ploigisi h3

bottom neo

ag spyridwn

 

Ὁ Ἅγιος Σπυρίδωνας εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους Ἁγίους ποὺ ἀνέδειξε ἠ Κύπρος. Γεννήθηκε στὸ χωριὸ Ἄσσια τῆς Μεσαορίας τὸ 270 μ.Χ.Οἱ γονεῖς τοῦ ἦταν ἀγρότες βοσκοί, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶχαν κάποια οἰκονομικὴ ἄνεση, φρόντισαν ὁ Σπυρίδωνας νὰ μάθει μερικὰ γράμματα. Πάνω ἀπ' ὅλα ὅμως, ὁ μικρὸς Σπυρίδωνας, φρόντισε νὰ μάθει τί θέλει ὁ Θεὸς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τί πρέπει νὰ κάνει ὁ ἄνθρωπος, γιὰ νὰ σώσει τὴν ψυχή του.Ἀπὸ μικρὸς βοηθοῦσε τοὺς γονεῖς του στὴ βοσκὴ τῶν προβάτων, καὶ κάθε Κυριακὴ πήγαινε ἐκκλησία. Ὅπου κι ἂν βρισκόταν, μιλοῦσε γιὰ τὸν Θεὸ καὶ βοηθοῦσε ὅσους εἶχαν τὴν ἀνάγκη του. Ὅταν μεγάλωσε, νυμφεύθικε μία ἐνάρετη κοπέλα. Ἀπέκτησε παιδιὰ καὶ ζοῦσε μία καλὴ οἰκογενειακὴ ζωή. Ὅμως ἡ γυναίκα του, ἔφυγε ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμο σὲ νεαρὴ ἡλικία καὶ πῆγε κοντὰ στὸ Θεό.

Μετὰ τὸν θάνατό της, ὅλοι τὸν παρακαλοῦσαν νὰ γίνει ἱερέας καὶ μέρα μὲ τὴ μέρα ὅλο καὶ πιὸ πολὺ τὸν πίεζαν. Τελικῶς ὁ Σπυρίδωνας δέχτηκε καὶ χειροτονήθηκε ἱερέας. Ὁ Ἅγιος ἦταν πραγματικὸς ἱερέας τοῦ Θεοῦ. Ἀφιλοχρήματος, σώφρων, νηφάλιος καὶ φιλόξενος. Γιὰ αὐτὴν τοῦ τὴν ταπείνωση, ὁ Θεὸς τοῦ ἔδωσε τὴ χάρη νὰ θαυματουργεῖ καὶ νὰ θεραπεύει διάφορες ἀρρώστιες. Ἔδινε φῶς στοὺς τυφλοὺς καὶ ἔβγαζε τὰ πονηρὰ πνεύματα.

Ὅταν χήρεψε ὁ ἐπισκοπικὸς θρόνος τῆς Τριμυθούντας, ὁ λαὸς ζήτησε γιὰ ἐπίσκοπό του, τὸν Σπυρίδωνα, γιατί ἤξερε τὴν ἀρετή του. Ὁ Σπυρίδωνας ἀποδέχτηκε τὸ θρόνο μὲ σύνεση καὶ εὐθύνη, ἀναλαμβάνοντας τὸ βαρὺ ἔργο τῆς διακονίας καὶ ποιμαντορίας τοῦ ποιμνίου του. Καὶ πράγματι ἀναδείχθηκε πατέρας τῶν ἱερέων καὶ τοῦ λαοῦ του. Προστάτευε τοὺς ἀσθενεῖς καὶ παρηγοροῦσε τοὺς πενθοῦντες.

Ἕνας χωρικὸς πῆγε στὸν ἐπίσκοπό του, τὸν Ἅγιο Σπυρίδωνα σὰν μόνη ἐλπίδα γιὰ νὰ τὸν βοηθείση χρηματικὰ γιατί δὲν εἶχε οὔτε χρήματα γιὰ νὰ ἀγοράση σπόρο νὰ φυτέψει ἀλλὰ οὔτε καὶ φαΐ νὰ φάει. Ὁ ἐπίσκοπος ἦταν τὸ ἴδιο φτωχὸς μὲ τὸν χωρικὸ πιστό, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν βοηθήσει βγῆκε ἔξω στὴν αὐλὴ τοῦ σπιτιοῦ του καὶ βλέποντας ἕνα φίδι προσευχήθηκε στὸν Θεό, καὶ ὁ Θεὸς θαυματουργόντας γιὰ τὸν Ἅγιό του, μετέτρεψε τὸ ζωντανὸ φίδι, σὲ χρυσάφι ἄψυχο.

