Η Αγία Ισαπόστολος Μαρία η Μαγδαληνή

agmagdalhnhἩ ἁγία ἔνδοξος καὶ πανεύφημος Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ὑπῆρξε ἡ πιστὴ καὶ ἀφοσιωμένη Μαθήτρια τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἡ ἀκόλουθος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ Διακόνισσα τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἀποστόλων, ἡ ἐκλεκτὴ Μυροφόρος, ἡ Εὐαγγελίστρια τῆς Ἀναστάσεως, ἡ Ἰσαπόστολος καὶ κήρυκας τῆς πίστεως. Σ' αὐτὴν δόθηκε ἡ χάρις νὰ δεῖ πρώτη μετὰ τὴν Ἀνάσταση, μαζὶ μὲ τὴν Θεοτόκο, τὸν Ἀναστάντα Ἰησοῦ. Αὐτὴ εὐαγγελίσθηκε στοὺς Ἀποστόλους τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Μέσα στὰ ἱερὰ Εὐαγγέλια δοξά­ζεται ἀπὸ τοὺς ἁγίους τέσσερις Εὐαγγελιστές, ὡς πρώτη μετὰ τὴν Θεοτόκον, Μαθήτρια καὶ Μυροφόρος. Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας τὴν χαρακτηρίζουν σεμνὴ καὶ σοφὴ παρθένον μὲ ψυχικὴ ὡραιότητα. Ἡ ἁγία Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ εἶναι «ὡραῖο καὶ εὐγενικὸ παράδειγμα γυναικείας ἀφοσιώσεως, ποὺ φθάνει στὴν αὐταπάρνηση καὶ τὸν ἡρωισμό». Γιατί ἂς μὴν ἔχη ἡ γυναῖκα τὴν μυϊκὴ δύναμη τοῦ ἀνδρός, ἔχει ὅμως πλοῦτο αἰσθημάτων.

Πατρίδα της ἦταν ἡ πόλη Μάγδαλα, γι' αὐτὸ ὀνομάσθηκε Μαγδαληνή, ἐκ τοῦ τόπου καταγωγῆς της. Τὰ Μάγδαλα, κατὰ πάσα πιθανότητα, εὐρίσκοντο στὴν Γαλιλαία, ἐπὶ τῆς δυτικῆς ὄχθης τῆς λίμνης Τιβεριάδος. Καταγόταν ἀπὸ πλούσια καὶ ἐπιφανῆ οἰκογένεια. Οἱ γονεῖς της, ὁ Σύρος καὶ ἡ Εὐχαριστία, ἦταν ἐξαιρετικὰ ἐλεήμονες καὶ φιλεύσπλαχνοι. Ζοῦσαν μὲ φόβο Θεοῦ, τηροῦσαν τὶς ἐντολὲς τοῦ παλαιοῦ Νόμου (Μωσαϊκοῦ), γιατί αὐτὸς ὁ Νόμος ἐπικρατοῦσε τότε, ἂν καὶ πλησίαζε τὸ τέλος του. Γεννοῦν, λοιπόν, οἱ μα­κάριοι αὐτοὶ γονεῖς τὴν μακαρία Μαρία. Ὅταν ἄρχισε αὐτὴ νὰ μεγαλώνη, δὲν θέλησε νὰ ἀσχοληθῆ μὲ τὰ συνηθισμένα ἔργα τῶν γυναικῶν τῆς ἐποχῆς, δήλ. νὰ ὑφαίνη καὶ νὰ γνέθη καὶ νὰ φτιάχνη λαμπρὰ ὑφάσματα, ἀλλὰ διάλεξε νὰ ἐπιδοθῆ στὶς σπουδὲς καὶ πῆγε κοντὰ σὲ διδάσκαλο νὰ μάθη γράμματα, κατὰ τὸν βιογράφο τῆς Νικηφόρο Κάλλιστο Ξανθόπουλο. Ἔτσι μελέτησε ὅλη τὴν Παλαιὰ Διαθήκη καὶ ἰδιαιτέρως ἀγάπησε τὸ Ψαλτήριον καὶ τὶς Προφητεῖες. Ἐντρυφώντας στὰ βιβλία αὐτά, ἀνίχνευε τὶς προρρήσεις τῶν Προφητῶν γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ καὶ Μεσσίου.

