Το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής 26 Ιουλίου 2026 Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής, Γαλ. γ’ 23 – δ’ 5.
Κυριακή 26 Ιουλίου 2026
Απόστολος Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής, Γαλ. γ’ 23 – δ’ 5.
Αγαπητοί μου Χριστιανοί,
Η σημερινή Αποστολική περικοπή από την προς Γαλάτας Επιστολή του Αποστόλου Παύλου μάς εισάγει στην καρδιά του μυστηρίου της σωτηρίας. Ο Απόστολος αναφέρεται στον ρόλο του Μωσαϊκού Νόμου και στη νέα πραγματικότητα που εγκαινίασε η έλευση του Χριστού στον κόσμο.
«Προ του δε ελθείν την πίστιν, υπό νόμον εφρουρούμεθα», γράφει ο Παύλος. Πριν από την έλευση του Χριστού, ο Νόμος λειτουργούσε ως παιδαγωγός. Δεν ήταν ο τελικός σκοπός της θείας οικονομίας, αλλά η προετοιμασία γι’ αυτόν. Όπως ο παιδαγωγός οδηγεί το παιδί προς την ωριμότητα, έτσι και ο Νόμος προετοίμαζε τον εκλεκτό λαό για να υποδεχθεί τον Μεσσία. Η Παλαιά Διαθήκη δεν καταργείται, αλλά εκπληρώνεται στο πρόσωπο του Χριστού.
Και όταν ήρθε «το πλήρωμα του χρόνου», όταν δηλαδή εκπληρώθηκαν οι προϋποθέσεις που είχε ορίσει η θεία πρόνοια, ο Θεός απέστειλε τον Υιό Του στον κόσμο. Ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος, «γενόμενος εκ γυναικός, γενόμενος υπό νόμον», για να λυτρώσει τον άνθρωπο από τη δουλεία της αμαρτίας και να του χαρίσει την υιοθεσία.
Αυτό είναι το μεγάλο μήνυμα της σημερινής περικοπής. Ο σκοπός της ενανθρωπήσεως δεν είναι απλώς η ηθική βελτίωση του ανθρώπου ούτε μόνο η συγχώρηση των αμαρτιών του. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο: η ανακαίνιση της ανθρώπινης φύσεως και η είσοδος του ανθρώπου στη ζωή του Θεού. Ο άνθρωπος καλείται να γίνει παιδί του Θεού κατά χάριν. Η υιοθεσία που μας προσφέρει ο Χριστός αποτελεί το ύψιστο δώρο της θείας αγάπης. Ο Θεός δεν θέλει απλώς υπηρέτες που θα εκτελούν εντολές· θέλει παιδιά που θα ζουν σε σχέση αγάπης μαζί Του. Δεν μας καλεί να Τον πλησιάζουμε μόνο με φόβο, αλλά με εμπιστοσύνη, όπως το παιδί πλησιάζει τον πατέρα του. Αυτή η νέα σχέση αλλάζει ολόκληρη την ύπαρξη του ανθρώπου. Του δίνει ελπίδα, ελευθερία και προοπτική αιωνιότητας.
Ο Μέγας Βασίλειος, ερμηνεύοντας το μυστήριο της θείας οικονομίας, τονίζει ότι ο Χριστός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση, ώστε να επαναφέρει τον άνθρωπο στη συγγένεια με τον Θεό. Η ενανθρώπηση δεν είναι απλώς μια πράξη θείας συγκατάβασης, αλλά η αποκατάσταση της σχέσεως του ανθρώπου με τον Δημιουργό του. Με τον Χριστό ο άνθρωπος δεν παραμένει πλέον ξένος προς τον Θεό, αλλά γίνεται οικείος Του, μέλος της οικογένειάς Του, κληρονόμος των επαγγελιών Του. Αυτή είναι η ελευθερία των τέκνων του Θεού, την οποία διακηρύσσει σήμερα ο Απόστολος Παύλος.
Αυτήν ακριβώς την αλήθεια βλέπουμε να πραγματοποιείται στη ζωή των Αγίων και ιδιαίτερα στη ζωή της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής, της οποίας τη μνήμη τιμά η Εκκλησία μας.
Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε από ευσεβείς γονείς και ανατράφηκε με πίστη στον Χριστό. Από νεαρή ηλικία αφιέρωσε τη ζωή της στον Θεό και διέθεσε την περιουσία της στους φτωχούς και τους πάσχοντες. Η αγάπη της προς τον Χριστό δεν περιορίστηκε σε προσωπική ευσέβεια, αλλά εκφράστηκε ως διακονία προς τον συνάνθρωπο και ως ομολογία της αλήθειας του Ευαγγελίου.
