Ἰησοῦς Χριστός Ἰατρός ψυχῶν καί σωμάτων.

paralytic

    Ένα από τα χαρακτηριστικά της δράσεως του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού ήταν και οι θεραπείες. Το Ευαγγέλιο ασχολείται και με την υγεία του σώματος. Είναι γεμάτο από θεραπείες αρρώστων, που έκανε ο Ιησούς μαζί με την διδασκαλία του. Ο Χριστός είναι ο πρώτος ιατρός. Τα μυστικά της λειτουργίας του ανθρωπίνου σώματος τα γνωρίζει καλύτερα από όλους εκείνος που το κατασκεύασε. Και αυτός είναι ο δημιουργικός Λόγος, ο Ιησούς Χριστός. Οι άλλοι γιατροί είναι ερευνητές του ανθρωπίνου σώματος. Ο Χριστός είναι ο κατασκευαστής του. Και επομένως γνωρίζει το ανθρώπινο σώμα καλύτερα από όλους, γνωρίζει τις αρρώστιες του κι έχει την δυνατότητα να το θεραπεύσει.

    Ο Χριστός είναι ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων. Είναι ο ιατρός όλων των ειδικοτήτων. Είναι ο ιατρός που θεραπεύει «πάσαν νόσον». Ο Απόστολος Πέτρος επιγραμματικά παρουσιάζει την επί γης παρουσία του Χριστού, λέγοντας «διήλθεν ευεργετών και ιώμενος πάντας τους καταδυναστευομένους υπό του διαβόλου» (Πραξ. 10, 37).

    Και στην συνέχεια η εκκλησία ενδιαφέρεται για την ψυχή και το σώμα. Δεν είναι σωματοκτονός, είναι παθοκτόνος. Εύχεται «υπέρ των εν ασθενεία κατακειμένων». Η υγεία είναι ένα από τα μεγάλα αγαθά του Θεού. Μόνο όποιος έχει χάσει την υγεία του και πάσχει από οδυνηρή αρρώστια, μόνο αυτός μπορεί να μας πει τί αξία έχει η υγεία. Όταν στερηθείς κάτι τότε καταλαβαίνεις την αξία του.

    Η Εκκλησία ενδιαφέρεται για την υγεία του σώματος. Ενδιαφέρεται από πίστη ότι το σώμα είναι δώρο του Θεού. Ειδικά το σώμα του ανθρώπου έχει θαυμαστές λειτουργίες και δυνατότητες, γιατί είναι ενωμένο με το αόρατο πνεύμα και ως όργανο του αοράτου πνεύματος δημιουργεί καλλιτεχνήματα και αριστουργήματα. Η Εκκλησία τιμά το ανθρώπινο σώμα διότι ανθρώπινο σώμα προσέλαβε ο σαρκωμένος Υιός και Λόγος του Θεού. Επίσης τιμά το ανθρώπινο διότι αυτό το σώμα θα μεταμορφωθεί, και θα ζήσει αιώνια αφθαρτοποιημένο στην αιώνια ζωή. Όταν ένα άρρωστο σώμα γίνεται καλά, έχουμε μια μικρή ανάσταση, που αποτελεί πρόδρομο  της μεγάλης αναστάσεως, τότε που όλα τα σώματα των ανθρώπων θ’ αναστηθούν στην κοινή ανάσταση.

    Και για άλλο λόγο η Εκκλησία ενδιαφέρεται για την υγεία του ανθρώπου. Διότι η Εκκλησία αποτελεί ένα σώμα αγάπης. «Είτε πάσχει εν μέλος συμπάσχει πάντα τα μέλη» (Α΄ Κορ. 12, 26). Ο πόνος από την αρρώστια του σώματος είναι ένα ιερό πάθος. Και στο πάθος δε στέκει απαθής η Εκκλησία της αγάπης. Ο πονεμένος αποτελεί μία ευκαιρία εκδηλώσεως αγάπης. Η συμπαράσταση στον πόνο των ανθρώπων είναι από τα βασικά έργα της αγάπης. Αλλοίμονο αν, ενώ υπάρχουν τόσοι Χριστιανοί, βρίσκονται πονεμένοι και κατάκοιτοι εγκαταλελειμένοι και λένε «Άνθρωπον ουκ έχω». Η Εκκλησία προτρέπει του Χριστιανούς να προσεύχονται για τους αρρώστους. «Προσεύχεσθε υπέρ αλλήλων, όπως ιαθήτε» (Ιακ. 5, 16), αλλά και να παραστέκουν στον κρέββάτι του πόνου και να προσφέρουν σωστά το βάλσαμο της παρηγοριάς.

