δίνη τοῦ θυμήθηκε τὴν ἀρχοντικὴ ζωὴ στὸ πατρικὸ σπίτι. Θυμήθηκε πὼς ἀκόμα καὶ οἱ δοῦλοι τοῦ πατέρα τοῦ ζοῦσαν ἀσύγκριτα καλλίτερη ζωὴ ἀπὸ τὴ δική του. Τότε πῆρε τὴ μεγάλη ἀπόφαση νὰ γυρίσει στὸ σπίτι του καὶ νὰ ζητήσει ἀπὸ τὸν πατέρα του νὰ τὸν συγχωρήσει καὶ νὰ τὸν προσλάβει ὡς δοῦλο του. Ὅμως ὁ στοργικὸς πατέρας τοῦ τὸν δέχτηκε ὡς γιό του καὶ τὸν περιποιήθηκε δεόντως, παρὰ τὶς διαμαρτυρίες τοῦ μεγάλου γιοῦ του, διότι «νεκρὸς ἢν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλῶς ἢν καὶ εὑρέθη» (Λούκ.15,32). 

         Κάποιοι ὑποστηρίζουν δικαιολογημένα πὼς καὶ ἂν ἀκόμη εἶχε χαθεῖ ὁλόκληρο τὸ Εὐαγγέλιο καὶ εἶχε σωθεῖ μόνο αὐτὴ παραβολή, θὰ μποροῦσε αὐτὴ νὰ ἀποτελέσει κείμενο ἐλπίδας καὶ σωτηρίας γιὰ τὸ ἀνθρώπινο γένος. Σὲ καμιὰ ἄλλη θρησκεία δὲ παρουσιάζεται ὁ Θεὸς τόσο συμπονετικός, ὡς στοργικὸς ἄνθρωπος πατέρας. Σέβεται ἀπόλυτα τὴν ἀνθρώπινη ἐλευθερία καὶ τὶς ἐπιλογὲς τοῦ κάθε ἀνθρώπου, ὡς πρωταρχικὸ στοιχεῖο τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας. Πνίγει μέσα στὰ φιλάνθρωπα σπλάχνα Τοῦ τὸν πόνο Του γιὰ τὴν ἀποστασία τοῦ καθενὸς καὶ περιμένει καρτερικὰ τὴν ἐπιστροφή του. Μόλις αὐτὴ ὑπάρξει σβήνει μὲ μία μονοκονδυλιὰ ὅλες τὶς ἄνομες πράξεις του καὶ τὸν ἀποκαθιστᾶ στὴν πρότερη θέση του. 

      Μετάνοια σημαίνει κατὰ γράμμα ἀλλαγὴ νοῦ. Στὴν οὐσία σημαίνει τὴν ὀντολογικὴ μετάλλαξη τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν κατάσταση τῆς ἐγωπαθοῦς αὐτάρκειας στὴν κατάσταση τῆς συναίσθησης τῆς ἁμαρτωλότητας. Εἶναι ἡ μετάβαση στὸ πνεῦμα τῆς ταπείνωσης καὶ τῆς συντριβῆς μπροστὰ στὸν ἀπόλυτα ἀγαθὸ Θεό, τοῦ Ὁποίου τὸ φῶς φανερώνει ἄπλετα τὸ σκοτεινό μας ἑαυτό. Ἡ συνειδητοποίηση τῆς πτωτικῆς μας καταστάσεως, τῆς ἐπώδυνης τραυματικῆς ἐμπειρίας μας καὶ τῆς ἀπουσίας διαύλων τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ στὸν ἑαυτὸ μᾶς εἶναι τὸ πρῶτο βῆμα γιὰ τὴν ὀντολογική μας ἀποκατάσταση. Ἕπεται ἡ ὑλοποίηση τῆς μεγάλης μας ἀπόφασης γιὰ τὴν ἔμπρακτη ἀλλαγὴ τῆς νοοτροπίας μας καὶ τὴ διόρθωση τῆς πορείας μας πρὸς τὸ Θεό. 

Εἶναι περιττὸ νὰ τονίσουμε πὼς ἡ μετάνοια χρειάζεται ἰδιαίτερο ἡρωισμὸ καὶ ἀγωνιστικὴ διάθεση, ὅπως ἀποτυπώνεται θαυμάσια στὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τοῦ ἀσώτου υἱοῦ. Ὅπως ὅλα τὰ ἀγαθά, ἔτσι καὶ ἡ σωτηρία μας, εἶναι ἀποτέλεσμα ἡρωισμοῦ, ἀσυμβίβαστης αὐταπάρνησης καὶ σκληροῦ ἀγώνα. 

Ἕνα θαυμάσιο τροπάριο τῆς ἡμέρας ἐκφράζει ἀπόλυτα τὰ ὑψηλὰ νοήματα τῆς παραβολῆς, ὡς ἑξῆς: «Τῆς πατρικῆς δωρεᾶς διασκορπήσας τὸν πλοῦτον, ἀλόγοις συνεβοσκόμην ὁ τάλας κτήνεσι, καὶ τοῖς αὐτῶν ὀρεγόμενος τροφῆς, ἐλίμωττον μὴ χορταζόμενος΄ ἂλλ' ὑποστρέψας πρὸς τὸν εὔσπλαχνον Πατέρα, κραυγάζω σὺν δάκρυσι΄ Δέξαι μὲ ὡς μισθίον, προσπίπτοντα τὴ φιλανθρωπία Σου, καὶ σῶσον μέ»

Οἱ πιστοὶ καλοῦνται τὴν περίοδο τοῦ Τριωδίου νὰ συνειδητοποιήσουν τὴν ἄμετρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἐπιστρέψουν, ὅπως ὁ ἄσωτός της παραβολῆς, σὲ Αὐτὸν καὶ νὰ ζητήσουν τὸ ἔλεός Του. Ἡ κατανυκτικὴ αὐτὴ περίοδος εἶναι μοναδικὴ γιὰ μετάνοια καὶ συντριβή.

 

footer
  • Παρασκευή
    19 Ιουλίου

    Μακρίνης, Δίου, Θεοδώρου αρχιεπισκ.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