«Ὁ θερισμὸς πολύς…»

zimarikaὉ θεῖος Διδάσκαλος περιόδευε τὶς πό­λεις καὶ τὰ χωριά, ­διδάσκοντας στὶς Συναγωγὲς τῶν ­Ἑβραίων, κηρύσ­σοντας τὸ ­χαρμόσυνο ­κήρυγμα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ ­θεραπεύοντας κάθε ἀσθένεια τῶν ἀνθρώπων. Σὲ κάποια ἀ­­­πὸ τὶς περιοδεῖες Του εἶδε τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ σκορπισμένα καὶ αἰ­­­­σ­θάνθηκε συμ­πάθεια καὶ πόνο γι᾽ αὐ­­­­τούς, διότι ἦταν ἀ­­­­ποκα­μωμένοι πνευ­ματικῶς καὶ παρα­μελημένοι, σὰν πρό­­βατα ποὺ δὲν ἔχουν ποιμένα νὰ τὰ προφυλάξει καὶ νὰ τὰ ὁδηγήσει στὰ βο­σκοτόπια. Τότε εἶπε στοὺς ­μαθητές Του:
«Ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ­ἐρ­γά­ται ὀλίγοι» (Ματθ. θ΄ 37). Τὰ ­στάχυα ποὺ εἶναι ὥριμα γιὰ θερισμὸ εἶναι πολλά, οἱ ἐργάτες ὅμως ποὺ θὰ πρέπει νὰ τὰ θερίσουν εἶναι λίγοι. Πολλοὶ εἶναι οἱ εὐδιάθετοι νὰ δεχθοῦν τὸ Εὐαγγέλιο καὶ νὰ σωθοῦν, λίγοι ὅμως εἶναι οἱ κήρυκες ποὺ θὰ τὸ κηρύξουν.
Σημειώνει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ὅτι ὁ Κύριος μιλάει στοὺς μαθητές Του γιὰ θερισμό, ἐνῶ δὲν προηγήθηκαν τὸ ὄρ­­­γωμα τοῦ χωραφιοῦ, ἡ σπορὰ καὶ ὅ­­­λα ὅσα χρει­άζονται μέχρι νὰ ­φθάσουμε στὸ θερισμό. Τότε πῶς εἶναι ἕτοιμα τὰ στάχυα γιὰ θερισμό;
Ἡ παρατήρηση τοῦ ­Χρυσορρήμονος εἶ­ναι ἐπιτυχής, διότι ὅσον ἀφορᾶ τὴν καλλιέργεια τῶν σιτηρῶν, μέχρι νὰ φθά­­σουμε στὸν καιρὸ τοῦ θερισμοῦ προηγοῦνται ἡ διαδικασία τοῦ ­ὀργώματος, τῆς σπορᾶς, τῆς λιπάνσεως τοῦ χωρα­φιοῦ μὲ λιπάσματα, τῆς ψεκάσεως τῶν σιτηρῶν μὲ ζιζανιοκτόνα, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπαραίτητη χρονικὴ περίοδος τῆς ἀναπτύξεως καὶ τῆς ὡριμάσεως. Ὅλες αὐτὲς οἱ φάσεις τῆς δουλειᾶς εἶναι κοπιώδεις γιὰ τοὺς γεωργούς.
Ἀλλὰ γιὰ τὴ διάδοση τοῦ ­Εὐαγγελίου δὲν χρειάζεται τίποτε ἀπὸ αὐτά. Ἤ, καλύ­τερα, ὅλα χρειάζονται, ἀλλὰ ­μπο­­ροῦν νὰ γί­νονται μὲ γρήγορους ρυ­­θμοὺς καὶ μὲ εὐκολία μεγάλη, τόσο ποὺ νὰ μποροῦμε νὰ μιλοῦμε ­συγχρόνως γιὰ σπορὰ καὶ γιὰ θερισμό. «Διὰ τοῦτο θερισμὸν τὸ Εὐαγγέλιον καλεῖ, διὰ τὴν ταχύτητα καὶ τὴν εὐκολίαν, ἣν αὐτοῖς παρεῖχεν», γράφει ὁ ἐξαίρετος ἑρ­μη­νευ­τὴς τῶν θείων Γραφῶν.
Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἀναφέρει ὡς πα­­ράδειγμα τὸν εὐνοῦχο τῆς Κανδάκης. Πόσο χρόνο χρειάστηκε γιὰ νὰ ἑλ­­κυσθεῖ στὴν πίστη, νὰ βαπτισθεῖ καὶ νὰ γίνει χριστιανός; Πῆγε νὰ προσκυνήσει στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ­ἐπέστρεφε στὴν πατρίδα του. Κι ἐνῶ ­καθόταν πά­νω στὴν ἅμαξά του καὶ διάβαζε μεγαλόφωνα τὸν προφήτη Ἡσαΐα, τὸν πλησίασε ὁ διάκονος Φίλιππος καὶ τὸν ρώτησε: Ἄραγε καταλαβαίνεις αὐτὰ ποὺ διαβάζεις; Κι αὐτὸς τοῦ ἀπάντησε: Δὲν τὰ καταλαβαίνω. Πῶς θὰ μποροῦσα νὰ τὰ καταλάβω, ἐὰν δὲν βρεθεῖ κάποιος νὰ μὲ καθοδηγήσει; Ὁ ἀπόστολος Φίλιππος τοῦ τὰ ἐξήγησε ἀμέσως καὶ ὁ εὐνοῦχος, ἐπειδὴ εἶχε καλὴ διάθεση, τοῦ εἶπε αὐθόρμητα: Ἐδῶ βλέπω μία πηγὴ νεροῦ. Τί μὲ ἐμποδίζει νὰ βαπτισθῶ; Κατέβηκαν τότε ἀπὸ τὴν ἅμαξα, βαπτίστηκε καὶ ὁ εὐνοῦχος τῆς Κανδάκης κερδήθηκε γιὰ τὸν Χριστό. Ὅλα ἔγιναν ταχύτατα, καθὼς ταξίδευε ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα γιὰ τὴν πατρίδα του (βλ. Πράξ. η΄ 26-40).
