ploigisi h3

bottom neo

 

Ἐπισκόπου Καρπασίας Χριστοφόρου

Ἐκκλησία τῆς Κύπρου

πηγή: http://www.ppu.org.cy/

   Karpasias   Κατ’ ἀρχὰς θὰ ἤθελα νὰ πῶ ὅτι τὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ τῆς Πολιτείας. Ἡ Πολιτεία ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν κατὰ κόσμο εὐημερία τοῦ ἀνθρώπου, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν κατὰ Θεὸν πνευματικὴ εὐημερία καὶ ὁλοκλήρωση τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἡ Ἐκκλησίας βρίσκεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ ἔργο τῆς Πολιτείας. Ὅταν ἡ Ἐκκλησία δημιουργεῖ ἁγίους ἀνθρώπους (πνευματικὰ ὁλοκληρωμένους, καλλιεργημένους καὶ μὲ ἐσωτερικὴ ποιότητα) τότε συμβάλλει στὴν δημοκρατικὴ καὶ ἁρμονικὴ λειτουργία τοῦ Κράτους.

Ἡ παρέμβαση τῆς Ἐκκλησίας στὶς ἁρμοδιότητες τοῦ Κράτους δὲν ἔχει καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχει ὡς στόχο τὴν χειραγώγησή του, οὔτε καὶ τὴν ἀνάμειξή της στὰ πολιτικὰ καὶ κοσμικὰ δρώμενα. Ὁ στόχος τῆς παρέμβασης τῆς Ἐκκλησίας στὰ τοῦ Κράτους, ὁριοθετεῖται μέσα ἀπὸ τὸ ἱερὸ κείμενο τῆς Θείας Λειτουργίας, ὅταν αὐτὴ εὔχεται γιὰ τοὺς ἄρχοντές του νὰ τοὺς δώσει ὁ Θεὸς «εἰρηνικὸν τὸ βασίλειον, ἴνα καὶ ἠμεῖς, ἐν τὴ γαλήνη αὐτῶν, ἤρεμον καὶ ἠσύχιον βίον διαγωμεν, ἐν πάση εὐσεβεία καὶ σεμνότητι». Δηλαδή, ἡ παρέμβασή μας ἐξυπηρετεῖ τὴν ὁμαλὴ λειτουργία τοῦ Κράτους, ὥστε νὰ παρέχονται οἱ ἀπαραίτητες προϋποθέσεις, οἱ πιστοί, ποὺ εἶναι μέλη τοῦ Κράτους, νὰ ζοῦν πνευματικὴ ζωὴ καὶ νὰ πορεύονται μὲ ἀσφάλεια καὶ σιγουριὰ στὴν κατὰ Θεὸν τελείωσή τους.

Συνεπῶς, καὶ ἡ παρέμβασή μας στὸ θέμα τῶν Ὁλοκληρωτικῶν Λατρειῶν, ἀποσκοπεῖ στὸ νὰ συμβάλουμε ἀφ’ ἑνὸς στὴν προστασία τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας καὶ τῆς ἀξιοπρέπειάς της καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἔχουν τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τὴ δυνατότητα νὰ ζήσουν τὴν εὐαγγελικὴ ζωή, χωρὶς διαστρεβλωτικὲς παρεμβάσεις καὶ πλάνες, ποὺ τοὺς ἐκτρέπουν ἀπὸ τὴν ἐν Χριστῷ Σωτηρία.

Ἔχουμε τονίσει πάρα πολλὲς φορές, ὅτι ἂν οἱ νεοφανεῖς αἱρέσεις δὲν ἀπέκρυπταν τὸ πραγματικό τους πρόσωπο καὶ δὲν παρουσιάζονταν κάτω ἀπὸ ποικιλόμορφα προσωπεῖα ποὺ νὰ παραπλανοῦν τοὺς ἀνθρώπους, ἴσως νὰ μὴν χρειαζόταν ἡ δική μας παρέμβαση καὶ ὅλος ὁ ἀγώνας ποὺ διεξάγουμε γιὰ τὴν προστασία τοῦ ἀνθρώπου.

