ploigisi h3

bottom neo

 agios polukarpos episkopos smirnis ieromartus 041  Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Σμύρνης ἑορτάζει στίς 23 Φεβρουαρίου. Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος εἶναι μία μορφή ἀπό τίς σπουδαιότερες τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας. Εἶναι ἕνας ἀπό τούς μεγαλύτερους Ἀποστολικούς Πατέρες. Λέγεται, ὅτι γεννήθηκε στήν Ἔφεσο τό 80 περίπου μ.Χ., ἀπό εὐσεβεῖς καί φιλοχρίστους γονεῖς. Ὁ πατέρας τοῦ ὀνομαζόταν Παγκράτιος καί ἡ μητέρα τοῦ Θεοδώρα. Μέ διαταγή ὅμως τοῦ Ρωμαίου Διοικητοῦ τῆς Ἐφέσου Μαρκίωνος φυλακίστηκαν καί οἱ δύο, διότι δέν θέλησαν νά ἀρνηθοῦν τόν Χριστό. Ὁ Πολύκαρπος γεννήθηκε μέσα στή φυλακή καί μάλιστα τήν προηγουμένη ἡμέρα τοῦ μαρτυρίου τῶν γονέων του. Τό παρέλαβε ὅμως τό παιδί κάποια πλούσια γυναίκα, πού δέν εἶχε παιδιά καί τό μεγάλωσε, σάν νά ἦταν δικό της. Τοῦ ἔδωσε μάλιστα τό ὄνομα Παγκράτιος, πού εἶχε ὁ πατέρας του, ὁ μάρτυς.

Οἱ μεγάλες γνωριμίες του. Ὁ Πολύκαρπος, ὅταν ἦταν εἴκοσι περίπου χρονῶν, εἶχε τήν εὐτυχία νά γνωρισθεῖ μέ τόν Εὐαγγελιστή Ἰωάννη. Ἔγινε, ὅπως λέγει ὁ ἱστορικός Εὐσέβιος ἀκουστῆς Ἰωάννου του Ἀποστόλου. Τότε ἄκουσε γιά πρώτη φορά, πῶς ὁ Ἰωάννης ὁ θεολόγος κήρυττε τό Εὐαγγέλιο σέ ἄλλα μέρη τῆς Ἀσίας. Ἐπῆγε καί αὐτός νά τόν ἀκούσει. Κοντά στό θεολόγο ἤτανε καί ὁ θεοφόρος Ἰγνάτιος, ὁ κατόπιν ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας. Ἐκεῖ γνώρισε καί ἄλλους Ἀποστόλους. Τόσο μάλιστα θέλχτηκε ἀπό τήν διδασκαλία του. Χριστοῦ, ὥστε ἔγινε πιστός ὀπαδός τοῦ Ἰωάννου. Δόθηκε ὁλόψυχα στήν ὑπηρεσία τοῦ Χρίστου. Πηγαίνανε μαζί μέ τόν Ἀπόστολο ἀπό τόπο σέ τόπο καί ἀπό πόλη σέ πόλη.Ὅταν ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἐξορίστηκε ἀπό τόν αὐτοκράτορα Δομιτιανό στό νησί τῆς Πάτμου, ὁ Πολύκαρπος ἔμεινε κοντά στόν Ἐπίσκοπο Σμύρνης Βουκόλον. Τόν βοηθοῦσε εἰς τόν ἔργον τοῦ Θεοῦ πού ἔκαμνε ἐκεῖνος. Ὁ Ἅγιος Βουκόλος ξετίμησε τίς ἀρετές του καί τόν χειροτόνησε Ἱερέα. Τοῦ ἀνέθεσε δέ τό ἔργον τοῦ ὀρφανοτρόφου. Ἦταν ὁ μακάριος πολύ ταπεινός. Μετά ὅμως ἀπό τόν θάνατον τοῦ Βουκόλου, χειροτονήθηκε ὑπό τῶν Ἀποστόλων ἐπίσκοπος Σμύρνης ὁ Πολύκαρπος. Ἤτανε βέβαια φτωχός ἀπό λεπτά, ἀλλά ἤτανε πλούσιος ἀπό ἀρετές. Εἶχε πολλές ἀρετές. Ἐν πρώτοις εἶχε: «Σωφροσύνη καί αὐστηρότητα στό ζήτημα τῆς ἠθικῆς». Ἄν καί ζοῦσε σέ εἰδωλολατρικό καί βρώμικο περιβάλλον, αὐτός κρατήθηκε ἁγνότατος καί ἠθικότατος. Ἦταν δεύτερον πλούσιος εἰς γενναιοψυχία. Ἐκτελοῦσε τά ἐπισκοπικά του καθήκοντα μέ ζῆλο ἀποστολικό. Δέν λογαρίαζε ὁ Πολύκαρπος κινδύνους καί κόπους, προκειμένου νά ἐκτελέσει τά καθήκοντά του. Εἶχε ἐπίσης ἀγάπη εἰς τόν Χριστό καί τούς Χριστιανούς. Αὐτό τό βλέπουμε εἰς τό ἕξης: Παρακολούθησε μέ ἐνδιαφέρον τήν σύλληψη ἀπό τούς εἰδωλολάτρες τοῦ Ἐπισκόπου Ἀντιοχείας Ἰγνατίου. Καί, ὅταν τόν πηγαίνανε δεμένο στήν Ρώμη, ἔτρεξε καί τόν συνάντησε. Ἦταν δέ πολύ συγκινητική ἡ στιγμή ἐκείνη, κατά τήν ὁποίαν συναντηθήκανε οἱ δύο μεγάλοι ἀθληταί τῆς Πίστεως.

