ploigisi h3

bottom neo

Ὁσίου  Πορφυρίου

moro xeri madataΝά βλέπομε τὸν Θεὸ στό πρόσωπο τῶν παιδιῶν καὶ νά δώσομε τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στά παιδιά. Νά μάθουν καὶ τὰ παιδιὰ νά προσεύχονται. Γιά νά προσεύχονται τὰ παιδιά, πρέπει νά ἔχουν αἷμα προσευχομένων γονέων. Ἐδῶ πέφτουν ἔξω μερικοὶ καὶ λένε: «Ἐφόσον οἱ γονεῖς προσεύχονται, εἶναι εὐσεβεῖς, μελετοῦν τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὰ παιδιὰ τὰ ἀναθρέψαν «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου», ἐπόμενο εἶναι νά γίνουν καλὰ παιδιά». Ὁρίστε, ὅμως, ποὺ βλέπομε ἀντίθετα ἀποτελέσματα λόγῳ τῆς καταπιέσεως.

 Δέν εἶναι ἀρκετὸ νά εἶναι οἱ γονεῖς εὐσεβεῖς. Πρέπει νά μὴν καταπιέζουν τὰ παιδιά, γιά νά τὰ κάνουν καλὰ μὲ τή βίᾳ. Εἶναι δυνατὸ νά διώξομε τὰ παιδιὰ ἀπ' τὸν Χριστό, ὅταν ἀκολουθοῦμε τὰ τῆς θρησκείας μὲ ἐγωισμό. Τὰ παιδιὰ δέν θέλουν καταπίεση. Μὴν τὰ ἐξαναγκάζετε νά σᾶς ἀκολουθήσουν στήν ἐκκλησία. Μπορεῖτε νά πεῖτε: «Ὅποιος θέλει, μπορεῖ νά ἔλθει τώρα μαζί μου ἢ ἀργότερα». Ἀφῆστε νά μιλήσει στίς ψυχὲς τους ὁ Θεός. Ἡ αἰτία πού μερικῶν εὐσεβῶν γονέων τὰ παιδιά, ὅταν μεγαλώσουν, γίνονται ἀτίθασα κι ἀφήνουν καὶ τὴν Ἐκκλησία κι ὅλα καὶ τρέχουν ἀλλοῦ να ἰκανοποιηθοῦν εἶναι αὐτὴ ἡ καταπίεση πού τοὺς ἀσκοῦν οἱ «καλοί» γονεῖς. Οἱ τάχα «εὐσεβεῖς» γονεῖς, ποὺ εἴχαν τή φροντίδα νά κάνουν τὰ παιδιὰ τους «καλοὺς χριστιανούς», μ' αὐτὴ τὴν ἀγάπη τοὺς, τὴν ἀνθρωπίνη, τὰ καταπίεσαν κι ἔγινε τὸ ἀντίθετο. Πιέζονται, δηλαδή, ὅταν εἶναι μικρὰ τὰ παιδιὰ κι ὅταν γίνουν δεκάξι χρόνῳν, δεκαεφτὰ ἢ δεκαοχτώ, φθάνουν στό ἀντίθετο ἀποτέλεσμα. Ἀρχίζουν ἀπὸ ἀντίδραση νά πηγαίνουν μὲ παλιοπαρέες καὶ νά λένε παλιόλογα.

 Ἐνῶ, ὅταν ἀναπτύσσονται μέσα στήν ἐλευθερία, βλέποντας συγχρόνως τὸ καλὸ παράδειγμα τῶν μεγάλων, χαιρόμαστε νά τὰ βλέπομε. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστικό, νά εἶσαι καλός, νά εἶσαι ἅγιος, γιά νά ἐμπνέεις, νά ἀκτινοβολεῖς. Ἡ ζωὴ τῶν παιδιῶν φαίνεται νά ἐπηρεάζεται ἀπ' τὴν ἀκτινοβολία τῶν γονέων. Ἐπιμενοῦν οἱ γονεῖς: «Ἄντε νά ἐξομολογηθεῖς, ἄντε νά μεταλάβεις, ἄντε νά κάνεις ἐκεῖνο....». Τίποτα δέν γίνεται. Ἐνῶ βλέπει ἐσένανε; Αὐτό πού ζεῖς, αὐτὸ καὶ νά ἀκτινοβολεῖς. Ἀκτινοβολεῖ ὁ Χριστὸς μέσα σου; Αὐτὸ πηγαίνει στό παιδί σου. Ἐκεῖ βρίσκεται τὸ μυστικό. Κι ἂν γίνει αὐτό, ὅταν τὸ παιδὶ εἶναι μικρὸ στήν ἡλικίᾳ, δέν θὰ χρειασθεῖ νά κοπιάσει πολύ, ὅταν μεγαλώσει. Πάνω σ' αὐτὸ τὸ θέμα ἀκριβῶς ὁ σοφὸς Σολομὼν χρησιμοποιεῖ μιά ὡραιότατη εἰκόνα, τονίζοντας τή σημασίᾳ πού ἔχει τὸ καλὸ ξεκίνημα, ἡ καλὴ ἀρχή, τὸ καλὸ θεμέλιο. Λέγει σ' ἔνα σημεῖο: «Ὁ ὀρθρίσας πρὸς αὐτὴν (τὴν σοφίαν) οὐ κοπιάσει· πάρεδρον γὰρ εὑρήσει τῶν πυλῶν αὐτοῦ». Ὁ «ὄρθρος πρὸς αὐτήν» εἶναι ἡ πιὸ νεαρὰ ἡλικία ἀπασχόλησις μὲ αὐτή, τή σοφίᾳ. Σοφία εἶναι ὁ Χριστός. Ἡ λέξῃ «πάρεδρος» σημαίνει «βρίσκεται πλησίον». Ὅταν οἱ γονεῖς εἶναι ἅγιοι καὶ τὸ μεταδώσουν αὐτὸ στό παιδὶ καὶ τοῦ δώσουν ἀγωγὴ ἐν Κυρίῳ, τότε τὸ παιδί, ὅ,τι ἐπιδράσεις κακὲς κι ἂν ἔχει ἀπ' τὸ περιβάλλον του, δέν ἐπηρεάζεται, διότι ἔξω ἀπ' τὴν πόρτα του θὰ βρίσκεται ἡ Σοφία, ὁ Χριστός. Δέν θὰ κοπιάσει, γιά νά τὴν ἀποκτήσει. Φαίνεται πολὺ δύσκολο νά γίνεις καλός, ἀλλὰ στήν πραγματικότητα εἶναι πολὺ εὔκολο, ὅταν ἀπὸ μικρὸς ξεκινήσεις μὲ καλὰ βιώματα. Μεγαλώνοντας δέν χρειάζεται κόπος, τὸ ἔχεις μέσα σου τὸ καλό, τὸ ζεῖς. Δέν κοπιάζεις, τὸ ἔχεις ζήσει, εἶναι περιουσία σου, ποὺ τήν διατηρεῖς, ἂν προσέξεις, σὲ ὅλῃ σου τή ζωή.

  

footer
  • Σάββατο
    20 Ιουλίου

    Ηλιού Θεσβίτου του προφήτου


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