Ἔχουμε καθῆκον νὰ ἐνημερώσουμε τόσο τοὺς ἐπίσημους φορεῖς, ὅσο καὶ τὸν κόσμο ἀπευθείας γιὰ τὶς ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις καὶ γιὰ τοὺς κινδύνους ποὺ διατρέχουν ἀπὸ τὶς μεθοδεύσεις τῶν Καταστροφικῶν Λατρειῶν καὶ τῶν Παραθρησκευτικῶν ὁμάδων.

Ἡ σοβαρὴ καὶ ὑπεύθυνη μελέτη τοῦ προβλήματος αὐτοῦ ἔχει ἀποδείξει, ὅτι οἱ νεοφανεῖς αἱρέσεις καὶ παραθρησκευτικὲς ὁμάδες δὲν ἀποτελοῦν ἁπλῶς θρησκευτικὸ - ἐκκλησιαστικὸ πρόβλημα, ἀλλὰ ἀπειλοῦν ἀξίες καὶ ἔννομα ἀγαθά, τὰ ὁποία ἡ Πολιτείας ὀφείλει νὰ προστατεύει.

Γιὰ παράδειγμα ἡ Πολιτεία δὲν μπορεῖ νὰ μένει ἀπαθὴς καὶ ἀδιάφορη ὅταν τέτοιες ὀργανώσεις ἔχουν λάβει μορφὴ πολιτικὸ-οἰκονομικῶν κινήσεων ποὺ ἀμφισβητοῦν ἄμεσα ἀκόμα καὶ αὐτοὺς τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμούς. Ὅταν ὁ ἱδρυτὴς τῆς Σαηεντολογίας διακηρύττει ὅτι «μέτρα ἀρεστὰ στὸ κοινό, αὐταπάρνηση καὶ δημοκρατία δὲν βλέπω νὰ πρόσφεραν κάτι στὸν ἄνθρωπο, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι τὸν ἔσπρωξαν πιὸ πολὺ στὸ βοῦρκο», ἡ Πολιτεία πρέπει νὰ ἀνησυχεῖ γιὰ τὴ διασφάλιση τῶν δημοκρατικῶν της θεσμῶν.

Αὐτοῦ του εἴδους οἱ τοποθετήσεις δὲν ἀποτελοῦν μία διακήρυξη θεωρητική, ἀλλὰ ἀποτελεῖ μία πραγματικὴ ἀπειλή, ἂν σκεφθοῦμε ὅτι τέτοιες ὀργανώσεις ἔχουν ἤδη οἰκοδομήσει μία αὐτοκρατορία καὶ ἀσχολοῦνται συστηματικὰ μὲ τὴ διάβρωση στῆς κοινωνίας μας, μέσω ποικιλόμορφων ὀργανώσεων.

Δὲν πρόκειται ἁπλῶς γιὰ μία πρόκληση ποὺ ἀκυρώνει τὴν ἐλπίδα τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας, ἢ μία διαφοροποίηση ἰδεολογικὴ ἀπὸ τὶς πολιτιστικὲς ἀξίες τῶν δυτικῶν πολιτισμένων κοινωνιῶν, ἀλλὰ γιὰ μία πραγματικὴ ἀπειλή, ποὺ ὑποχρεώνει καὶ τὴν πολιτικὴ ἡγεσία κάθε χώρας νὰ ἐρευνήσει τὸ θέμα. Ὄχι μόνο νὰ πάρει θέση ἔναντι αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ νὰ λάβει τὰ κατάλληλα μέτρα γιὰ τὴν προστασία τοῦ ἀνυποψίαστου πολίτη καὶ ἰδιαίτερα τῶν νέων. Ἡ διάβρωση, ὅλων τῶν τομέων, ἔχει ἤδη ἐπιτευχθεῖ. Μέχρι πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια μιλούσαμε γιὰ πρόληψη. Θεωρῶ ὅτι τώρα πλέον πρέπει νὰ κάνουμε ἀναφορὰ γιὰ θεραπεία τοῦ προβλήματος.

