ploigisi h3

bottom neo

 

 klimakaχομε ἀναφέρει μέ συντομία στά προηγούμενα ὅτι εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνο, καὶ γι΄ αὐτοὺς ἀκόμη πού θεωροῦνται πνευματικοί, νά κρίνουν τοὺς ἄλλους, πρᾶγμα πού ὑπεισέρχεται ἀνεπαίσθητα. Καὶ εἶναι τὸ νά κρίνη κανεὶς τοὺς ἄλλους σὰν νά κρίνη τὸν ἑαυτὸν του καὶ νά τιμωρῆται ἀπὸ τὴν γλῶσσα του. Τώρα λοιπὸν ἡ σειρὰ τῶν λόγων ἀπαιτεῖ νά ὁμιλήσωμε γιά τὴν αἰτία καὶ τὴν θύρα ἀπὸ ὅπου εἰσέρχεται καὶ ἐξέρχεται τὸ πάθος τῆς πολυλογίας.

 Ἡ πολυλογία εἶναι ἡ καθέδρα τῆς κενοδοξίας. Καθισμένη ἐπάνω της ἡ κενοδοξία προβάλλει καὶ διαφημίζει τὸν ἑαυτὸν της. Ἡ πολυλογία εἶναι σημάδι ἀγνωσίας, θύρα τῆς καταλαλιᾶς, ὁδηγὸς στα εὐτράπελα, πρόξενος τῆς ψευδολογίας, σκορπισμὸς τῆς κατανύξεως. Εἶναι αὐτή πού δημιουργεῖ καί πού προκαλεῖ τὴν ἀκηδία. Εἶναι πρόδρομος τοῦ ὕπνου, διασκορπισμὸς τῆς «συννοίας», ἀφανισμὸς τῆς φυλακῆς τοῦ νοός, ἀπόψυξις τῆς πνευματικῆς θερμότητος, ἀμαύρωσις τῆς προσευχῆς.

 Ἡ σιωπή πού ἀσκεῖται μὲ ἐπίγνωσι καὶ διάκρισι εἶναι μητέρα τῆς προσευχῆς, ἐπιστροφὴ ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσία, διαφύλαξις τοῦ θείου πυρός, ἐπιστάτης τῶν λογισμῶν, σκοπός πού παρατηρεῖ τοὺς ἐχθρούς, δέσμευσις τοῦ πένθους, φίλη τῶν δακρύων, καλλιεργητὴς τῆς μνήμης τοῦ θανάτου, ζωγράφος τῆς αἰωνίου κολάσεως, ἐπίμονος ἐξεταστὴς τῆς Κρίσεως, πρόξενος πνευματικῆς ἀνησυχίας καὶ λύπης, ἐχθρὸς τῆς παρρησίας, σύζυγος τῆς ἡσυχίας, ἀντίπαλος τῆς ἀγάπης νά κάνη τὸν διδάσκαλο, αὔξησις τῆς πνευματικῆς γνώσεως, δημιουργὸς θείων θεωρημάτων, μυστικὴ πνευματικὴ πρόοδος, κρυφὴ πνευματικὴ ἀνάβασις.

 Ὅποιος ἐγνώρισε τὰ παραπτώματά του, ἐχαλιναγώγησε τὴν γλῶσσα του, ἐνῶ ὁ πολύλογος δέν ἐγνώρισε ἀκόμη καθὼς πρέπει τὸν ἑαυτὸν του. Ὁ φίλος τῆς σιωπῆς προσεγγίζει τὸν Θεὸν καὶ συνομιλώντας μυστικὰ μαζὶ Του φωτίζεται ἀπὸ Αὐτόν. Ἡ σιωπὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐδημιούργησε στόν Πιλάτο σεβασμό. Καὶ ἡ ἠρεμία καὶ ἡ σιωπὴ ἑνός (ταπεινοῦ) ἀνδρὸς καταργεῖ τὴν κενοδόξη καυχησιολογία ἑνὸς ἅλλου.

