Την πρώτη Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία της φετινής Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος κ. Κύριλλος στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Πεύκης επί τη εορτή της Α' και Β' ευρέσεως της τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού. Με τον Σεβασμιώτατο συνιερούργησαν ο Αιδεσ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Στυλιανός Ποθητός εφημέριος του ως άνω Ιερού Ναού και ο ιερολ. Διάκονος π. Εφραίμ Αθανασόπουλος.
Η τιμία κεφαλή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου κατ'ευδοκίαν και επιφάνεια αυτού, ευρέθη υπό δύο μοναχών το πρώτον, στην οικία του Βασιλέως Ηρώδου, αφού ήλθαν εις προσκύνησιν του Ζωηφόρου Τάφου του Κυρίου. Από τους μοναχούς αυτούς την έλαβε κατά την παράδοσιν και το Συναξάρι κάποιος κεραμεύς ο οποίος την τιμούσε πολύ, για τα πολλά θαύματα που επιτελούσε και την μετέφερε στην πόλη των Εμεσηνών. Μετά τον θάνατό του, η Τιμία Κεφαλή του Προδρόμου περιήλθε διαδοχικά σε πολλούς. Τελικός αποδέκτης έγινε ο πρεσβύτερος και μοναχός Ευστάθιος, ο οποίος ήταν αιρετικός Αρειανός κακόδοξος, και εκδιώχθηκε από το σπήλαιο στο οποίο κατοικούσε στην περιοχή των Εμεσηνών και κατά θεία οικονομία φεύγοντας, εγκατέλειψε την τιμία κάρα στο σπήλαιο, όπου έμεινε κρυπτομένη για πολλά χρόνια. Ευρέθη θαυματουργικά με εμφανίσεις του Προδρόμου για δεύτερη(Β') φορά επί της βασιλείας Ουαλεντινιανού Γ' το 452 μ.Χ. επί Επισκόπου Εμέσης(σημερινή Έδεσσα της Συρίας) Ουρανίου εντός του σπηλαίου μέσα σε μία υδρία. Έτσι καθιερώθηκε στην Εκκλησία η εορτή της αναμνήσεως της Α' και Β' ευρέσεως της τιμίας Κάρας του Τιμίου Προδρόμου. Λαμβάνοντος αφορμή από την εορτή ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο πρόσωπο του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού και την τιμητική θέση του στην Εκκλησία. Μεταξύ των άλλων ανέφερε:<<Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, κατά τον λόγο του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ανεδείχθη σε "έμψυχον της χάριτος όργανον και περιφανές καταγώγιον των χαρισμάτων του πνεύματος" ο Πρόδρομος ήλεγξε δριμύτατα την παρανομία του Ηρώδη και οδηγήθηκε στο μαρτυρικό τέλος, στον αποκεφαλισμό του. Η αποκεφάλιση του Τιμίου Προδρόμου, δηλαδή η βίαια έξοδός του από την ζωή αυτή, ήταν φυσική κατάσταση, εξηγεί ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, διότι δεν έπρεπε να υποστεί τον φυσικό θάνατο·διότι αυτός είναι η καταδίκη της παραβάσεως του Αδάμ, της οποίας δεν ήταν οφειλέτης ο υπηρέτης της εντολής, ο υπήκοος στον Θεό από την μήτρα της μητρός του. Οι άγιοι πρέπει να θυσιάσουν τη ζωή τους υπέρ της αρετής και της ευσεβείας κατά την εντολή του Κυρίου. Γι' αυτό για τους αγίους, κατάλληλος μάλλον είναι ο υπέρ του καλού βίαιος θάνατος έτσι και ο Κύριος εγεύθη του θανάτου. Ο Πρόδρομος έπρεπε να είναι Πρόδρομος και του θανάτου του Χριστού.Οι πιο εκλεκτοί άνθρωποι φεύγουν από αυτή τη ζωή δια μαρτυρικού θανάτου.
Κατακλείοντας τον λόγο του, ευχήθηκε η χάρις του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου να μας ενισχύει στον πνευματικό αγώνα τον οποίο διεξάγουμε και φέτος την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η οποία μόλις άρχισε, και να μας αξιώσει να προσκυνήσουμε και την Αγία του Κυρίου μας Τριήμερη Ανάσταση.