Οἱ νεοφανεῖς αἱρέσεις ἀπειλοῦν τὴν ἴδια προσωπικότητα τῶν νεαρῶν κυρίως θυμάτων καὶ προσκρούουν στὸ ἄρθρο 9 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σύμβασης τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, τὸ ὁποῖο «ἐγγυᾶται τὸ θεμελιῶδες δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης τῆς θρησκείας καὶ ταυτόχρονα καθορίζει τοὺς περιορισμοὺς ποὺ πρέπει νὰ τεθοῦν σ’ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, στὴν περίπτωση ποὺ ἀπειλοῦνται ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ ἀσφάλεια τοῦ ἀτόμου».

Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζει ἡ Πολιτεία ὅτι οἱ συνέπειες στὴ ζωὴ τῶν νέων εἶναι καταστρεπτικές. Ἐπιστημονικὲς καὶ Κοινοβουλευτικὲς Ἐκθέσεις ἔχουν καταδείξει ὅτι ἀπὸ τὴν στρατολόγηση τῶν θυμάτων, οἱ πανεπιστημιακὲς σταδιοδρομίες καὶ οἱ ἐλπίδες γιὰ τὸ μέλλον συχνὰ ξεχνιοῦνται καὶ ἐγκαταλείπονται, μερικὲς φορὲς ὁρισμένοι -ἰδίως οἱ μεγαλύτεροι σὲ ἡλικία προσηλυτιζόμενοι- ἐγκαταλείπουν τὰ σπίτια καὶ τὶς οἰκογένειές τους. Μερικὲς φορές, ὁλόκληρες οἰκογένειες ἐμπλέκονται σὲ τέτοιες περίπλοκες καταστάσεις, δημιουργώντας ἰδιαίτερη ἀνησυχία στὰ πολὺ νεαρὰ ἄτομα ποὺ δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ διαμορφώσουν δική τους κρίση ἢ νὰ ἀντιδράσουν γι’ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στοὺς γονεῖς τους.

Ἂν λάβει κανεὶς ὑπόψη τοῦ ὅτι ὑπάρχουν κινήσεις, ὅπως ἡ γνωστὴ σὲ ὅλους μας μὲ τὸ ὄνομα «τὰ Παιδιὰ τοῦ Θεοῦ», ἡ ὁποία ἀπροκάλυπτα περιλαμβάνει σεξουαλικοὺς δελεασμοὺς μὲ νεαρὲς γυναῖκες ὀπαδοὺς ποὺ παριστάνουν τὶς πόρνες, μπορεῖ νὰ κατανοήσει τὶς καταστρεπτικὲς συνέπειες. Ἡ ἴδια ἢ ὀργάνωση περιγράφει αὐτὴ τὴ μέθοδο ὡς «ἐρωτικὸ ψάρεμα», μέσω τοῦ ὁποίου παροτρύνει τὴν κακομεταχείριση τῶν παιδιῶν, παραβιάζοντας κάθε νόμο.

Οἱ ἐκθέσεις ἀναφέρονται στὰ τρομακτικὰ ἀποτελέσματα ποὺ ἐνδεχομένως νὰ ὑποστοῦν τὰ μέλη τέτοιων ἀκραίων ὀργανώσεων. Ὑποστηρίζεται ὅτι ὑπάρχει αὐξημένη πιθανότητα γιὰ μαζικὴ τρέλα καὶ ὁμαδικὴ παράνοια στὶς περιπτώσεις ποὺ ὁρισμένοι παράγοντες -χαρισματικὴ ἡγεσία, προσχώρηση γιὰ οἰκονομικοὺς λόγους, πραγματικὸς ἢ φανταστικὸς κίνδυνος ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸ περιβάλλον- συνυπάρχουν.

