ploigisi h3

bottom neo

 

«16ρέπει να ζοῦμε μὲ εὐθύτητα, χωρὶς ὑποκρισίες καὶ φαρισαϊσμούς». «Να ὁμοιάζη ἡ πορεία τῆς ζωῆς μας μὲ τὴν πορεία τῆς ῥόδας. Στην ῥόδα ἔνα σημεῖο ἐγγίζει στην γῆ καὶ τὸ ὑπόλοιπο μέρος τῆς βρίσκεται ἀνυψωμένο. Ἔτσι ἂς συμβαίνῃ καὶ στήν ζωὴ μας, καὶ ὄχι νά βυθιζώμεθα ὁλοσχερῶς στά γήινα». «Πρέπει νά θεωροῦμε τὸν ἑαυτὸ μας χειρότερον ἀπ’ ὅλους».
Ἰδιαίτερα ἐπέμενε στήν ἀπόκτησι ταπεινοῦ φρονήματος. Σὰν βοσκὸς λογικῶν προβάτων πού ἦταν, ἔψαλλε συχνὰ μὲ τὴν ποιμενικὴ του φλογερὰ τὰ ἐγκώμια τῆς ταπεινοφροσύνης. Μὲ παροιμίες, μὲ πατερικὰ ῥητά, μὲ διαφόρων εἰδῶν ἰστορίες, μὲ τρόπο ἤπιο, μὲ ὕφος ἐλεγκτικό, «πολυμερὼς καὶ πολυτρόπως» ὠδηγοῦσε τὸ ποίμνιό του στόν δρόμο τῆς ταπεινώσεως.
Χωρίς τὴν ταπείνωσι, ἔλεγε, δέν σῴζεται ὁ ἄνθρωπος. Ἂν πιστεύσουμε πώς ἀπὸ δικὴ μας ἀξία σῳζόμεθα, ἔχουμε ἀπατηθῇ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἔνα διδακτικὸ περιστατικό. Μία ἐπιφανὴς ἀρχόντισσα, ἀρκετὰ εὐσεβὴς ἀλλὰ ὄχι καὶ ἀρκετὰ ταπεινή, καθὼς κοιμόταν εἶδε ἔνα συγκλονιστικὸ ὄνειρο: Πάνω σὲ ἔνδοξο θρόνο ὁ δίκαιος Κριτής! Καὶ ἀπέναντί του πλήθη λαοῦ, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ ἴδια. Ὁ Χριστὸς ἐτοιμαζόταν νά καλέσῃ πλησίον Του τοὺς ἐκλεκτούς. Ἐκείνη πού βασιζόταν στίς ἀρετὲς της καὶ στίς καλωσύνες της περίμενε μεγάλες τιμές, ἀλλὰ ἔπεσε ἔξω στήν πρόβλεψι της. Κάποια ταπεινὴ χωριατοπούλα ἐκρίθη ἀξία γιά τὴν πρώτη θέσι. Δεύτερος ἤταν ἐνας φτωχὸς χωρικός πού φοροῦσε μάλιστα καὶ τσαρούχια. Ἀκολουθῆσαν στήν σειρὰ πλήθη ἁπλοϊκῶν ἀνθρώπων. Σὲ μιά στιγμή ὁ Κύριος ἔπαυσε νά προσκαλῇ ἄλλους. Ἐκείνη ἐπάνω στήν ἀπελπισία της ἀπεφάσισε νά τὸν πλησιάση καὶ νά τοῦ ὑπενθυμίση τὰ καλά πού εἶχε κάνει. Ὁ Χριστὸς ὅμως ἀπέστρεψε ἐντελῶς τὸ πρόσωπό του ἀπ’ αὐτήν. Ἐξουθενωμένη πλέον, «κάλαμος συντετριμμένος», ἔπεσε στό ἔδαφος, ἔκλαψε καὶ ἀνεγνώρισε ταπεινά πώς πράγματι δέν τῆς ἄξιζε ἡ οὐράνιος βασιλεία. Νά, ἀγαπητοί μου — ἔδω δυνάμωσε τὴν φωνὴ του ὁ στάρετς — τὸ ταπεινὸ φρόνημα! Ἔτσι πρέπει νά σκεπτώμεθα ὅλοι. Ὅταν ξύπνησε ἀπὸ τὸ ὄνειρο ἡ ἀρχόντισσα, δέν τόλμησε πιὰ νά φιλοξενήση ὑπερήφανες ἰδέες στήν ψυχὴ της. Τῆς ἔδωσε ὁ Θεὸς μὲ τὸ ὄνειρο αὐτὸ ἕνα ἀξέχαστο μάθημα.
—Μα, πάτερ, ἐρώτησε κάποιος, τόσο πολὺ ἐπικίνδυνη εἶναι ἡ ὑπερηφάνεια;
—Παιδί μοῦ, τοῦ ἀπήντησε, φρόντισε νά περιτυλίξης τὸν ἑαυτὸ σου μὲ τὴν ταπείνωσι, καὶ τότε δέν ἔχεις να φοβηθῇς τίποτε, ἔστω καὶ ἂν ὁ οὐρανὸς πέση ἐπάνω στήν γῆ.
Τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ στάρετς μᾶς δείχνουν πόσο καλὰ κατεῖχε τὰ πατερικὰ κείμενα. Να τὶ γράφει σχετικῶς ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ: «Ἐὰν κολληθῆ ὁ οὐρανὸς τῇ γῇ, ὁ ταπεινόφρων οὗ θροεῖται» (Λόγος 81ος). Ὁ ποιμενικὸς τοῦ αὐλὸς ἀπέδιδε πιστά τίς μελωδίες τῶν μεγάλων διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας.
Τὴν ὥρα πού ἔδινε τὴν κοινὴ εὐλογία στά πλήθη συνήθιζε πάντοτε νά τοὺς προσφερῆ κάποια σύντομη καὶ ἐπιγραμματικὴ διδασκαλία.
«Ὁ Θεός», εἶπε κάποτε, «στέλνει τὸ ἔλεος τοῦ μόνο στούς ταπεινούς».

Πηγή: Ὁ Στάρετς Ἀμβρόσιος, σελ.156-157, Ἔκδοσις Ἱερὰς Μονῆς Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς.

footer
  • Τετάρτη
    24 Ιουλίου

    Χριστίνης μεγαλομάρτυρος, Αθανασίου και Θεοφίλου, Καπίτωνος και Υμεναίου


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