Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026 Απόστολος της εορτής του Ευαγγελιστού, Κλσ. δ’ 5-11, 14-18.

 

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

         Η σημερινή εορτή του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά μας οδηγεί σε ένα ερώτημα βαθύ, προσωπικό και σωτήριο: τι πρέπει να κάνουμε, για να γίνουμε αγαπητοί στον Θεό; Στο σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα ο Απόστολος Παύλος μνημονεύει ανθρώπους που στάθηκαν κοντά του στο έργο του Ευαγγελίου. Και ανάμεσά τους ακούγεται με ιδιαίτερη τρυφερότητα το όνομα: «Λουκάς ο ιατρός, ο αγαπητός».

Ο Λουκάς δεν έμεινε απλώς ένας ικανός ιατρός. Έγινε ιατρός ψυχών, συνοδός του Αποστόλου, κήρυκας του Χριστού και τελικά Ευαγγελιστής. Η επιστήμη του έγινε διακονία· η γνώση του έγινε προσφορά· η ζωή του έγινε μαρτυρία.

Και εδώ βρίσκεται η απάντηση. Δεν γινόμαστε αγαπητοί στον Θεό επειδή είμαστε σπουδαίοι. Γινόμαστε αγαπητοί όταν η ζωή μας γίνεται προσφορά. Ο Θεός δεν ζητεί από εμάς να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε. Ζητεί να προσφέρουμε σε Εκείνον αυτό που είμαστε. Ο Λουκάς ήταν ιατρός. Ο Παύλος ήταν Απόστολος. Ο ένας είχε ένα χάρισμα, ο άλλος ένα άλλο. Η αγιότητα δεν βρίσκεται στο τι έχουμε, αλλά στο τι κάνουμε με αυτό που έχουμε για τον Χριστό.

Θέλουμε, λοιπόν, να γίνουμε αγαπητοί στον Θεό; Να Τον αγαπήσουμε.

Και πώς θα Τον αγαπήσουμε; Ο Χριστός μας το είπε ξεκάθαρα: «Εάν με αγαπάτε, τας εντολάς μου τηρήσατε». Να συγχωρούμε, όταν θα μπορούσαμε να εκδικηθούμε. Να προσευχόμαστε, όταν ο κόσμος μάς μαθαίνει να γογγύζουμε. Να ελεούμε, όταν ο κόσμος μάς μαθαίνει να αδιαφορούμε. Να λέμε την αλήθεια, όταν το ψέμα μάς βολεύει. Να μένουμε ταπεινοί, όταν θα μπορούσαμε να επιδείξουμε τον εαυτό μας. Να αγαπούμε ακόμη και εκείνον που δεν μας αγαπά. Γιατί ο αγαπητός του Θεού είναι εκείνος που μαθαίνει να αγαπά με τον τρόπο του Θεού.

Ο Άγιος Λουκάς μάς διδάσκει ακόμη κάτι: ότι ο Χριστιανός δεν σώζεται μόνος του. Ο Παύλος τον ονομάζει «αγαπητό». Η αγάπη του Θεού γεννά αγάπη και μεταξύ των ανθρώπων. Ο άνθρωπος που αγαπά πραγματικά τον Θεό δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος για τον αδελφό του.

Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο κριτήριο της πνευματικής μας ζωής: Όχι πόσο μιλάμε για τον Θεό, αλλά πόσο η ζωή μας μοιάζει με τον Θεό. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς έγινε «ο αγαπητός», διότι έκανε τη ζωή του χώρο για να φανεί ο Χριστός.

Ας ζητήσουμε, λοιπόν, σήμερα την πρεσβεία του, για να μάθουμε κι εμείς το μεγάλο μάθημα της χριστιανικής ζωής. Να μην ζητούμε να μας αγαπούν οι άνθρωποι, αλλά να γίνουμε άνθρωποι που μπορεί να αγαπήσει ο Θεός. Και όταν η ζωή μας φθάσει στο τέλος της, μακάρι να μην ακουστεί για εμάς ότι ήμασταν πλούσιοι, ισχυροί, επιτυχημένοι ή χρήσιμοι. Αλλά να μπορεί ο Κύριος να πει: «Ναι, αυτός ήταν άνθρωπος αγάπης. Αυτός ήταν δικός μου. Αυτός ήταν αγαπητός». Αμήν.

Μετά πατρικών ευχών

Ο Μητροπολίτης

 

† Ο Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος Κύριλλος

79η ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