Εἶναι σαφὲς ὅτι ἡ κοινωνία κινδυνεύει ὅταν τέτοιες ὁμάδες ἔχουν μαζικοὺς προσηλυτισμοὺς ἢ μία ὁποιαδήποτε σημαντικὴ κοινωνικὴ ἢ πολιτικὴ ἐπιρροή. Τὰ γεγονότα ποὺ συνέβησαν τὶς τελευταῖες δεκαετίες, εἴτε ὁμαδικὰ εἴτε μεμονωμένα (ὁμαδικὴ αὐτοκτονία στὴ Γουϊάνα 1979. Ντέιβιντ Κορρὲς 1993. Λοὺκ Τζιουρὲτ 1994 Ἐλβετία καὶ Καναδά. Shoko Asahara βουδιστικὴ αἵρεση Τόκυο) ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ κίνδυνος τῆς ὁμαδικῆς τρέλας καὶ παράνοιας ἀποτελεῖ θλιβερὴ πραγματικότητα.

Εἶναι ἐνδεικτικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Συνέλευση τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης ἀσχολήθηκε μὲ τὸ πρόβλημα αὐτὸ καὶ ἐξέδωσε σχετικὰ Σύσταση πρὸς τὰ κράτη-μέλη (Σύσταση 1178/1992). Σ΄ αὐτὴ παρατηρεῖται ἡ ἀνησυχία της «γιὰ ὁρισμένα προβλήματα, συνδεόμενα μὲ τὶς δραστηριότητες τῶν αἱρέσεων, καὶ τῶν νέων θρησκευτικῶν κινημάτων». Γι’ αὐτὸ καὶ ζητᾶ ἀπὸ ὅλα τὰ Κράτη-Μέλη νὰ λάβουν νομοθετικά, ἐκπαιδευτικά, ἀστυνομικὰ καὶ ἄλλα μέτρα ποὺ νὰ περιορίζουν τοὺς κινδύνους, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὶς Λατρεῖες.

Τὰ Κράτη μποροῦν νὰ συμβάλλουν στὸν περιορισμὸ τῆς ἐπικινδυνότητας τῶν Καταστροφικῶν Λατρειῶν καὶ στὴν προστασία τῶν πολιτῶν του, ἐὰν υἱοθετήσουν κάποια ἄμεσα πρακτικὰ μέτρα.

1. Μέσα ἀπὸ τὴν ἐκπαίδευση νὰ παρέχεται συγκεκριμένη καὶ ἀντικειμενικὴ πληροφόρηση γιὰ τὴν ἀντίληψη περὶ ἠθικῆς καὶ περὶ προσωπικῶν καὶ κοινωνικῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου. Νὰ δηλώνεται εὐθαρσὼς ὅτι οἱ λεγόμενες παραδοσιακὲς θρησκεῖες σήμερα παρουσιάζονται μὲ διάφορες παραλλαγὲς καὶ διαφοροποιημένες καὶ ὅτι δὲν ἐπιδιώκουν τὸ ἀγαθὸν ὅλες οἱ θρησκεῖες. Πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς βασίζονται πάνω στὸ φανατισμὸ καὶ τὴ μισαλλοδοξία. Ἀκόμα ὅτι πολλὲς ὀργανώσεις καπηλεύονται καὶ χρησιμοποιοῦν τὴ θρησκεία γιὰ νὰ πετύχουν τοὺς καταστροφικοὺς σκοπούς τους.

2. Πρέπει νὰ μελετηθεῖ σοβαρὰ καὶ ἐπιστημονικὰ τὸ φαινόμενο τῶν Σεκτῶν καὶ νεοφανῶν αἱρέσεων καὶ νὰ γίνει μία πλατειὰ ἐνημέρωση τοῦ κοινοῦ σχετικὰ μὲ τὴ φύση καὶ τὶς δραστηριότητές τους.

3. Ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ υἱοθετήσει εἰδικὲς νομοθεσίες προστασίας τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὶς προσηλυτιστικὲς μεθόδους καὶ τάσεις, ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ ὀργανώσεις αὐτές, ὥστε νὰ παρέχεται προστασία στὰ ἀνυποψίαστα θύματά τους.