    Καλά είναι, θα πείτε, αυτά, αλλ’ αν δεν υπήρχαν οι γιατροί και τα φάρμακα, δεν θα είχαμε καμμιά ελπίδα. Οι άνθρωποι τρέχουν στους γιατρούς. Καλά κάνουν, και η Εκκλησία τιμά τους γιατρούς. Δέχεται τα πορίσματα της Ιατρικής Επιστήμης, ευλογεί τον Θεό για την πρόοδο της ιατρικής. Ο Θεός δίνει και τους γιατρούς, έστω κι αν υπάρχουν γιατροί που το ξεχνούν αυτό και το αρνούνται. Μπορεί, λοιπόν, και μερικοί γιατροί να μην ομολογούν τον Θεό, αλλά κανένας δεν αμφιβάλλει, ότι και το μυαλό τους είναι δώρο του Θεού και οι ιατρικές γνώσεις είναι φωτισμός του Θεού.

    Τιμά λοιπόν η Εκκλησία τους γιατρούς και προτρέπει τους Χριστιανούς να συμβουλεύονται τους γιατρούς, φυσικά σε καθαρώς ιατρικά και όχι σε ηθικά και πνευματικά προβλήματα. Οι γιατροί, όταν με ταπείνωση προχωρούν στην διάγνωση και θεραπεία της νόσου, τότε φωτίζονται από τον Θεό και ενεργούν θα λέγαμε θαυματουργικά. Όταν όμως οι γιατροί είναι υπερήφανοι και κομπορρημονούν και εκμεταλλεύονται τον λαό, τότε ο Θεός τους ταπεινώνει. Καταπολεμούν την μία αρρώστια και εμφανίζεται άλλη. Θυμάστε την φυματίωση; Αγιάτρευτη αρρώστια. Βρέθηκε το φάρμακο. Έμεινε άλλη αθεράπευτη μάστιγα, η λέπρα. Βρέθηκε και γι’ αυτήν το φάρμακο. Τώρα έχουμε τον καρκίνο που θερίζει. Πολλοί λένε ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα της ανακαλύψεως του φαρμάκου για τον καρκίνο. Αλλά να, καινούργια αγιάτρευτη μάστιγα εμφανίστηκε ο κορωνοϊός, αλλά και τόσες άλλες ασθένειες που ταλαιπωρούν τους συνανθρώπους μας.

    Και ξέρετε γιατί; Για να καταλάβουμε, ότι κάπου εδώ σταματούν οι ανθρώπινες δυνατότητες και αρχίζει το θαύμα του Θεού. Και μακάριοι είναι οι γιατροί εκείνοι που παρακολουθούν την ιατρική επιστήμη, αλλά επικαλούνται και το θαύμα του Θεού. Είναι οι άγιοι ιατροί.

    Ο Απ. Παύλος, ανάμεσα στα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος που αναφέρει στο 12ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους Επιστολής, κάνει λόγο και για το χάρισμα των ιαμάτων (Α΄Κορ. 12, 9). Η Εκκλησία έχει την δύναμη να κάνει θαύματα σε σωματικά αρρώστους. Οι Άγιοι γιατροί της Εκκλησίας μας έχουν την χάρη να γιατρεύουν και την ψυχή και το σώμα. Όποιος έχει την δύναμη να αφαιρεί την αιτία, αυτός αφαιρεί και το αποτέλεσμα. Αυτός που έχει την δύναμη να ξεριζώνει ένα δέντρο, έχει και την δύναμη να εξαφανίζει και τους καρπούς. Ο Χριστός αφαιρεί την ρίζα του κακού. Και ρίζα κάθε κακού είναι η αμαρτία. Γι’ αυτό πριν να κάνει την θαυμαστή θεραπεία, κάνει την πνευματική θεραπεία. «Τέκνον, αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου». Όποιος λοιπόν έχει την δύναμη να βγάζει την ρίζα, αυτός εξαφανίζει και τους καρπούς. Και αυτός είναι Άγιος. Γιατρεύει τις ψυχές γι’ αυτό γιατρεύει και στα σώματα. Κι’ αυτό, το διπλό δηλαδή θαύμα, το κάνει με την δύναμη του Χριστού.

    Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί δεν γίνονται σήμερα θαύματα; Διότι ζητάμε τα μικρά και όχι τα μεγάλα θαύματα. Μικρό θαύμα είναι να γιατρευτεί το σώμα. Μικρό, διότι κι αν σήμερα θεραπευθεί, σίγουρα, οπωσδήποτε, εκατό τοις εκατό θα πεθάνει κάποια μέρα και θα σαπίσει. Το μεγάλο θαύμα είναι να θεραπευθεί κανείς από την αρρώστια της ψυχής. Και αρρώστια της ψυχής είναι η αμαρτία. Ένα σπυράκι, ένα απόστημα, μία πληγή στο σώμα, ένας ιός μας ανησυχεί. Ενδιαφερώμεθα για την σύντομη θεραπεία. Το απόστημα της ψυχής, που λέγεται αμαρτωλό πάθος, δεν μας ανησυχεί, γι’ αυτό και δεν αγωνιούμε και δεν τρέχουμε για την γιατρειά της ψυχής.

    Όποιος γιατρεύει την ψυχή του με την αγιαστική χάρη των Μυστηρίων, και μάλιστα με την μετάνοια και την εξομολόγηση, αυτός προφυλάσσεται εν πολλοίς και από αρρώστιες σωματικές. Η ιατρική είναι προληπτική και θεραπευτική. Οι χριστιανική ζωή είναι η προληπτική ιατρική. Προλαβαίνει αρρώστιες. Η αμαρτία είναι αρρώστια, είναι πόνος, είναι θάνατος. Θα πεί όμως κάποιος, πως δεν πρόλαβα, δεν μπόρεσα, δεν συγκρατήθηκα και έπεσα. Μετά; Τί είναι; Η απώλεια; Όχι, αδελφοί μου. Έπεσες, χτύπησες…….μην απογοητεύεσαι. Υπάρχει ο Ιατρτός. «Ήμάρτες; Επίγνωθι τον Δεσπότην, τον ελεήμονα, τον φιλάνθρωπον, τον αγαθόν, τον ιατρόν, τον συγγνωμονικόν, τον ευπαραίτητον, τον ευαξίωτον» (Χρυσοστ. ΕΠΕ 34, 594), λέει ο ιερός Χρυσόστομος, δηλαδή, αμαρτήσαμε, ας αναγνωρίσουμε και ας εμπιστευθούμε τον Δεσπότη Θεό μας, Αυτόν που μας ελεεί, που μας αγαπά γιατί είμαστε παιδιά Του, που είναι αγαθός, που παρέχει την ιατρική επιστήμη στους ανθρώπους, Εκείνον που δίνει και δέχεται την συγγνώμη και την μετάνοιά μας, Αυτόν που γλυκαίνει με την Παρουσία Του, την άρρωστη και πονεμένη καρδιά μας, Εκείνον που στολίζει με το Ευαγγέλιό και την διδασκαλία Του την πορεία της ζωής της δικής μας αλλά και του κόσμου.

          Ας αναθέσουμε τους πόνους και τις ελπίδες μας στον Μεγάλο και άμισθο Ιατρό, από την δύναμη και την Χάρη του Οποίου αντλούν όλοι οι επίγειοι ιατροί και σωτήρες των σωμάτων μας, τον σαρκωμένο Υιό και Λόγο του Θεού, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.


Εκτύπωση   Email