Ὁ χωρικός, πῆρε τὸ ἁγιασμένο δῶρο μὲ πολλὴ εὐγνωμοσύνη καὶ μπόρεσε νὰ τὸ δώση ἐνέχυρο γιὰ μερικοὺς σάκους σιτάρι. Μὲ αὐτὸ τὸ σιτάρι μπόρεσε ὁ χωρικὸς νὰ χορτάσει τὴν οἰκογένεια τοῦ ἀλλὰ καὶ νὰ καλλιεργείση καινούρια σοδειά. Ἔτσι ἔδωσε πίσω καρπὸν ἀπὸ τὴν σοδειά του καὶ πῆρε πίσω τὸ ἐνέχυρο ἀπὸ τὸν δανειστή του. Τότε λοιπὸν ὁ χωρικὸς μετὰ ἀπὸ ἕνα χρόνο περίπου παίρνει πίσω τὸ χρυσὸ φίδι στὸν ἐπίσκοπό του γεμάτος ἀπὸ εὐγνωμοσύνη.

Τότε ὁ Ἅγιος τὸ ἀφήνοντας πίσω τὸ φίδι στὸ χῶμα ὅπου τὸ βρῆκε, προσευχήθηκε γιὰ ἄλλη μία φορὰ καὶ ξανὰ τὸ θαῦμα, τὸ χρυσὸ φίδι ξαναγίνεται ζωντανὸ καὶ σέρνεται γρήγορα νὰ κρυφτεῖ στὸ φυσικὸ περιβάλλον του. Ἄλλοτε πάλι, ἡ Κύπρος περνοῦσε μία μεγάλη ἀνομβρία καὶ ἡ πείνα καὶ οἱ ἀρρώστιες ἦταν καθημερινὸ φαινόμενο.

Οἱ κάτοικοι τῆς Τρυμιθούντας παρεκάλεσαν τὸν ἐπίσκοπό του νὰ δεηθεῖ στὸν Κύριο γιὰ νὰ στείλη βροχή, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ καρποφορήσουν τὰ χωράφια τους καὶ νὰ ξεδιψάσουν καὶ οἱ ἴδιοι ἀπὸ τὴν δίψα ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν κάψα τὴν ἀνομβρίας. Ὁ Ἅγιος εἰσάκουσε τὸ ποίμνιό του, καὶ μὲ θέρμη, παρεκάλεσε τὸν Κύριο νὰ στείλη βροχὴ στὸ νησί. Ἀμέσως ὁ οὐρανὸς σκεπάστηκε ἀπὸ σύννεφα καὶ ἄρχισε νὰ βρέχει ἀσταμάτητα. Ἡ βροχὴ ἔπεφτε γιὰ τρία μερόνυκτα καὶ δὲν σταματοῦσε, καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Τριμυθούντας φοβήθηκαν νὰ μὴν πνιγοῦν ἀπὸ τὴν ἀτελείωτη βροχὴ τοῦ Θεοῦ.

Τότε ξαναπαρακάλεσαν τὸν Ἅγιο ἐπίσκοπό τους νὰ δεηθεῖ στὸν Θεὸ νὰ σταματήσει τὴν βροχὴ γιατί θὰ πνίγονταν ὅλοι. Ξανὰ ὁ Ἅγιος μὲ τὴν προσευχή του, ποὺ ἦταν εὐπρόσδεκτη ἀπὸ τὸν οὐράνιο Θεό, εἰσακούστηκε καὶ ἡ βροχὴ σταμάτησε. Τὰ χωράφια τῶν χωρικῶν καρποφόρησαν, οἱ ἄνθρωποι ξεδίψασαν καὶ τὰ δέντρα ἄνθισαν χαρίζοντας χαρὰ σὲ ὅλους.

Ὅταν ξέσπασε ὁ διωγμὸς τοῦ Μαξιμιανοῦ ἐναντίον τῶν χριστιανῶν, πολλοὶ φυλακίστηκαν καὶ βασανίστηκαν. Μαζὶ μ' αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ Ἐπίσκοπος Τριμιθοῦντος. Τὸν ἔστειλαν στὰ κάτεργα τῆς Κιλικίας καὶ ἐκεῖ δούλευε στὰ καταναγκαστικὰ ἔργα, μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανούς. Ἔμεινε ἐκεῖ ὀκτὼ ὁλόκληρα χρόνια, μέχρι ποὺ αὐτοκράτορας ἔγινε ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος καὶ μὲ διατάγματά του γιὰ ἀνεξιθρησκεία, ἐπέστρεψε στὴν πατρίδα τοῦ ὁ Ἅγιος. Οἱ κάτοικοι τὸν ὑποδέχτηκαν μὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση, μὲ ὕμνους καὶ ψαλμούς.