4. Ἀκόμα πρέπει νὰ ληφθεῖ πολὺ σοβαρὰ τὸ θέμα τῆς ἐκμετάλλευσης τοῦ ἀνθρώπινου πόνου μέσα ἀπὸ ψεύτικες καὶ ζημιογόνες «θεραπευτικὲς» μεθόδους. Οἱ ἰατρικοὶ Σύλλογοι ὀφείλουν, πέρα ἀπὸ τὰ προσωπικὰ συμφέροντα, νὰ ἐξετάσουν πιὸ σοβαρὰ τὸ ὅλο θέμα, καὶ νὰ λάβουν μέτρα προστασίας τῆς ὑγείας τοῦ ἀνθρώπου.

Μὲ τὰ ὅσα ἀναφέραμε πιὸ πάνω θεωροῦμε ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ συνεργασία μας μὲ τὴν Πολιτεία καὶ ἄλλους κοινωνικοὺς φορεῖς, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὸ ὅλο πρόβλημα.

Οἱ ὁμάδες αὐτὲς ἀσκοῦν κάθε εἶδος πλύσης ἐγκεφάλου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀλλαγὴ τῆς προσωπικότητας, τὴν ἀπόλυτη ὑποταγὴ στὸν ἀρχηγὸ ἢ τὴν ὀργάνωση. Ἡ Πολιτεία δὲν μπορεῖ νὰ μείνει ἀπαθὴς μπροστὰ στὸ γεγονὸς ὅτι ἄνθρωποι μεταβάλλονται σὲ πνευματικὰ ἐρείπια, ἐγκαταλείπουν σπουδές, σταδιοδρομίες, οἰκογένειες, περιουσίες, μὲ καταστροφικὰ ἀποτελέσματα γιὰ ὁλόκληρη τὴ ζωή τους.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ Ὀρθοδοξία, ἀπὸ τὴ φύση της, βιώνει τὴν πραγματική, ἐσωτερικὴ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία καὶ κατέχει τὶς πνευματικὲς ἐκεῖνες λύσεις, ποὺ μπορεῖ νὰ βοηθήσει τὴν κοινωνία νὰ βγεῖ ἀπὸ τὰ τρομακτικὰ ἀδιέξοδα καὶ τὰ ὑπαρξιακὰ κενά, ποὺ δημιούργησε ἡ ἐκκοσμικευμένη κοινωνία μας καὶ ὁ ὀρθολογισμός. Ὁ ἀγώνας μας δὲν εἶναι ἁπλῶς νὰ ἀντιπαρατεθοῦμε ἀπέναντι στὶς αἱρέσεις, ὡς νὰ διεξάγουμε ἕνα ἰδεολογικὸ πόλεμο ἐπικράτησης, ἀλλὰ νὰ συμβάλλουμε στὴν ἐνίσχυση τοῦ γνησίου Ὀρθοδόξου Χριστιανικοῦ φρονήματος, ποὺ δημιουργεῖ τὴν πνευματικὴ καλλιέργεια καὶ ποιότητα μέσα στὸν ἄνθρωπο, τοῦ δίνει τὴν προοπτική της ὁλοκλήρωσης ὡς ὕπαρξης καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς αἰωνιότητος, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Αὐτὸς ποὺ ὁλοκληρώνεται μέσα ἀπὸ τὴν εὐαγγελικὴ ζωή, ἀντιλαμβάνεται καὶ αὐτοπροστατεύεται ἀπὸ τὶς μεθοδεύσεις τῶν αὐτόκλητων Μεσσιῶν.

Ὁ μεγάλος ἔνοχος τοῦ προβλήματος τῶν Λατρειῶν εἶναι ἡ ἀποπνευματοποίηση τῆς κοινωνίας μας καὶ ἡ στροφή της στὰ αἰσθητὰ καὶ ὑλικά του κόσμου τούτου. Ὁ Μέγας Βασίλειος προσδιορίζει τὸν ἔνοχο αὐτὸ σὲ μία παθολογικὴ κατάσταση, ποὺ κυριαρχεῖ μέσα στὸν ἄνθρωπο, καὶ τὴν ὁποία χαρακτηρίζει μὲ τὸν πιὸ ἐπιτυχημένο ὄρο: «Ὑλομανία».