Ἔστειλε μάλιστα καί μία ἐπιστολή πρός τούς κατοίκους τῶν Φιλίππων τῆς Μακεδονίας, πού ἦταν κοντά στήν Καβάλα. Σώζεται μέχρι σήμερον. Σ’ αὐτή συγχαίρει τούς Φιλιππισίους, γιά τήν φιλοξενία, πού ἔκανε στόν Ἰγνάτιο καί στούς ἄλλους Χριστιανούς, πού ἤτανε μαζί του, ὅταν τούς περάσανε ἀπό ἐκεῖ καί τούς πηγαίνανε στή Ρώμη γιά τό μαρτύριο.

Μαχητής καί διδάσκαλος Ἄλλη ἀρετή εἶχε τήν ἀφοσίωση στό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. Ἀνεδείχθη διδάσκαλος τῆς Ἀσίας καί φρουρός τῆς Ὀρθοδοξίας. Στήριζε τούς Χριστιανούς στήν πίστη. Ἐργαζόταν ἀκούραστα γιά νά τραβήξει καί ἄλλους εἰδωλολάτρες στήν πίστη τοῦ Χρίστου. Μαχότανε ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν καί τῶν Ἰουδαίων, πού νοθεύανε τό Εὐαγγέλιο μέ τίς πλάνες καί τίς αἱρέσεις τῶν.

Οἱ ἄπιστοι τόν καταδιώκουν Οἱ Αἱρετικοί καί εἰδωλολάτρες καί προπαντός οἱ Ἰουδαῖοι, πού ἤσαν πραγματικά συναγωγή τοῦ σατανᾶ, ὅπως τούς λέγει ἡ Ἀποκάλυψης μέ διάφορες συκοφαντίες ξεσήκωσαν τόν ὄχλο καί ζήτησε ἀπό τόν ἄρχοντα διωγμό ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν. Πολλούς τότε ἔβαλαν στή φυλακή Χριστιανούς. Τότε ἡ μανία τούς στράφηκε ἐναντίον τοῦ Πολυκάρπου, πού ἦταν ὁ διδάσκαλος τῶν καί ὁ ἐπίσκοπος τῶν. Θέλανε νά τόν πιάσουνε, νά τόν βασανίσουν καί νά τόν σκοτώσουν. Στήν ἀρχή ὁ Πολύκαρπος ἤθελε νά μή λάβει κανένα προφυλακτικό μέτρο, ἀλλά ν’ ἀφεθεῖ στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Γί αὐτό, ὅταν τ’ ἄκουσε, ὅτι τόν ζητοῦσαν, δέν ταράχθηκε καθόλου, ἀλλά ἤθελε νά μείνει στήν πόλη. Οἱ χριστιανοί ὅμως, πού γνώριζαν τί θησαυρό θά χάνανε, ἐπέμειναν καί τόν παρακαλούσανε μέ δάκρυα νά κρυφθεῖ. Διότι ὁ Κύριος εἶπε: ὅταν ὑμᾶς διώκωσι ἀπό τῆς μίας πόλεως, φεύγετε εἰς τήν ἄλλην. Συγκινημένος τότε ὁ βαθυγηρος ἐπίσκοπος συγκατατέθηκε καί πῆγε κοντά στή Σμύρνη, σ’ ἕνα ἀγρόκτημα. Ἐκεῖ ἔμεινε μέ μερικούς πιστούς. Νύχτα δέ καί μέρα τίποτε ἄλλο δέν ἔκανε, παρά νά προσεύχεται. Προσευχόταν γιά ὅλους καί γί ὅλες τίς κατά τόπους Ἐκκλησίες τῆς οἰκουμένης. Τρεῖς ἡμέρες προτοῦ τόν πιάσουνε, τήν ὥρα ἀκριβῶς πού προσευχόταν, ἦλθε σέ ὀπτασία. Εἶδε τό προσκέφαλό του νά κατακαίεται ἄπ τή φωτιά. Τότε γύρισε πρός ἐκείνους πού ἤσαν κοντά του καί τούς εἶπε: «Δεῖ μέ ζῶντα καυθῆναι». Πρέπει δήλ. ζωντανός νά καῶ! Ἐπειδή ὅμως ἐξακολουθήσαμε νά τόν ζητοῦν, πῆγε σ' ἄλλο ἀγρόσπιτο. Ἀλλά μόλις ἔφυγαν ἀπό τό πρῶτο σπίτι πήγανε ἀπεσταλμένοι καί τόν ζητοῦσαν. Ἐπειδή ὅμως δέν τόν βρήκανε, συλλάβανε δύο παιδιά. Τό ἕνα ἄπ αὐτά, ὅταν τό βασάνιζαν, τούς μαρτύρησε, πού ἐπῆγε ὁ Ἅγιος.


