ploigisi h3

bottom neo

 Λόγος  εἰς τήν παγκόσμιον ψωσιν το τιμίου καί ζωοποιο Σταυρο 

 Stavros  ορτάζουμε τήν πανήγυρι το Σταυρο, καί λο τό πλήρωμα τς κκλησίας καταφωτίζεται. ορτάζουμε τήν πανήγυρι το Σταυρο, καί λη  οκουμένη φωταγωγεται καί γεμίζει μέ κτίνες θεϊκς χαρς. ορτάζουμε τήν πανήγυρι το Σταυρο, διά τοποίου τό σκοτάδι (τῆς μαρτίας) διώχθηκε, καί λθε τό φς (τς ρετς). ορτάζουμε τήν πανήγυρι το Σταυρο, καί ψούμεθα πνευματικά μαζί μέ τόν Σταυρωθέντα Σωτήρα μας, φήνοντας κάτω τή γ μέ τήν μαρτία, γιά νά κερδίσουμε τά νω γαθά.Ὑψώνεται  Σταυρός, καί ψώνει μαζί του τήν νθρωπότητα, πού λόγω τς μαρτίας της, ταν πεσμένη κάτωψώνεται  Σταυρός, καί ταπεινώνει τήν αθάδη παρση τν δαιμόνων. ψώνεται  Σταυρός, καί ναντία δύναμη το πονηροὑποχωρεῖ καί ταπεινώνεταιψώνεται  Σταυρός, καί συναθροίζεται τό πλήρωμα τς κ­κλησίας. ψώνεται  Σταυρός, καί ο πόλεις ορτάζουν πανηγυρικά· ο δέ λαοί προσφέρουν χαρούμενοι τίς ναίμακτες θυσίες στόν Θεό. Διότι καί μόνη  μνήμη το Σταυρο εναι πόθεση μεγάλης χαρᾶς, καί ποδίωξη τς λύπης.
λλά καί τό νά βλέπει κανείς τόν τύπο το Σταυρο, πόσο μεγάλο πράγμα εναι! Διότι κενος πού βλέπει τό Σταυρό, γεμίζει νδρεία καί διώχνει τή δειλία. Τόσο μεγάλο πράγμα εναι  Σταυρός! Καί ατός πού τόν κάνει κτῆμα του, θά χει ποκτήσει να θησαυρό. σως νά νομίζετε τι νομάζω θησαυρό τό χρυσό,  τά μαργαριτάρια, τούς βαρύτιμους νδικούς λίθους, γιά τά ποα χαίρουν ο σαρκικοί νθρωποι, σχολούμενοι μέ τά μικρά καί νάξια λόγου πράγματα. γώ μως νομάζω θησαυρό –καί δίκαια– ἐκενο τό ραιό­τατο καί πολύτιμο πράγμα καί νομα πάνω στό ποο καί μέ τό ποο πιτεύχθηκε λη πόθεση τς σωτηρίας μας.
Γιατί τά λέγω α
τά; άν δέν πρχε Σταυρός, δέν θά συντριβόταν  θάνατος, δέν θά γυμνωνόταν δης, δέν θά νεκρωνόταν τό πονηρό φίδι, ὁ διάβολος. Γι ατό εναι πολύ μεγάλο καί τίμιο πράγμα  Σταυρός. Μεγάλο, διότι πάρα πολλά γαθά καί εεργεσίες γιναν δι ατο. Τόσο πολλά, καθόσο καί τά θαύματα καί τά Πάθη το Χριστοπερνικον κάθε δύναμη λόγου καί κφρασης. Εναι τίμιο, πίσης, διότι  Σταυρός σημαίνει θεο Πάθος καί τρόπαιο. Πάθος, λόγω τοτι παθής Χριστός, κούσια πέστη σταυρικό θάνατο· τρόπαιο δέ, διότι  διάβολος τραυματίσθηκε διά το Σταυρο, καί μαζί του νικήθηκε καί  θάνατος. Συνετρίβησαν πίσης οἱ πύλες τοδη, καί τέλος,  Σταυρός γινε γιά λο τόν κόσμο κοινή σωτηρία.
 Σταυρός εναι λπίδα τν Χριστιανν, σωτήρας τν πεγνω­σμένων, λιμάνι γι ατούς πού βρίσκονται σέ δύσκολες βιοτικές περιστάσεις, ατρός γιά τούς σθενες· πομακρύνει τά πάθη, δίνει τήν ὑγεία, δίνει τή ζωή στούς πνευματικά νεκρούς, καθοδηγε πρός τήν εσέβεια, ποστομώνει τή βλασφημία.