Κλείνοντας θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω, γιὰ προβληματισμὸ καὶ γιὰ τροφὴ πρὸς συζήτηση, κάποιους πρακτικοὺς τρόπους συνεργασίας τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν Πολιτεία.

1. Θὰ μπορούσαμε σὲ συνεργασία μὲ τὴ Διακοινοβουλευτικὴ Συνέλευση Ὀρθοδοξίας νὰ πραγματοποιήσουμε ἕνα Διεθνὲς Συνέδριο μὲ τὴ συμμετοχὴ Πολιτειακῶν καὶ ἄλλων παραγόντων, μὲ σκοπὸ τὴν ἐνημέρωση καὶ εὐαισθητοποίησή τους σχετικὰ μὲ τὸ πρόβλημα τῶν ὁλοκληρωτικῶν ἐξαρτήσεων καὶ λατρειῶν. Θεωρῶ ὅτι τὸ πρῶτο βασικὸ βῆμα-κίνησή μας πρὸς τὰ Κράτη μᾶς εἶναι ἡ εὐαισθητοποίηση μέσω τῆς σοβαρῆς καὶ ἔγκυρης ἐνημέρωσής τους.

2. Ὁ κάθε ἐντεταλμένος θὰ μπορεῖ μὲ ἐνημερωτικὰ δελτία νὰ φέρει σὲ γνώση πολιτειακῶν παραγόντων, ἀκόμα καὶ Ὑπουργῶν, τῆς τοπικῆς αὐτοδιοίκησης, τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων καὶ ἄλλων, θέματα ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὶς δραστηριότητες καὶ τοὺς κινδύνους ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὶς Καταστροφικὲς Λατρεῖες.

3. Μία Διορθόδοξη Σύναξη ἔγκριτων Νομικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ μελετοῦσαν τὶς ἐκθέσεις ἐμπειρογνωμόνων καὶ κρατῶν, σχετικὰ μὲ τὸ πρόβλημα τῶν Σεκτῶν, θὰ βοηθοῦσε νὰ καταρτιστεῖ μία συγκροτημένη νομικὴ πρόταση ἀντιμετώπισης τοῦ προβλήματος, μὲ νομοθετικὴ ρύθμιση ἀπὸ τὰ Κράτη.

4. Νὰ καταρτιστεῖ μία ὀλιγομελὴς ὁμάδα, ἀπὸ Μέλη ἢ Συνεργάτες τοῦ Διορθοδόξου Δικτύου καὶ νὰ καταβληθεῖ προσπάθεια νὰ ἔλθει σὲ ἐπαφὴ μὲ τὶς Ὑπηρεσίες Κρατῶν, ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν Σεκτῶν, ὥστε νὰ δοῦμε πῶς ἐργάζονται καὶ πῶς θὰ μπορούσαμε μέσω αὐτῶν, νὰ εὐαισθητοποιήσουμε τὰ Κράτη ἐκεῖνα ποὺ ἀγνοοῦν τὸ πρόβλημα.

5. Θὰ μποροῦσε νὰ συνταχθεῖ ἀπὸ μία ἐπιτροπὴ ἕνα προσεγμένο καὶ ἐμπεριστατωμένο κείμενο καὶ νὰ σταλεῖ στοὺς Προέδρους τῶν Ὀρθοδόξων Κοινοβουλίων, ὡς μία πρώτη ἐνημέρωση.

6. Ἐμεῖς οἱ Ἐντεταλμένοι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ οἱ Συνεργάτες, ποὺ μετέχουμε στὶς Συνάξεις αὐτὲς καὶ ἀντιλαμβανόμαστε τοὺς κινδύνους καὶ τὴ διάβρωση ποὺ ἐπιχειρεῖται ἀπὸ τὶς Σέκτες καὶ τὶς Παραθρησκεῖες, πρέπει νὰ πάρουμε πιὸ σοβαρὰ τὸ ρόλο, ποὺ μᾶς ἀνέθεσε ἡ Ἐκκλησία. Πρῶτα, νὰ ἐνημερώσουμε τοὺς Ἀρχιερεῖς μας καὶ αὐτοὶ μὲ τὴ σειρᾶς τους νὰ ἐξετάσουν σὲ βάθος τὸ πρόβλημα καὶ νὰ ληφθοῦν ποιμαντικὰ καὶ ἄλλα μέτρα πρὸς ἀντιμετώπισή του.