Στὴν Ὀρθόδοξη Ὑμνολογία μας τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, γίνεται πολὺ καθαρὰ ἡ διάκριση μεταξὺ τῶν γυναικείων αὐτῶν προσώπων. Τῆς πόρνης γυναικὸς ποὺ ἄλειψε μύρα τὸν Κύριο, τῆς ὁποίας «μνείαν ποιεῖσθαι οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν» τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλη Τετάρτῃ. Καὶ τῆς ἁγίας Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς ὡς Μυροφόρου καὶ Εὐαγγελιστρίας τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἐρμηνεύοντας τὰ ἅγια Εὐαγγέλια, ἐρευνᾶ καὶ διευκρινίζει ποιὲς καὶ πόσες ἦταν οἱ γυναῖκες ποὺ ἄλειψαν μὲ μύρα τὴν κεφαλὴν καὶ τὰ πόδια τοῦ Κυρίου καὶ οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν ἁγία Μαρία τὴν Μαγδαληνή. Ὁ ἅγιος Ἰωάν. ὁ Χρυσόστομος ἔχει γράψει ἐπίσης  καὶ Λόγους μὲ θέμα τὴν πόρνη γυναῖκα ποὺ μετενόησε καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἕνα πρόσωπο ἄγνωστο καὶ ἀνώνυμο.

Πῶς δημιουργήθηκε αὐτὴ ἡ πλάνη καὶ αὐτὴ ἡ σύγχυση γύρω ἀπὸ τὸ ἱερὸ πρόσωπο τῆς Ἁγίας Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς; Ἡ σύγχυση αὐτὴ προῆλθε ἀπὸ τὴν Δύση καὶ εἶναι αὐτὴ ἄλλη μία παπικὴ πλάνη. Καὶ δυστυχῶς ὑφίσταται σήμερα καὶ στὴν Ὀρθόδοξη Ρωσία.

«Συγχέεται συνήθως, μάλιστα δὲ εἰς τὴν Δύσιν, καὶ κακῶς ταυτίζεται ἡ Μαγδαληνὴ μετὰ τῆς ἁμαρτωλοῦ γυναικός, ἡ ὁποία στὴν οἰκία τοῦ Φαρισαίου Σίμωνος ἄλειψε τὰ πόδια τοῦ Ἰησοῦ μὲ μύρα». Εἶναι κατασυκοφάντηση καὶ βλάσφημος λόγος ἐναντίον τῆς ἁγίας Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς ἡ ταύτισή της μὲ τὴν ἁμαρτωλὴ γυναῖκα τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἡ ἅγια Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἦταν ἄρρωστη ἀλλὰ ὄχι πόρνη!

 

Στὸν Βίο τῆς ἁγίας Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς (τοῦ ὁποίου ἡ ἀρχὴ εἶναι: «Ἐγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ» διατυπώνονται τὰ ἑξῆς περὶ τῶν ἑπτὰ δαιμονίων: «Ὅταν ἀκοῦς γιὰ τὰ ἑπτὰ δαιμόνια νὰ σκέπτεσαι τὰ πνεύματα ποὺ εἶναι τὰ ἀντίθετα τῶν ἑπτὰ ἀρετῶν. Δηλαδὴ πνεῦμα ἀφοβίας Θεοῦ, πνεῦμα ἀσυνεσίας, πνεῦμα ἀγνωσίας, πνεῦμα ψεύδους, πνεῦμα κενοδοξίας, πνεῦμα ἐπάρσεως, πνεῦμα κάλλους. Καὶ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀντίθετα καὶ ἀντίπαλα ὅλων τῶν ἀρετῶν. Γιατί κάθε ἁμαρτία ἔχει τὸν δαίμονά της δήλ. τὸ πνεῦμα ποὺ τὴν ἐνεργεῖ».

Ὁ Θεοφάνης Κεραμεὺς γράφει: «Ἀλλὰ νὰ μὴν νομίση κανεὶς ὅτι ἡ Μαρία εἶχε ἑπτὰ δαίμονες. Ἀλλὰ ὅπως ἀκριβῶς τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὀνομάζονται συνωνύμως ἑπτὰ πνεύματα, καθὼς ὁ μέγας Ἠσαΐας τὰ ἀρίθμησε: "Πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως, πνεῦμα βουλῆς, πνεῦμα ἰσχῦος καὶ γνώσεως καὶ εὐσέβειας καὶ φόβου Θεοῦ". Ἔτσι ἀντιθέτως καὶ οἱ ἐνέργειες τῶν δαιμόνων λέγονται δαίμονες. ἡ ἀκηδία, ἡ φειδωλία, ἡ ἀπείθεια, ὁ φθόνος, τὸ ψευδός, ἡ ἀπληστία καὶ κάθε πάθος εἶναι συνώνυμόν του δαίμονος ποὺ τὸ ἐγέννησε. Ὅποιος, λοιπόν, εἶναι κυριευμένος ἀπὸ αὐτὰ τὰ πάθη, κατέχεται ἀπὸ δαίμονες. Δὲν ἦταν λοιπὸν καθόλου ἀπίθανον καὶ ἀδύνατον καὶ ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ νὰ ὑποδουλώθηκε σὲ κάποια ἑπτὰ πά­θη, ἀπὸ τὰ ὁποία λυτρώθηκε καὶ ὕστερα ἔγινε μαθή­τρια τοῦ Σωτῆρος».