Ὁ Ἅγιος συλλαμβάνεται Ἔχοντας ἐκεῖνοι τότε μαζί τους τό παιδί, πῆγαν νά τόν πιάσουν. Ἦταν κατάκοιτος σ’ ἕνα δωμάτιο τοῦ ὑπερώου. Ἀπό ἐκεῖ μποροῦσε βέβαια νά φύγει καί νά πάει ἀλλοῦ, ἀλλά δέν τό θέλησε. «Τό θέλημα τοῦ Θεοῦ γενέσθω» εἶπε καί κατέβηκε κάτω. Διέταξε τότε ὁ ἅγιος νά τούς βάλουνε νά φᾶνε καί νά πιοῦνε, ὅσο θέλανε. Ζήτησε ὅμως ἄπ αὐτούς μία χάρη:

Νά τόν ἀφήσουν νά προσευχηθεῖ ἐλεύθερα. Πράγματι τοῦ ἐπέτρεψαν. Στάθηκε τότε καί προσευχήθηκε ἐπί δύο ὧρες συνέχεια. Ὅταν τελείωσε τήν προσευχή του, τόν ἔβαλαν ἐπάνω εἰς ἕναν ὄνον καί τόν πηγαίνανε στήν πόλη. Ἦταν ἡμέρα Σάββατο. Ὅταν ἔφτασαν στό Στάδιο ὅμως γινόταν θόρυβος καί ὀχλοβοή καί χαλασμός κόσμου. Δέν μποροῦσε νά ἀκουστεῖ κανένας. Τήν ὥρα ἀκριβῶς αὐτή, πού ἔμπαινε ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος στό στάδιο, ἀκούσθηκε ἀπό τόν Οὐρανό μία φωνή, πού ἔλεγε: «ἴσχυε Πολύκαρπε καί ἀνδρίζου.» Τή φωνή αὐτή, ποιός τήν εἶπε, δέν τόν ἄκουσαν. Τήν ἄκουσαν ὅμως ὅλοι οἱ Χριστιανοί, πού ἦταν παρόντες ἐκεῖ. Αὐτοί ἤσαν ἄξιοι νά τήν ἀκούσουν!