7. Θὰ πρέπει νὰ γίνει μία σοβαρὴ μελέτη ὅσον ἀφορᾶ τὶς Σέκτες καὶ τὸ Διαδίκτυο, κυρίως τὴ μύηση νέων ἀνθρώπων στὸ Σατανισμὸ καὶ ἀκραῖες τρομοκρατικὲς ὀργανώσεις, ποὺ χρησιμοποιοῦν ὡς μέσο προσηλυτισμοῦ τὸ μυστικισμό. Δυστυχῶς, τὰ σώματα ἀσφαλείας τῶν Κρατῶν μᾶς ἀγνοοῦν τὸ γεγονὸς ὅτι πολλὰ ἐγκλήματα καὶ αὐτοκτονίες συνδέονται ἄμεσα μὲ τὴ μύση μέσω Διαδικτύου.

8. Πιστεύω, ὅτι ἕνα σημαντικὸ ρόλο στὴ νέα οἰκονομικὴ κρίση, ποὺ μαστίζει τὶς χῶρες μας, ἔχουν παίξει καὶ οἱ Λατρεῖες. Τὰ τελευταία χρόνια ἕνας χείμαρρος ἀπὸ Ἑταιρεῖες προσφορᾶς Σεμιναρίων Διοίκησης, μὲ ἀποκρυφιστικὸ χαρακτήρα, εἰσέβαλε στὴν κοινωνία μας, προσφέροντας ἐκπαίδευση σὲ Τραπεζικοὺς Ὀργανισμούς, Ἐπιχειρήσεις, Κυβερνητικὰ στελέχη, Ὑπηρεσίες Ὑγείας, ἀκόμα καὶ σὲ Ἀστυνομικὰ Σώματα, μὲ βάση τὴν ἐπικίνδυνη θεωρία τῆς «Θετικῆς Σκέψης». Γιὰ παράδειγμα μία Τράπεζα στὴν Κύπρο, μετὰ ποὺ τὰ στελέχη τῆς δέχθηκαν ἐκπαίδευση ἀπὸ τέτοιες ὀργανώσεις, μέχρι καὶ τὴν κατάρρευσή της, εἶχε υἱοθετήσει τὴν ἑξῆς διαφήμιση: «Σκέψου τό! Γίνεται!». Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μελετηθεῖ, ἴσως σὲ ἕνα προσεχὲς Συνέδριό μας, τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ ἐνημερωθοῦν οἱ ἁρμόδιοι φορεῖς.

9. Οἱ νεοφανεῖς αἱρέσεις καὶ Σέκτες ἐπικαλοῦνται συνεχῶς τὸ δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, ὅπως αὐτὸ κατοχυρώνεται ἀπὸ τὰ Συντάγματα τῶν Κρατῶν καὶ τὶς Διεθνεῖς Συμβάσεις γιὰ τὰ Ἀνθρώπινα Δικαιώματα. Θὰ πρέπει νὰ διασαφηνίσουμε πρὸς τὸ νομικὸ κόσμο καὶ τὶς ὀργανώσεις προάσπισης τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν, ποὺ τὰ ἐπικαλοῦνται ἐπιλεκτικά, ὅτι οἱ ὁμάδες αὐτὲς χρησιμοποιοῦν καταχρηστικὰ τὸ δικαίωμα αὐτό. Σκοπὸς τοὺς εἶναι ἡ ἀλλαγὴ τῆς θρησκευτικῆς πεποίθησης τῶν ἀτόμων, τὰ ὁποία στρατολογοῦν, παραβιάζοντας, σχεδόν, ὅλα τὰ θεμελιώδη δικαιώματά τους. Τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα δὲν πρέπει νὰ ἐπεκτείνονται τόσο, ὥστε νὰ καταπατοῦνται τὰ δικαιώματα τῶν ἄλλων. Αὐτὸ ἐπισημαίνεται, σχεδόν, σὲ ὅλες τὶς συμβάσεις καὶ τὰ συντάγματα, θέτοντας περιορισμὸ στὸ δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, ὅταν αὐτὴ μὲ ἀθέμιτα μέσα προσβάλλει τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν προσωπικότητα τοῦ ἀνθρώπου.