 Σταυρός εναι σκάλα πού νεβάζει στούς ορανούς· δός πού δηγε πρός τήν ρετή· εναι πρόξενος ζως πνευματικς· κατάρ­γηση το θανάτου, παλλαγή ἀπό τή φθορά. χει τή δύναμη νά σβήσει τή φλόγα τν παθν καί το αώνιου πνευματικο θανάτου· δίνει στήν ψυχή τήν παρρησία πρός τόν Θεό· εναι τό κλειδί γιά τή Βασιλεία τν ορανν.
 Σταυρός εναι φύλακας κατά τή νύκτα, πύργος κατά τήν μέ­ρα, χειραγωγός μέσα στό σκοτάδι, χαλινάρι σέ περιπτώσεις ὑπερ­βολικς χαρς, ψυχαγωγός σέ περιστάσεις θλίψεων, συντελε σέ συμφιλίωση· εναι παρακλητικός, φιλικός, περασπιστής· μς προφυλάσσει καί μς βοηθε.
 Σταυρός εναι φύλακας τν πόλεων, σφάλεια τν σπιτιν, σύνδεσμος τς φιλίας, χύρωμα κατά τν χθρν, ντίπαλος τν πολεμίων, διώκτης τν παθν, σκόνταμα καί μπόδιο τν βαρβάρων, βραβευτής τς ερήνης, συμφιλίωση το κόσμου, κατάργηση τν ρίων, παροχή καί ξασφάλιση τς γάπης, ψος το ορανο, βάθος τῆς γῆς, σύνθεση λης τς κτίσης, το μήκους ατς πού βλέ­πουμε, καί το πλάτους τς οκουμένης· καί γιά νά π μέ λίγα λόγια,  Σταυρός εναι τό κεφάλαιο τν χράντων Παθν το Χριστο, καί  κορυφή τν θαυμάτων πού γιναν γιά μς.
ψώνεται λοιπόν  Σταυρός σήμερα, γιά νά δοξασθεῖ Χριστός. Δέν ψώνεται  Χριστός, γιά νά δοξασθε Σταυρός· λλά ψώνεται  Σταυρός, γιά νά δοξασθε Χριστός. Δοξάζεται δέ  Χριστός, γιά νά ψώσει καί μς μαζί μέ τόν αυτό Του. ψώνεται  Σταυρός, καί μαζί του ψώνει καί τό φρόνημα τῶν εσεβν χριστιανν. Δοξάζεται  Χριστός, καί δοξάζει μαζί Του καί ατούς πού Τόν δοξάζουν. ψώνεται  Σταυρός, καί συντρίβει τήν περηφάνεια τν δαιμόνων. Δοξάζεται  Χριστός, καί ντροπιάζει τόν ρχέκακο διάβολο.
ψώνεται  Σταυρός, καί νορθώνει ἐκείνους πού καταπίπτουν. Δοξάζεται  Χριστός, καί διαλύει τήν ντροπή κείνων πού πεσαν στήν μαρτία. ψώνεται  Σταυρός, καί γκρεμίζονται τά εδωλα. Δοξάζεται  Χριστός, καί τραυματίζεται  διάβολος. ψώνεται  Σταυρός, χι μόνο διότι ψώθηκε  Χριστός ἐπάνω σ’ ατόν, λλά γιατί μέ τή φανέρωσή του, λεγξε τή μωρία καί τήν περηφάνεια τν ουδαίων. πό πο φανερώθηκε; πό τά γκατα τς γς. Πότε φανερώθηκε; Στήν ποχή τν Βασιλέων πού πίστευσαν στόν Χριστό· χι πως μερικοί πλασαν τάχα μέ τή φαντασία τους, ἐξαπατώντας τούς πολλούς μέ πιθανολογίες, λλά μέ μιά θεία καί πλή δύναμη, μέ μιά ντως πινόηση σταθερς πίστης· διότι πρόκειτο γιά θεϊκό κειμήλιο. Φανερώθηκε  κοινός ατός θησαυρός, ατός λέγω  Τίμιος το Κυρίου Σταυρός, ποος σήμερα ψώνεται σέ ὅλο τόν κόσμο, μαζί μέ λα κενα πού συνετέλεσαν στήν οκονομία το μακάριου καί σωτήριου γιά τόν κόσμο θείου Πάθους. Ατό λοιπόν ορτάζουμε σήμερα· γιά