Στὰ χρόνια της αὐτοκρατορίας τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ξέσπασε ἡ φοβερὴ αἵρεση τοῦ Ἀρείου, ποὺ κήρυττε ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι Θεός, ἀλλὰ κτίσμα καὶ πλάσμα τοῦ Θεοῦ. Γιὰ νὰ καταπολεμήσουν αὐτὴν τὴν αἵρεση, 318 Θεοφόροι Πατέρες, συγκεντρώθηκαν στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας τὸ 325 μ.Χ., μὲ σκοπὸ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν αἵρεση τοῦ Ἀρείου. Σ' αὐτὴ τὴν Πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ἔλαβε μέρος καὶ ὁ Ἅγιος Σπυρίδωνας, ὁ ὁποῖος συνέβαλε τὰ μέγιστα καὶ μὲ θαυματουργικὸ τρόπο, ἀντιμετώπισε προσωπικὰ τὸν Ἄρειο.

Ὁ Ἄρειος μέσα στὴ Σύνοδο, φώναζε τὶς ἀπόψεις του, ὑπερασπίζοντας τὶς ἀπόψεις τοῦ χρησιμοποιώντας τὴν μεγάλη φιλοσοφικὴ μόρφωση καὶ τὴν ρητορικὴ ἱκανότητά του. Συμπαραστάτες τῆς πλάνης του, ἤσαν καὶ ἄλλοι μεγάλοι ρήτορες ποὺ μὲ τὶς ὁμιλίες τοὺς χτυποῦσαν ἀπειλητικὰ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οἱ Πατέρες ἀντέκρουαν ὅλες τὶς ρητορεῖες τους καὶ πολλὲς φορὲς γελοιοποιοῦσαν αὐτὴν τὴ σατανικὴ πλάνη τοῦ Ἀρείου.

Ἕνας ἀπὸ τοὺς ρήτορες ὑποστηρικτὴς τοῦ Ἀρείου ὅμως, ἦταν πολὺ δυνατὸς καὶ πολὺ ἱκανὸς ρήτορας καὶ μὲ τὰ λόγια του καὶ τὴν ἐμπειρία τοῦ ἀποστόμωνε πολλούς. Τότε ὁ Ἅγιος Σπυρίδωνας, βλέποντας τὸν ρήτορα νὰ μιλάει καὶ νὰ ψεύδεται ὑποστηρίζοντας τὴν βλάσφημη αἵρεση ποὺ ὑποστίριζε ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν κτίσμα τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, σηκώθηκε καὶ εἶπε ἁπλὰ καὶ ξεκάθαρα μπροστὰ ἀπὸ ὅλη τὴν Σύνοδο:

Ὁ Θεὸς ἂν καὶ εἶναι τρία Πρόσωπα καὶ τρεῖς ὑποστάσεις ( ὁ Πατήρ, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα) ἐντούτοις εἶναι Ἕνας- Καὶ παίρνοντας στὰ χέρια τοῦ ἕνα κεραμίδι καὶ ἀφοῦ προσευχήθηκε, εἶπε- " Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός", καὶ ἀμέσως ἀπὸ τὸ κεραμίδι ἀνέβηκε φωτιὰ πρὸς τὰ πάνω, " Καὶ τοῦ Υἱοῦ" καὶ ἀπὸ τὸ ξερὸ κεραμίδι ἔτρεξε νερὸ πρὸς τὰ κάτω, " Καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος", καὶ στὰ χέρια τοῦ ἔμεινε χῶμα. Ὁ Ἅγιος μὲ αὐτὸ τὸ θαῦμα ἀνέτρεψε ὅλες τὶς ρητορεῖες καὶ τὰ ἐπιχειρήματα τῶν αἱρετικῶν. Τοὺς ἐξήγησε ὅτι τὰ τρία ὑλικά, ἡ φωτιά, τὸ νερὸ καὶ τὸ χῶμα ποὺ ἀποτελοῦσαν τὸ κεραμίδι βρίσκονταν μαζὶ σὲ ἕνα σῶμα. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὴν Ἁγία Τριάδα. Ὁ Πατήρ, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀποτελεῖτε ἀπὸ τρεῖς ὑποστάσεις ἀλλὰ εἶναι μία οὐσία, ἀδιαίρετη. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὑπερφυὲς θαῦμα ποὺ ἐξέπληξε τοὺς πάντες, πολλοὶ ἀλλόθρησκοι πίστεψαν στὸν ἀληθινὸ Θεό.