Ὁ φιλάγαθος λοιπὸν καὶ φιλεύσπλαγχνος Κύριος τὴν ἐθεράπευσε διὰ τῆς χάριτός Του καὶ τὴν ἐ­λευθέρωσε ἀπὸ τὰ ἑπτὰ δαιμόνια. Καὶ αὐτὴ συναισθανόμενη τὴν μεγάλη εὐεργεσία, γεμάτη εὐγνωμοσύνη γιὰ τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἀξιώθηκε, ἄφησε τὰ πάντα καὶ ἄρχισε νὰ ἀκολουθῆ τὸν Σωτῆρα καὶ Διδάσκαλο, ὅπως ἔκαναν οἱ Μαθητὲς καὶ Ἀπόστολοι. Ἀπεκδύθηκε κάθε κακία καὶ ἐνδύθηκε κάθε ἀρετὴ καὶ ἀγαθότητα ἡ μακαρία Μαρία. Γιὰ τὰ ἐπίγεια καὶ γιὰ τοὺς συγγενεῖς καθόλου πλέον δὲν ἐνοιάζετο. Γιὰ τὰ ἀγαθὰ τοῦ κόσμου, πλούτη, δόξα, ὡραιότητα, καθόλου δὲν ἐφρόντιζε.

Ἡ ἁγία Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔχει μία ξεχωριστῆ θέση μέσα στὸν ὅμιλο τῶν Μυροφόρων καὶ Μαθητριῶν. Βλέπομε ὅτι καὶ οἱ τέσσερις Εὐαγγελιστὲς ἀναφέρουν αὐτὴν πρώτη ἀπὸ ὅλες τὶς ἄλλες Μυροφόρες.

Μᾶς ἀποκαλύπτει λοιπὸν ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, κινούμενος ἀπὸ ἀγάπη, αὐτὸ ποὺ ἀναφέρεται συνεσκιασμένα ἀπὸ τοὺς Εὐαγγελιστές, ὅτι πρώτη ἀπ' ὅλους τους ἀνθρώπους, ἡ Θεοτόκος δέχθηκε τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Καὶ ὅτι ἡ ἁγία Μα­ρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ οἱ ἄλλες γυναῖκες Μυροφόρες ποὺ εἶχαν ἔλθει ὡς τότε δὲν κατενόησαν τὴν σημασία τῶν λόγων τοῦ ἀγγέλου καὶ δὲν ἐγνώρισαν ἀμέσως τὴν ἀλήθεια. Διαπίστωσε μόνον τὴν κένωση τοῦ Τάφου καὶ ἔτρεξε ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ στοὺς Ἀποστόλους Πέτρο καὶ Ἰωάννη καὶ τοὺς μετέφερε μόνον αὐτό, ὅτι δήλ. ὁ τάφος εἶναι ἄδειος.

ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Ἡ μακαρία Μαρία, ξεκίνησε νὰ φθάση στὴν Ρώμη, γιὰ νὰ ζητήση ἀπὸ τὸν Καίσαρα Τιβέριο νὰ ἀποδώση δικαιοσύνη γιὰ τὸν ἄδικο θάνατο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀκολουθώντας τὸν δρόμο καὶ τὴν ζωὴ τῶν Ἀποστόλων, ἀρχίζει τὴν μακρινὴ ὁδοιπορία, καταφρονώντας κόπους, ἐμπόδια καὶ δυσκολίες. Καθ' ὁδὸν διδάσκει καὶ κηρύττει. Διηγεῖται καὶ διακηρύττει τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. «Καὶ ποιὸς μπορεῖ νὰ διηγηθῆ τὶς δυσκολίες ποῦ τῆς ἔτυχαν στὴν ὁδοιπορία; καὶ πόσον πλῆθος προσείλκυσε στὴν πίστη διὰ τῆς σαγήνης τοῦ Εὐαγγελίου; Αὐτὰ τὰ γνωρίζουν καλῶς ὅσοι μελετοῦν μὲ σπουδὴ καὶ ἐπιμέλεια τὰ χρονικὰ τῆς Ἰταλίας, εἰς τὰ ὁποία σῴζονται ἱστορίες ὅτι πολὺ ἐδοξάσθη ἡ μακαρία ἀπὸ τὸν Θεό» γράφει ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος Ξανθόπουλος. Καὶ συνεχίζει: «Ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὸν τὸν Καίσαρα Τιβέριον παρουσιάσθηκε καὶ καλὰ ἐξετέλεσε τὴν ἀποστολή της».

