Απόστολος Κυριακής Α’ Λουκά, Β’ Κορ. στ’ 16 – ζ’ 1.
Αγαπητοί μου Χριστιανοί,
Υποσχέσεις και επαγγελίες μεγάλης αξίας είχε δώσει ο Θεός μέσω του προφήτου του Ησαῒου προς τους πιστούς και αφοσιωμένους του ανθρώπους. Αυτές επαναλαμβάνει και τώρα διά του αποστόλου του Παύλου, όπως ακούσαμε σήμερα στο Αποστολικό ανάγνωσμα. Είπε τότε και επανέλαβε κατόπιν, ότι για τους πιστούς και ευσεβείς που θα ξεχωρίσουν από τους απίστους και ασεβείς θα είναι εκείνος ο στοργικός τους Πατέρας, και θα είναι εκείνοι τα δικά Του παιδιά. «Ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας». Θα είμαι ο Πατέρας σας και θα είστε οι γιοί μου και οι θυγατέρες μου. Πράγματι μεγάλες υποσχέσεις, ουράνιες επαγγελίες. Να είσαι παιδί του Θεού και να έχεις πατέρα τον παντοκράτορα Θεό. υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από αυτό; Μεγαλύτερη τιμή, μεγαλύτερη ευτυχία;
Βέβαια χάρις και τιμή και ευτυχία μεγαλύτερη δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως και υποχρέωση μεγάλη, υποχρέωση ανάλογη προς την τιμή και την χάρη. Και ποια είναι η υποχρέωση αυτή; Να στέκουν οι άνθρωποι, να παρουσιάζωνται οι Χριστιανοί άξια παιδιά του αξίου, του Υψίστου, του αγίου Πατρός. Να στέκουν έξω από τις μικρότητες και αθλιότητες του μικρού και άθλιου αμαρτωλού κόσμου. Να στέκουν άγιοι, τίμιοι, αληθινοί και αγνοί οι Χριστιανοί, όπως αγνός και άγιος είναι ο Πατέρας τους ο επουράνιος. Γι’ αυτό ο θείος Απόστολος προέταξε μεν τις ύψιστες προς εμάς επαγγελίες του Θεού, έκλεισε δε το σημερινό του Ανάγνωσμα με την βαρειά υποχρέωση που συνεπάγεται η μεγάλη και τιμητική επαγγελία. «Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.»
Μετά την πρώτη πτώση και παρακοή κάθε άνθρωπος έρχεται στην ζωή μολυσμένος και ακάθαρτος. Κι έπειτα μολύνεται ακόμα περισσότερο και γεμίζει από ακαθαρσίες από κάθε είδος αμαρτίας και παρανομίας, από το ψεύδος, από τον εγωϊσμό, την σκληρότητα, την υποκρισία, ιδιαιτέρως από τις σαρκικές παρεκτροπές και πτώσεις και αμαρτίες. Μολύνεται τότε όλος ο άνθρωπος. Μολύνεται η ψυχή, το πνεύμα του, το σώμα του. Ο άνθρωπος. Ο αμαρτωλός άνθρωπος. Αλλά πως να σταθεί αυτός ο άνθρωπος εμπρός στον Θεό, και μάλιστα σαν παιδί του; Ο Θεός καθαρός και άγιος, ο μόνος και απολύτως Άγιος και εν αγίοις αναπαυόμενος. Και ο άνθρωπος αμαρτωλός και ακάθαρτος. Πως να αναγνωρισθεί, πως να σταθεί και να λεχθεί, πως αυτός ο άνθρωπος ο ακάθαρτος είναι παιδί του παναγίου και καθαρωτάτου Θεού; Ανάγκη μεγάλη πρώτον να καθαρισθεί, πρώτον αποπλύνει το όνειδος των αμαρτιών του, πρώτον να αγιασθεί, πρώτον να λαμπρύνει και ψυχή και σώμα με αρετή και αγιότητα και να γίνει σαν τον Πατέρα του καθαρός και άγιος και λαμπρός, και τότε να γίνει και να ανακηρυχθεί και να αναγνωρισθεί παιδί του Θεού. Φωνάζει, λοιπόν, ο Απόστολος, και μας λέει: «Ταύτας ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ».
«Ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ». Αυτήν την αγιωσύνη που μας χρειάζεται, για να γίνουμε παιδιά του Θεού, θα την επιτύχουμε τέλεια με τον φόβο του Θεού. Ο φόβος του Θεού θα μας κάνει να σπεύσουμε στο λουτρό της μετάνοιας και εξομολογήσεως να καθαρίσουμε με τα δάκρυα της ειλικρινούς μετανοίας μας την ψυχή και το σώμα μας. και ο φόβος του Θεού από εκεί και πέρα θα μας προφυλλάτει, θα μας προστατεύει από κάθε νέα πτώση και αμαρτία και παρεκτροπή. Ο φόβος του Θεού. Δηλαδή η συναίσθηση της παρουσίας του Θεού. Η γνώση, ότι ο Θεός πάντοτε, ημέρα και νύκτα, στο φώς και στο σκοτάδι, παντού και πάντοτε, είναι εμπρός μας και μας βλέπει και μας ακούει και μας παρακολουθεί. Παρακολουθεί τις πράξεις και τους λόγους και τις σκέψεις ως κριτής που με κάθε ακρίβεια και δικαιοσύνη θα μας εξετάσει και θα μας κρίνει. Αυτή η γνώση και η συναίσθηση φέρει τον φόβο, την ευλάβεια, την προσοχή, διεγείρει τον αγώνα κατά του κακού, παρακινεί σε εργασία του αγαθού. Δεν αμαρτάνει τότε όποιος έχει φόβο Θεού, αλλά αγωνίζεται και εργάζεται και αγιάζεται και σώζεται.
Αδελφοί μου, χρειάζεται να καλλιεργήσουμε μέσα μας τον φόβο του Θεού. Και τότε δεν θα αμαρτάνουμε, για να μολύνουμε το σώμα και την ψυχή μας. Τότε θα καθαρεύουμε από όλα. Τότε θα επιτελούμε αγιωσύνη. Τότε θα είμαστε άξια παιδιά του αγίου κι ενδόξου επουρανίου Θεού και Πατρός μας.
Μετά πατρικών ευχών
Ο Μητροπολίτης
† Ο Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος Κύριλλος