Ὅταν ὁ Ἅγιος ἐπέστρεψε στὴν Κύπρο, μετὰ τὴν Ἃ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, μὲ πολλὴ θλίψη ἔμαθε πῶς ἡ κόρη τοῦ Εἰρήνη εἶχε πρὸ πολλοῦ κοιμηθεῖ. Ὁ πιστὸς Ἐπίσκοπος δέχθηκε καὶ αὐτὴ τὴν δοκιμασία μὲ παραδειγματικὴ πραότητα. Μερικὲς μέρες ἀργότερα, μία γυναίκα ἦρθε σ' αὐτὸν καὶ μὲ κλάματα τοῦ ζήτησε ἕνα κόσμημα ποὺ εἶχε δώσει στὴν κόρη του νὰ τὸ φυλάξει, γιατί αὐτὴ ταξίδευε καὶ φοβόταν μήπως τῆς τὸ κλέψουν.

Ὁ Ἅγιος σηκώθηκε καὶ μὲ προσοχὴ ἐρεύνησε ὅλο τὸ σπίτι, γιὰ νὰ βρεῖ τὸ ξένο πράγμα. Δυστυχῶς ὅμως, πουθενὰ δὲν τὸ βρῆκε. Τότε χωρὶς καμιὰ ἀναβολή, τράβηξε γιὰ τὸν τάφο τῆς κόρης του. Σὰν ἔφτασε ἐκεῖ, ἀνάπεμψε μία θερμὴ προσευχὴ κι ὕστερα, ἀφοῦ ἔσκυψε πάνω ἀπὸ τὸν τάφο, κάλεσε τὴ νεκρὴ κόρη του νὰ τοῦ πεῖ ποῦ εἶχε βάλει τὸ κόσμημα ποὺ τῆς ἔδωσαν νὰ φυλάξει. Τὴν ἴδια στιγμὴ μία φωνὴ ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ τάφου ἀκούστηκε νὰ τοῦ λέει:

- Πατέρα μου, αὐτὸ θὰ τὸ βρεῖς πίσω ἀπὸ τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας ποὺ ἔχουμε στὸ σπίτι.

Τότε ὁ Ἅγιος της εἶπε: Κοιμήσου κόρη μου ἥσυχα. Κοιμήσου μέχρι τὴν ἡμέρα ἐκείνη ποὺ ὁ Κύριός μας, θὰ σὲ ἀναστήσει στὴν κοινὴ ἀνάσταση ὅλων μας. Ὅσοι εἶδαν αὐτὸ τὸ θαῦμα τρόμαξαν καὶ ἔφριξαν. Συλλογίζονταν τὴ δύναμη μὲ τὴν ὁποία ὁ Πανάγαθος Θεὸς χαρίτωσε τὸν ἁπλοΐκο Ἐπίσκοπό τους.

Ἦλθε ὅμως ὁ καιρὸς ποὺ ἡ εὐλογημένη αὐτὴ ζωὴ τῆς πραότητας καὶ ταπεινοφροσύνης, τῆς ἀγάπης καὶ καλοσύνης νὰ ἐγκαταλείψει τὸν μάταιο τοῦτο κόσμο καὶ νὰ μεταβεῖ στὸ οὐράνιο σκήνωμα τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ συνεχίσει ἐκεῖ τὶς διακονίες του. Αὐτὸ ἔγινε τὸ 348 μ.Χ. μὲ τὸν θάνατο τοῦ Ἁγίου στὴν γενέτειρα τοῦ Τριμυθούντα. Ἔφυγε ὁ καλὸς ποιμένα, ὅμως ἡ ἀγάπη καὶ τὸ ἐνδιαφέρον του γιὰ τὰ λογικά του πρόβατα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ζητᾶνε τὶς μεσιτεῖες καὶ τὶς πρεσβεῖες του πρὸς τὸν Κύριο, δὲν σταμάτησαν.

Τὸ 1984 τὸ Ἅγιο σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνα μεταφέρθηκε στὴν Κέρκυρα. Χιλιάδες πιστοὶ κάθε χρόνο ἐπισκέπτονται τὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὸ Ἅγιο λείψανό του, ποὺ παραμένει ἄφθαρτο καὶ ἀκέραιο!

 

footer
  • Τετάρτη
    24 Ιουλίου

    Χριστίνης μεγαλομάρτυρος, Αθανασίου και Θεοφίλου, Καπίτωνος και Υμεναίου


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