Καὶ ἀφοῦ κήρυξε στὴν Ρώμη, περιηγήθηκε ὅλη τὴν Ἰταλία καὶ Γαλλία. Καὶ ἐπέστρεψε στὰ Ἱεροσόλυμα, ἀφοῦ πρῶτα πέρασε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, τὴν Φοινίκη, τὴν Συρία καὶ τὴν Παμφυλία. Σ' ὅλες αὐτὲς τὶς χῶρες δίδασκε καὶ κήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὴν πίστη στὸν Ἀναστάντα Ἰησοῦ. Στὰ Ἱεροσόλυμα παρέμεινε γιὰ μικρὸ διάστημα μαζὶ μὲ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ὡς τὴν Κοίμησή της.

Μετέβη κατόπιν στὴν Ἔφεσο, ὅπου ζοῦσε καὶ ἐδίδασκε ὁ ἠγαπημένος μαθητής, ὁ υἱὸς τῆς βροντῆς, Ἰωάννης. Στὴν Ἔφεσο συναντήθηκε μὲ τὸν Μαθητή, συμμετεῖχε στὸ κήρυγμά του καὶ ἔγινε βοηθός του καὶ συμπαραστάτης του στὶς δοκιμασίες καὶ στὶς θλίψεις του, στὴν φυλάκισή του καὶ σὲ ὅλα του τὰ δεινά. Στὴν Ἔφεσο, ἡ Ἁγία, ὁδήγησε πολλοὺς στὴν πίστη καὶ στὴν ἐπίγνωση τῆς ἀλήθειας. Ὁ λαὸς τῆς Ἐφέσου τὴν ἐτίμησε καὶ τὴν εὐλαβήθηκε δεόντως. Μετὰ τὸν θάνατό της τὸ πάντιμον καὶ πάνσεπτον σῶμα της ἐνταφιάσθηκε ὁσιοπρεπῶς ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἀπόστολο καὶ Εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη, σ' ἕνα σπήλαιο κοντὰ στὴν Ἔφεσο, σὰν πολύτιμος θησαυρός.

Ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν μνήμη τῆς ἁγίας Μυροφόρου καὶ Ἰσαποστόλου Μαρίας Μαγδαληνῆς τὴν 22 Ἰουλίου. Ἐπίσης τὴν συνεορτάζει μαζὶ μὲ τὶς ἄλλες Μυροφόρες Ἅγιες Γυναῖκες, τὴν τρίτη Κυρια­κὴ μετὰ τὸ Πάσχα, τὴν Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων. Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τῆς ἑορτάζεται στὶς 4 Μαΐου.

 Ἡ ἱερὰ χείρ, τῆς Μυροφόρου καὶ Ἰσαποστόλου Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς βρίσκεται στὴν Ἱερὰ καὶ Σεβασμία Μονὴ τῆς Σιμωνόπετρας, στὸ Ἁγιώνυμον Ὅρος τοῦ Ἄθω, θαύματα βρύουσα καὶ χάριτας ἰαμάτων πηγάζουσα ὡς ποταμὸς ἀένναος.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος α'. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ

Χριστῷ τῷ δι' ἠμᾶς, ἐκ Παρθένου τεχθέντι, σεμνὴ Μαγδαληνή, ἠκολούθεις Μαρία, αὐτοῦ τὰ δικαιώματα, καὶ τοὺς νόμους φυλάττουσα. ὅθεν σήμερον, τὴν παναγίαν σου μνήμην, ἑορτάζοντες, ἁμαρτημάτων τὴν λύσιν, εὐχαῖς σου λαμβάνομεν.

Κοντάκιον

Ἦχος δ'. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ὁ ὑπερούσιος Θεὸς ἐν τῷ κόσμῳ, μετὰ σαρκὸς ἐπιφοιτῶν Μυροφόρε, σὲ ἀληθῆ μαθήτριαν προσήκατο, ὅλην σου τὴν ἔφεσιν, πρὸς αὐτὸν κεκτημένην∙ ὅθεν καὶ ἰάματα ἐπετέλεσας πλεῖστα∙ καὶ μεταστάσα νῦν ἐν οὐρανοῖς, ὑπὲρ τοῦ κόσμου πρεσβεύεις ἑκάστοτε.

Μεγαλυνάριον

Λόγοις λαμπρυνθεῖσα τοῖς τοῦ Χριστοῦ, κόσμου τὴν ἀπάτην, καταλέλοιπας, καὶ αὐτῶ προσῆλθες, Μαγδαληνὴ Μαρία, καὶ τούτω ἠκολούθεις, ψυχῆς θερμότητι.


Εκτύπωση   Email