τοτο πανηγυρίζουμε· γιά τό τι φανερώθηκε σήμερα τό γιο κενο Ξύλο πού πό παλαιά κρύπτετο· γιά τό ὅτι  κρυμμένος θησαυρός λαμψε σάν λλος χρυσός μέσα πό τά σπλάχνα τς γς· γιά τό τι ποκαλύφθηκε τό μέχρι τώρα θαμμένο πίσημο λάβαρο τς χριστιανοσύνης· γιά τό τι λαζονεία καί παρση τν δαιμόνων ρέμησε μέ τή φανέρωση το Σταυρο· γιά τό τι ατό πού πό τή φύση του εναι ξίφος κατά τν χθρν, φανερώθηκε μέσα πό τή γ· γιά τό τι κκλησία λαβε πάλι τό στολισμό της.
Α
τός εναι  Σταυρός το Κυρίου, τό Δεσποτικό «σημεο», τό σωτήριο πλο,  βασιλική δύναμη, τό τρόπαιο τς νίκης, τό σημεῖο διαχωρισμολλά καί τς νώσεως τν ορανίων καί τν πιγείων,  νομοθεσία τν πιστν,  κορυφή καί πίλογος τν ποστόλων, τό τηλεσκόπιο τν Προφητν, τό στεφάνι τν Μαρτύρων, ρρα­βώνας τν προσκυνούντων τόν Χριστό.
πό τότε πού χουμε τό Σταυρό, ὁ Χριστός προσκυνεται·  Υός το Θεο γνωρίσθηκε καί πιστεύθηκε· ουδαϊκή θρησκεία καταργήθηκε·  εδωλολατρία σβησε·  χριστιανική πίστη καί ζωή νέτει­λε καί πικράτησε· γευθήκαμε τήν ναίμακτη λατρεία. Καί γιατί νά λέγω πολλά; πό τότε πού χουμε τό Σταυρό, οἱνθρωποι συμπολιτεύονται μέ τούς γγέλους, καί ατός  ορανός εναι πλέον προσιτός γιά τούς πιγείους·  δέ Θεός, διά τς θείας Χάριτος καί νερ­γείας του, γίνεται πλέον μεθεκτός πό τούς νθρώπους. Πράγματι  Σταυρός εναι κάτι πολύ μεγάλο, καί σέ πολλά μέρη τῆς γίας Γραφς μαρτυρεται  προτυποται, καί πολλά θαύματα γίνονται καθημερινς μέ τή δύναμή του. Πρέπει νά προσκυνομε λοιπόν τό Σταυρό, διότι δι’ ατο γνωρίσαμε τόν Κύριο. Πρέπει νά προσκυνεται  Σταυρός, διότι δι’ ατο δοξάζουμε τόν Χριστό. Προ­σκυνοῦμε τό Σταυρό, διότι δι’ ατο λάβαμε τήν ελογία, καί λευ­θερωθήκαμε πό τήν κατάρα. Προσκυνομε τό Σταυρό, διότι δι’ α­τοποβάλαμε τήν πικρή γεύση το «ξύλου τς παρακος», καί γευθήκαμε τή γλυκύτητα τς σωτηρίας. Ελογημένο εἶναι τό Ξύλο ἀπό τό ποο κατασκευάσθηκε  νοη­τή κιβωτός τς κκλησίας, καί ποία χει τή δύναμη νά διασώζει τόν κόσμο πό τόν κατακλυσμό τς μαρτίας. ψστε, λοιπόν, σήμερα μαζί μου τή φωνή, καί ς πευθύνουμε μαζί μέ τήν γία Γραφή τά λόγια της πρός τό θησαυρό τοῦ Σταυρο. Καί θησαυρό το Σταυρονομάζω τόν Υό το Θεο, τόν Χριστό, πρός τόν ποον πρέπει νά πευθύνουμε τά λόγια μας λέγοντες: «Πάντα τά θνη, σα ποίησας, ξουσι καί προσκυνήσουσιν νώπιόν σου, Κύριε, καί δοξάσουσι τό νομα σου, τι μέγας εἶ Σύ καί ποιν θαυμάσια, Σύ ε  Θεός μόνος» (Ψαλμ. 85,9-10). Σ’ Ατόν νήκει  δόξα στούς αἰῶνες τν αώ­νων. μήν.

footer
  • Τρίτη
    16 Ιουλίου

    Αθηνογένους, Φαύστου και Αντιόχου μαρτύρων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