Νὰ θυμηθοῦμε καὶ τὸν ληστὴ στὸ Σταυρό. Δὲν πρόλαβε νὰ πεῖ· «μνήσθη­τί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου», καὶ ὁ Χριστὸς τοῦ ­ἀπάντησε· «ἀ­­μὴν λέγω σοι, σήμερον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ» (Λουκ. κγ΄ 42-43).
Μᾶς καταπλήσσει τὸ γεγονὸς ὅτι στὸ θερισμὸ τοῦ Εὐαγγελίου μπορεῖ ὁ ἐρ­­­­γά­της τοῦ Εὐαγγελίου τὴν ἴδια ἡμέρα καὶ νὰ σπέρνει καὶ νὰ θερίζει. Γι᾽ αὐτὸ μιλάει ὁ Κύριος γιὰ θερισμό. Καὶ μάλιστα μιλάει γιὰ θερισμὸ πολύ. Δὲν εἶναι μόνο κάποιες σπάνιες περιπτώσεις ὁρισμένων, ἀλλὰ καὶ περιπτώσεις πλήθους ἀνθρώπων ποὺ ἐκδηλώνουν προθυμία νὰ δεχθοῦν τὸ Εὐαγγέλιο καὶ νὰ σωθοῦν. Στὸ πηγάδι τοῦ Ἰακὼβ ὁ Κύριος εἶπε στοὺς μαθητές Του: «ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη» (Ἰω. δ΄ 35). Σηκῶστε τὰ μάτια σας καὶ κοιτάξτε τὸ πλῆθος τῶν Σαμαρειτῶν ποὺ ἔρχονται στὴν πηγὴ νὰ ξεδιψάσουν ἀπὸ τὸν θεῖο λόγο μου. Μοιάζουν οἱ ψυχές τους μὲ ­χωράφια στὰ ὁποῖα δὲν πρόφθασε νὰ σπαρεῖ ὁ λόγος τῆς ἀλήθειας, κι ὅμως εἶναι λευ­κὰ καὶ ὥριμα πλέον, ἕτοιμα νὰ θερισθοῦν. Ἔτσι καὶ σ᾽ ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου οἱ ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων εἶναι τώρα ὥριμες γιὰ νὰ δεχθοῦν τὴ σωτηρία. Πρά­γματι· τὴν ἡμέρα ἐκείνη ­πίστεψαν στὸ Χριστὸ οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς κωμοπόλεως Συχάρ.
Καὶ σήμερα οἱ ἄνθρωποι μοιάζουν σὰν μεστωμένα στάχυα ποὺ ­καρτεροῦν τὸν θεριστή. Περιμένουν μιὰ ἀφορμὴ νὰ δοθεῖ, γιὰ νὰ δεχθοῦν τὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγ­γελίου. Φαινομενικά, δίνουν τὴν ἐντύπω­ση οἱ περισσότεροι ὅτι εἶναι ­ἀδιάφοροι, λό­­γῳ τῆς μεγάλης ἀποστασίας ποὺ ὑ­­­­­­πάρχει στὴν ἐποχή μας. Ἀλλ᾽ ὅπου ­ἀρ­­­χίζει κάποια καλὴ προσ­πάθεια, ἀνταποκρίνονται καὶ τοὺς κερδίζει ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία.
Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ὅτι ὁ θερισμὸς εἶ­ναι πολὺς κυριολεκτεῖ. Πάντοτε εἶναι πολὺς ὁ θερισμός. Ἐμεῖς, βλέποντας πόσο μεγάλη εἶναι ἡ ζήτηση στὴν ἐποχή μας, ἀναρωτιόμαστε: Ποῦ βρέθη­καν ὅλες αὐτὲς οἱ ψυχές; Ποιὸς τὶς ἑτοίμασε; Ὁ ­Τριαδικὸς Θεὸς ἑτοιμάζει τὶς ψυχές. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τὶς ­κατανύσσει, γιὰ νὰ δεχθοῦν τὴ σωτηρία. Ὅμως ὑ­­­­πάρχει ἄραγε ἐπαρ­κὴς ἀ­­­ρι­θμὸς θερι­στῶν ποὺ θὰ ἐργασθοῦν στὸν ἀγρὸ τοῦ θερισμοῦ; Γιὰ τὸ ­ἐρώτημα αὐ­­τό, θὰ ἐπανέλθουμε, σὺν Θεῷ, σὲ ­ἑπόμενο ἄρθρο μας.


Εκτύπωση   Email