ploigisi h3

bottom neo

 

«Πέτρε η πέτρα της πίστεως και παύλε καύχημα της οικουμένης, στηρίξατε ποίμνην η εκτήσασθε διδαχαίας υμών», ακούμε στο δοξαστικό των στιχηρών της εορτής. Πράγματι πρόκειται για δύο μορφές  της Εκκλησίας μας που με την ζωή και τον λόγο τους, την αγιότητά τους και τις ευλογίες τους, μας ασφαλίζουν στο πνευματικό θεμέλιο της πίστεως μας, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό και μας στηρίζουν στους πνευματικούς μας αγώνες.

    Πέτρε η πέτρα της πίστεως. Είναι επανάληψη της πολύ τιμητικής προσφώνησης του Κυρίου προς τον Απόστολο Πέτρο «επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν» (Ματθ. ιστ΄18). Η τιμή αυτή αποδίδεται ως απάντηση στην ομολογία του μαθητή Πέτρου «Υ ει ο Χριστός  ο Υιός του Θεού του ζώντος» (Ματθ. ιστ΄ 16). Βεβαία αυτή η ομολογία δεν είναι αποκλειστικό γνώρισμα του ενθουσιώδη μαθητή- ο οποίος μάλιστα επιβεβαίωσε την ομολογία αυτή με την θυσία της ζωής του-, αλλά είναι έκφραση της πίστεως όλης της ομάδας των μαθητών του Κυρίου. Και κατ επέκταση πρέπει να είναι ομολογία πίστεως όλων των χριστιανών. Από τότε η ομολογία πίστεως  στην θεότητα του Χριστού εκλαμβάνεται από την συνείδηση της Εκκλησίας ως θεμέλιο πίστεως για κάθε μέλος του εκκλησιαστικού σώματος. Αλλά και η οικοδόμηση της Εκκλησίας γίνεται με την ζωή της πίστεως του κάθε μέλους.  Ο κάθε χριστιανός με την ζωή του είναι ένας ομολογητής της πίστεως, όπως ο Απόστολος Πέτρος. Και αυτή η δια της ζωής ομολογία της πίστεως είναι μια συνεχώς ανανεούμενη κατάσταση ζωής των πιστών. Διότι η πέτρα αυτή της πίστης είναι ο ίδιος ο Χριστός ο οποίος ως αστείρευτη «πνευματική πέτρα» τροφοδοτεί συνεχώς με νέους χυμούς ζωής τους συνδεδεμένους μαζί Του πιστούς.

    «Παύλε καύχημα της οικουμένης». Στην ίδια πέτρα της πίστεως θεμελίωσε την ζωή του ο απόστολος Παύλος. Και αυτή την πίστη πρόσφερε ως θεμέλιο ζωής στους ανθρώπους της οικουμένης. Η σημερινή τάση του οικουμενισμού που διαφαίνεται στις σχέσεις των διαφόρων χριστιανικών ομολογιών, δεν μπορεί να ευοδωθεί με λάξευμα νέου θεμελίου, σύμφωνα με ανθρώπινες νοοτροπίες του παρόντος, αλλά με επανατοποθέτηση όλων στο αιώνιο θεμέλιο της πίστης «η δε πέτρα ην ο Χριστός». Με αυτή την πίστη ο απόστολος Παύλος άνοιξε τις πόρτες της Εκκλησίας σε όλη την ανθρωπότητα. Αυτό που δεν τόλμησε ο απόστολος Πέτρος από φόβο στους ιουδαῒζοντες, το δήλωσε ξεκάθαρα ο απόστολος Παύλος «εγώ εξ εθνών απόστολος» ( Ρωμ. ια΄13). «Εις τα έθνη πορεύσομαι», (Πραξ. ιη΄6). Αυτή η πιστή στην πραγματικότητα είναι μια θεϊκή αποκάλυψή που μας λέει ότι έγινε πραγματικός άνθρωπός σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο και μπήκε μέσα στο κόσμο και την ιστορία μας. Στο πρόσωπό του οι δύο φύσεις δεν συγχέονται και δεν χωρίζονται ο αληθινός Χριστός είναι ένα μυστήριό που ξεπερνά τα όρια της ανθρώπινης λογικής. Το να θέλουμε να ερμηνεύσουμε με τη λογική μας το μυστήριο είναι σαν να θέλουμε το απόλυτο και το άπειρο στο σχετικό και πεπερασμένο νου μας. Bέβαια όλα αυτά για το σύγχρονο θετικιστή (όπως αυτάρεσκα αποκαλείται) άνθρωπο είναι τουλάχιστον χωρίς νόημα. Για πολλούς ο άνθρωπος ταυτίζεται και  περιορίζεται απόλυτα μέσα στο φυσικό βιολογικό του περίβλημα  έτσι οι αλήθειες της πιστής δεν έχουν κανένα νόημα. Όμως για την Eκκλησία ο άνθρωπος ξεπερνά κατά πολύ τον άνθρωπο. O άνθρωπός με τον εσωτερικό του κόσμο και την συνείδηση του δεν είναι απλώς απόρροια του βιολογικού του περιγράμματος. Για την Eκκλησία ο άνθρωπος είναι ένα μυστήριο, το μοναδικό και ανεπανάληπτο πρόσωπο. Όταν ο άνθρωπος βλέπει έτσι τον εαυτό του έχει τις κατάλληλες κεραίες για να συλλαμβάνει τους κραδασμούς της αιωνιότητας και να δέχεται τις αλήθειες της πιστής. Aλλιώς μένει εγκλωβισμένος μέσα στη υλική του υπόσταση, σφιχτά δεμένος μ αυτό τον κόσμο, τυφλός για κάθε πνευματική πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα της ζωής και του κόσμου είναι σύνθεση του υλικού και του πνευματικού, του φυσικού και υπερφυσικού, του κτίστου και του άκτιστου του θείου και ανθρώπινου. Mόνο η διαλεκτική σύνθεση των δύο φύσεων μας οδηγεί στην ορθή εκκλησιαστικότητα και μόνο τότε γίνεται και η δίκη μας ζωή, Xριστοζωή, θεανθρώπινη συμβίωση. Γι’ αυτό ας προσπαθούμε  να «κρατώμεν» αυτήν την ομολογία είναι μία σίγουρη πυξίδα της ζωής, των  αναζητήσεων και των αγώνων μας. Aμήν.

 

 

footer
  • Δευτέρα
    9 Δεκεμβρίου

    Σύλληψις Αγίας Αννης, Στεφάνου οσίου του νεολαμπούς


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