Στή φωτιά γαλήνιος Ὁ ἀστυνόμος Ἡρώδης καί ὁ πατέρας τοῦ Νικήτας προσπάθησαν νά πείσουν τόν Ἅγιο νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό. Ὁ Ἅγιος ὅμως, μέ πνευματική ἀνδρεία ἀπάντησε ὅτι ὑπηρετεῖ τόν Χριστό ἐπί 86 ἔτη χωρίς καθόλου νά Τόν ἐγκαταλείψει. Πῶς μποροῦσε λοιπόν τώρα νά Τόν βλασφημήσει καί νά Τόν ἀρνηθεῖ; Ἔπειτα ἀπό αὐτά ὁ Ἀνθύπατος ἔστειλε τόν κήρυκα στή μέση του σταδίου καί φώναξε δυνατά τρεῖς φορές: Πολύκαρπος ὁμολόγησε ἑαυτόν Χριστιανό εἶναι. Μόλις τό εἶπε αὐτό, ὅλο ἐκεῖνο τό μανιασμένο λεφούσι τῶν Ἰουδαίων καί Ἐθνικῶν, πού κατοικοῦσαν στή Σμύρνη, φωνάξανε μέ πεῖσμα καί θυμό: Αὐτός εἶναι ὁ διδάσκαλος τῆς Ἀσίας, ὁ πατέρας τῶν Χριστιανῶν, πού γκρέμισε τούς θεούς μας, διδάσκοντας πολλούς νά μή θυσιάζουν σ’ αὐτούς, οὔτε νά τούς προσκυνοῦν. Φωνάζοντας παρακαλοῦσαν τόν Ἀσιάρχην Φίλιππον νά ἀπολύσει ἕνα λιοντάρι ἐναντίον τοῦ Πολυκάρπου. Ἐκεῖνος εἶπε, ὅτι δέν μπορεῖ, ἐπειδή εἶναι χορτασμένα. Τότε ζητούσανε ὅλοι νά καεῖ ζωντανός ὁ Πολύκαρπος. Ὅταν ἑτοιμάσθηκε ἡ φωτιά, τρέξανε τότε οἱ πιστοί καί κοίταζε ὁ καθένας νά πιάσει τό σῶμα τοῦ Ἁγίου, προτοῦ νά καεῖ, γιά εὐλογία. Ἔφεραν τότε τά ὄργανα μέ τά ὁποῖα θά τόν ἀκινητοποιοῦσαν.

-Ἀφῆστε μέ ἔτσι, τούς εἶπε, διότι Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος μου ἔδωσε τήν δύναμη νά ὑπομείνω τήν φωτιά, θά μοῦ δώσει καί τήν δύναμη νά μείνω ἐπάνω στήν φωτιά καί χωρίς τήν δική σας ἀσφάλεια ἀπό τά καρφιά. Ἐκεῖνοι τότε δέν τόν καθήλωσαν. Μόνον νά τοῦ δέσουν τά χέρια θέλησαν. Ὁ Ἅγιος ἔκαμε τά χέρια τοῦ πίσω καί τόν ἔδεσαν. Ἦταν σάν ἕνα πρόβατο ἀπό μεγάλο κοπάδι, πού πήγαινε νά προσφερθεῖ θυσία στό Θεό. Κοίταξε τότε στόν Οὐρανό καί εἶπε:-Κύριε, Θεός ὁ Παντοκράτωρ, ὁ πατήρ τοῦ ἀγαπητοῦ καί εὐλογητοῦ παιδός σου Ἰησοῦ, διά τοῦ ὁποίου σέ γνωρίσαμε, Σύ εἶσαι ὁ Θεός τῶν Ἀγγέλων καί τῶν Δυνάμεων καί πάσης κτίσεως καί ὅλης της γενεᾶς τῶν πιστῶν καί ἐνάρετων, οἱ ὁποῖοι ζοῦν ἐνώπιόν σου. Σέ εὐλογῶ, διότι μέ ἀξίωσες τῆς ἡμέρας καί ὥρας ταύτης, διά νά συναριθμηθῶ μέ τούς μάρτυρας τοῦ Χριστοῦ σου, ὥστε νά ἀναστηθῶ καί ἐγώ εἰς ζωή αἰώνιο. Δέξε μέ ἐνώπιόν σου σήμερον, ὡς θυσία καλή καί εὐπρόσδεκτο, ὅπως τό προετοίμασες καί τό προεφανέρωσες καί τό ξεπλήρωσες, Σύ ὅστις εἶσαι ὁ ἀψευδής καί ἀληθινός Θεός. Διά τοῦτο καί δί’ ὅλα Σέ αἰνῶ, Σέ εὐλογῶ καί Σέ δοξάζω, διά τοῦ αἰωνίου καί ἐπουρανίου Ἀρχιερέως Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἰς Σέ, εἰς Αὐτόν καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἀνήκει ἡ δόξα καί νῦν καί εἰς τούς μέλλοντας αἰώνας Ἀμήν.