10. Νὰ ζητηθεῖ ἀπὸ τὶς ἁρμόδιες ἀρχὲς νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ νομοθετικὰ διοικητικὰ καὶ ἄλλα μέτρα, οἱ περιπτώσεις κατὰ τὶς ὁποῖες νομικὰ πρόσωπα καὶ ἑνώσεις ἢ καὶ ἑταιρεῖες (ὅπως φιλοσοφικὲς ἑνώσεις, φιλανθρωπικὰ σωματεῖα, θεραπευτικὲς κοινότητες, ἐκπολιτιστικοὶ σύλλογοι, φορεῖς ἐπιμορφωτικῶν προγραμμάτων κ.ο.κ. ἀκόμη καὶ ἐμπορικὲς ἐπιχειρήσεις) ἐπιδίδονται ἀντίθετα πρὸς τοὺς καταστατικοὺς σκοπούς τους, σὲ δραστηριότητα θρησκευτικὴ καὶ παραθρησκευτική, παγιδεύοντας ὄχι μόνο τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ ὑπευθύνους δημοσίους φορεῖς.

Ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα, φυσικά, δὲν ἀποτελοῦν τὴ λύση τοῦ προβλήματος. Οὔτε πιστεύω ὅτι θὰ εἰσακουσθοῦμε ἀπὸ τὶς ἐκκοσμικευμένες κρατικὲς ὑπηρεσίες. Ὅμως θεωρῶ ὅτι εἶναι καθῆκον μας νὰ ἐνημερώσουμε, καὶ νὰ εὐαισθητοποιήσουμε καὶ νὰ θέσουμε ἀναχώματα στὴν ἐπικίνδυνη προέλαση τῶν Σεκτῶν. Τί ἐπιτυγχάνουμε μὲ αὐτὴ τὴν προσπάθεια; Βασικὰ δύο πράγματα. Πρῶτον, ὅσο μποροῦμε ἐπιβραδύνουμε τὴν διάβρωση τῆς κοινωνίας καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ δοθεῖ ἡ εὐκαιρία σὲ κάποιους καλοδιάθετους νὰ διαφυλαχθοῦν μέσα στὴ ζωοποιὸ Χάρη τοῦ Θεοῦ. Δεύτερον, κάποια ἀπὸ τὰ θύματα ἢ οἱ οἰκογένειές τους, μέσα στὶς ψυχὲς τῶν ὁποίων ὑπάρχει ἀγαθὴ διάθεση, νὰ βροῦν στὴν Ἐκκλησία τὴν παρηγοριά, τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐν Χριστῷ ἐλπίδα. Ὡς καλοὶ ποιμένες, τοῦ Ἀρχιποίμενος Χριστοῦ, πρέπει μὲ θυσία νὰ πορευθοῦμε, ἀκόμα καὶ πρὸς τὸν ἕνα, τὸν ἀπολωλότα ἄνθρωπο, νὰ τοῦ προσφέρουμε τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη, ὡς στήριγμα, γιὰ νὰ πιαστεῖ καὶ νὰ σωθεῖ.

7Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ     ΜΕΛΕΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΩΝ ΛΑΤΡΕΙΩΝ

18 - 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΝΕΦΣΚΥ (ΛΑΥΡΑ)

footer
  • Τρίτη
    16 Ιουλίου

    Αθηνογένους, Φαύστου και Αντιόχου μαρτύρων


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