Όταν ξέσπασαν οι διωγμοί κατά των χριστιανών, η Αγία δεν φοβήθηκε. Συνελήφθη, βασανίστηκε και πιέστηκε να αρνηθεί τον Χριστό. Εκείνη όμως παρέμεινε ακλόνητη. Η δύναμή της δεν προερχόταν από ανθρώπινα χαρίσματα, αλλά από τη βεβαιότητα ότι ήταν θυγατέρα του Θεού. Είχε συνειδητοποιήσει ότι τίποτε στον κόσμο δεν είναι πολυτιμότερο από τη σχέση με τον Χριστό. Η στάση της Αγίας Παρασκευής φανερώνει τι σημαίνει στην πράξη η θεία υιοθεσία για την οποία μιλά ο Απόστολος Παύλος. Όποιος γνωρίζει ότι είναι παιδί του Θεού δεν κυριαρχείται από τον φόβο. Μπορεί να υπομείνει θλίψεις, δοκιμασίες και διωγμούς, γιατί γνωρίζει ότι η ζωή του βρίσκεται στα χέρια του ουράνιου Πατέρα.
Γι’ αυτό και η Αγία Παρασκευή αποτελεί ζωντανή εφαρμογή της διδασκαλίας του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος θεωρεί γνώρισμα του αληθινού χριστιανού τη διαρκή μνήμη του Θεού. Η Αγία διατήρησε αδιάκοπη την αγάπη και τη μνήμη του Χριστού μέσα στην καρδιά της. Δεν λησμόνησε ούτε στιγμή ποια ήταν η αληθινή της ταυτότητα. Γι’ αυτό και καμιά απειλή, κανένα βασανιστήριο, καμιά κοσμική εξουσία δεν μπόρεσε να τη χωρίσει από την αγάπη του Κυρίου.
Αδελφοί μου,
Η σημερινή περικοπή δεν απευθύνεται μόνο στους χριστιανούς της Γαλατίας. Απευθύνεται και σε εμάς. Και εμείς συχνά ζούμε σαν να είμαστε δούλοι. Γινόμαστε δούλοι των παθών μας, των επιθυμιών μας, του άγχους, της ανασφάλειας, της φιλαυτίας και της προσκόλλησης στα υλικά αγαθά. Ξεχνούμε την αληθινή μας ταυτότητα και τον υψηλό προορισμό μας.
Η Εκκλησία μάς υπενθυμίζει σήμερα ότι δεν είμαστε πλασμένοι για τη δουλεία της αμαρτίας, αλλά για την ελευθερία της χάριτος. Με το άγιο Βάπτισμα γίναμε μέλη του Σώματος του Χριστού και παιδιά του Θεού. Κάθε φορά που προσευχόμαστε λέγοντας «Πάτερ ημών», ομολογούμε αυτή τη μεγάλη αλήθεια: ότι ο Θεός είναι Πατέρας μας και εμείς παιδιά Του.
Η Αγία Παρασκευή μάς καλεί να ζήσουμε αυτή την αλήθεια όχι θεωρητικά αλλά έμπρακτα. Να εμπιστευόμαστε τον Θεό στις δυσκολίες, να παραμένουμε πιστοί στο Ευαγγέλιο, να αγαπούμε τον συνάνθρωπο και να αγωνιζόμαστε καθημερινά για την καθαρότητα της καρδιάς μας. Η αγιότητα δεν είναι προνόμιο λίγων εκλεκτών· είναι η κλήση κάθε βαπτισμένου χριστιανού.
Ο Μέγας Βασίλειος διατυπώνει με θαυμαστό τρόπο τον προορισμό του ανθρώπου, λέγοντας ότι ο άνθρωπος είναι κτίσμα που έλαβε εντολή να γίνει θεός κατά χάριν. Η κλήση αυτή δεν αποτελεί ανθρώπινο κατόρθωμα αλλά δώρο της θείας χάριτος, το οποίο όμως απαιτεί τη δική μας ελεύθερη ανταπόκριση. Ο Θεός μάς καλεί να προχωρούμε αδιάκοπα από την πίστη στην κοινωνία μαζί Του, από τη δουλεία της αμαρτίας στην ελευθερία των τέκνων Του, από τα πρόσκαιρα στα αιώνια.
Αυτόν τον δρόμο ακολούθησε η Αγία Οσιοπαρθενομάρτυς Παρασκευή. Αυτόν τον δρόμο μάς υποδεικνύει σήμερα η Αποστολική περικοπή. Και αυτόν τον δρόμο καλούμαστε να βαδίσουμε και εμείς, ώστε να αξιωθούμε να γίνουμε μέτοχοι της αιώνιας Βασιλείας του Θεού. Αμήν.
Μετά πατρικών ευχών
Ο Μητροπολίτης
† Ο Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος Κύριλλος