Ἡ πίστις θαυματουργεῖ Μόλις τελείωσε τήν προσευχή του, ἄναψαν πιό πολύ τήν φωτιά καί ἔγινε μεγάλη φλόγα. Τότε συνέβη ἕνα θαῦμα. Τό εἶδαν, τό θαῦμα αὐτό, ἐκεῖνοι εἰς τούς ὁποίους ἐπέτρεψε ὁ Θεός νά τό δοῦν. Οἱ φλόγες δήλ. ἔκαμαν ἕνας εἶδος καμάρας ἐπάνω ἀπό τό σῶμα τοῦ Ἁγίου. Στή μέση ἤτανε ὁ Ἅγιος, χωρίς νά πάθη τίποτε. Αἰσθανθήκανε, γράφει ἕνας ἀπό τούς παρόντες, τόσην εὐωδία σάν νά ἤτανε λιβάνι πού μοσχοβολᾶ ἡ κανένα ἄλλο σπουδαῖο ἄρωμα. Ὅταν οἱ ἄνομοι εἴδανε, πῶς τό σῶμα τοῦ Ἁγίου δέν ἀπηνθρακώνετο, διέταξαν ἕναν δήμιο καί τόν χτύπησε μέ τό ξίφος του. Τότε ἄλλο θαῦμα φάνηκε! Ἔτρεξε ἀπό τό γέρικο ἐκεῖνο κορμί τόσο πολύ αἷμα, ὥστε ἔσβησε τή μεγάλη ἐκείνη φωτιά. Τότε ὅλο ἐκεῖνο τό πλῆθος θαύμασε, γιά τήν διαφορά, πού ὑπάρχει μεταξύ τῶν ἐκλεκτῶν καί τῶν ἀπίστων. Ἔτσι ἐπῆλθε ὁ μαρτυρικός θάνατος καί ὁ Ἅγιος ἔσβησε σιγά, σιγά. Ἔτσι ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος ἔλαβε τόν στέφανον τῆς ζωῆς.Οἱ Χριστιανοί τότε ἤθελαν νά πάρουν τό σῶμα τοῦ Ἁγίου. Οἱ πονηροί ὅμως Ἰουδαῖοι εἴπανε στό διοικητή, τόν πατέρα τοῦ Ἡρώδου, ὅτι οἱ Χριστιανοί θέλουν νά πάρουν τό σῶμα καί θά τό προσκυνᾶνε περισσότερο καί θά τό λατρεύουν ἀνώτερα ἀπό τόν Χριστό. Τότε λοιπόν ὁ Κεντυρίων ἔκαψε τό σῶμα γιά νά μή τό πάρουν οἱ Χριστιανοί.Οἱ Χριστιανοί ὅμως κατόπιν μάζεψαν τά ὀστᾶ, πού ἤσαν τιμιότερα ἀπό πολυτελεῖς λίθους καί ἀπό χρυσάφι καί τά τοποθετῆσαν ἐκεῖ, πού ἔπρεπε, γιά νά κάνουν κάθε χρόνο κατά τήν ἡμέρα, πού μαρτύρησε, γιορτή. Αὐτό τό ἔκαμαν, γιά νά τιμοῦν βεβαίως καί τούς μάρτυρας, ἀλλά γιά νά προετοιμάζονται καί ἐκεῖνοι, πού θά μαρτυρήσουν στό μέλλον. Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος μαρτύρησε τό 168 μ.Χ. στίς 23 Φεβρουαρίου.

Τό χέρι τοῦ Ἁγίου Ἕνα ἀπό τά ἅγια ἐκεῖνα λείψανα, εἶναι τό χέρι τοῦ Ἁγίου. Αὐτό σώζεται καί θαυματουργεῖ εἰς τήν Ἱερά Μονή Ἀμπελακιωτίσσης (Κοζίτσης) Ναυπακτίας. Σώζεται ἀπό τόν ἀγκώνα καί κάτω καί φυλάσσεται μέσα σέ ἀργυρή λάρνακα, μαζί μέ ἄλλα Ἁγία λείψανα. Ἡ Ἁγία χείρ ἔχει ἀργυρωθεῖ καί ἐπιχρυσωθεῖ τό 1792.

 

 

footer
  • Κυριακή
    21 Ιουλίου

    Συμεών του σαλού και Ιωάννου των οσίων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