 Ὁ Πέτρος, ἐπειδὴ ὡμίλησε, ἔκλαυσε πικρά. Ἐλησμόνησε ἐκεῖνον πού εἶπε: «Εἶπα, φυλάξω τάς ὀδούς μου, τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν με ἕν γλώσση μου» (Ψαλμ. λη΄ 1). Καὶ τὸν ἄλλον πού εἶπε: «Κρεῖσσον πεσεῖν ἀπὸ ὕψους εἰς γῆν ἢ ἀπὸ γλώσσης» (πρβλ. Σ. Σειρὰχ κ΄ 18).

 Ἀλλά δέν ἐπιθυμῶ νά γράψω περισσότερα γι΄ αὐτὰ τὰ θέματα, παρ΄ ὅλον ὅτι μὲ προτρέπουν σὲ αὐτὸ οἱ πονηρίες τῶν παθῶν, (μὲ προτρέπουν δηλαδὴ νά χρησιμοποιήσω τὴν πολυλογία, ἐνῶ ὁμιλῶ γιά τὴν σιωπή). Τοῦτο μόνο θὰ προσθέσω: Ἄκουσα κάποτε ἕναν μοναχό, ποὺ ἤθελε νά ἐξετάση μαζί μου τὸ θέμα τῆς ἡσυχίας, νά λέγῃ ὅτι ἡ πολυλογία ὁπωσδήποτε γεννᾶται ἀπό τίς ἑξῆς αἰτίες: ἤ ἀπὸ κακὴ συναναστροφὴ καὶ κακὴ συνήθεια -ἀφοῦ ἡ γλῶσσα, ἔλεγε, εἶναι μέλος τοῦ σώματος, ὅπως διαπαιδαγωγηθῆ, ἔτσι κατ΄ ἀνάγκην καὶ θὰ συνηθίση- ἢ πάλι ἀπὸ κενοδοξία, πρᾶγμα πού συμβαίνει περισσότερο σὲ ὅσους ἔχουν πνευματικὸ πόλεμο, ἤ, μερικὲς φορές, ἀπὸ τὴν γαστριμαργία. Γι΄αὐτὸ πολλοὶ πολλὲς φορὲς δαμάζοντας τὴν κοιλία δεσμεύουν μὲ βία καὶ τὴν γλῶσσα καὶ τὴν καθιστοῦν ἀνίσχυρη γιά πολυλογία.

Αὐτός ποὺ φροντίζει γιά τὴν ὥρα τοῦ θανάτου του, ὠλιγόστευσε τὰ λόγια του. Καὶ αὐτός πού ἀπέκτησε πένθος στήν ψυχὴ του, ἀπέφυγε σὰν φωτιὰ τὴν πολυλογία.

 Αὐτός ποὺ ἀγάπησε τὴν ἡσυχία, ἀσφάλισε τὸ στόμα του. Καὶ αὐτός πού εὐχαριστεῖται νά ἐξέρχεται ἀπὸ τὸ κελλὶ τοῦ, ἐξέρχεται διότι τὸν διώχνει ἀπ΄ ἐκεῖ τὸ πάθος αὐτό, (δηλαδὴ ἡ πολυλογία).

 Ἐκεῖνος ποὺ ἐδοκίμασε τὴν ὀσμὴ τοῦ ὑψίστου καὶ θείου πυρός, ἀποφεύγει τὴν συνάντησι τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἡ μέλισσα τὸν καπνό. Τὴν μέλισσα τὴν διώχνει ὁ καπνός, καὶ αὐτὸν τὸν ἐνοχλεῖ ἡ συνάντησις τῶν ἀνθρώπων.

 Πολύ ὀλίγοι μποροῦν νά κρατήσουν τὸ νερὸ χωρὶς κάποιο φράγμα καὶ κάποιο βοηθητικὸ μέσο. Ὀλιγώτεροι ὅμως εἶναι ἐκεῖνοι πού μποροῦν νά δαμάσουν ἕνα ἀπύλωτο στόμα.

Βαθμὶς ἑνδεκάτη!  Ὅποιος ἐνίκησε, περιέκοψε διὰ μιᾶς πλῆθος ἀπὸ κακά.

                                                                                       Ἱερά Μονή Παρακλήτου

footer
  • Τετάρτη
    16 Οκτωβρίου

    Λογγίνου Εκατοντάρχου, Λεοντίου, Δομετίου μαρτύρων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