ploigisi h3

bottom neo

 

agios fanouriosΓιά τὴν καταγωγὴ καὶ τήν ζωή τοῦ Ἁγίου Φανουρίου δέν ὑπάρχει τίποτε συγκε­κριμένο, ἐπειδὴ ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς ζωῆς του χάθηκαν σὲ καιροὺς ἀνωμαλίας.  Τα μόνα στοιχεῖα πού ἔχουμε ἀναφορικὰ μὲ τὸν Ἅγιο εἶναι ἡ εὔρεση τῆς εἰκόνας του, γύ­ρω στά 1500 μ.Χ., σύμφωνα μὲ τὰ συναξα­ρια, ἢ κατ' ἄλλους γύρῳ στά 1355-1369 μ.Χ. Ἄλλοι ὑποστηρίζουν πως ἡ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου βρέθηκε στή Ῥόδο καὶ ἄλλοι στήν Κύ­προ.

 Ἡ εὔρεση τῆς εἰκόνας: Ἐπιστρέφομε στό παρελθόν, ὅταν οἱ Ἀγαρηνοὶ ἐξουσίαζαν τή Ῥόδο καὶ ἀπο­φάσισαν νά ξαναχτίσουν τὰ τείχη τῆς πόλης, ποὺ βάρβαρα κατέστρεψαν καὶ κατεδάφισαν στόν πόλεμο λίγα χρόνια πρίν. Ἄρχισαν λοιπὸν να στέλλουν ἐργάτες ἔξω ἀπ' τὸ νότιο μέρος τοῦ φρουρίου καὶ να μαζεύουν πέτρες ἀπ' τὰ μισογκρεμισμένα σπι­τια τῶν κατοίκων, γιά νά ξαναφτιάξουν τὰ νέα καὶ ἰσχυρὰ τείχη τῆς πόλης τους. Ξαφ­νικὰ μέσα στά χαλάσματα βρήκαν μιά ὡραιό­τατη, ἀλλὰ μισοχαλασμένη στή μιά πλευρὰ ἐκκλησίᾳ κι ἐκεῖ μέσα βρήκαν ἕνα σωρὸ εἰ­κόνες, ποὺ ἀπ' τὴν πολυκαιρία δέν ξεχωρι­ζαν τὶς μορφὲς τῶν Ἁγίων καθὼς καὶ τὰ γράμματα, ποὺ εἴχανε ἐπάνω τους. Μιά μόνο καταπληκτική εἰκόνα ξεχώριζε ἀπ' ὄλες, ποὺ ὁ χρόνος δεν τὴν ἄγγιξε καὶ παρίστανε ἕνα νέο ντυμένο σὰν στρατιώτης. Ὁ Μητροπολίτης τῆς Ῥόδου Νεῖλος ἔτρεξε ἀμέσως ἐπὶ τόπου καὶ διάβασε καθαρὰ τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου, ποὺ λεγόταν Φανούριος. Συγκινημένος ὁ Σεβασμιώτατος, για τῇ φανέρωση τοῦ Ἁγίου, παρατήρησε, πὼς ἦταν ντυμένος σὰν Ῥωμαῖος στρατιωτικός, κρα­τώντας στό ἀριστερὸ χέρι του ἕνα σταυρὸ καὶ στό δεξιὸ μιά ἀναμμένη λαμπάδα. Ὁ ἀ­γιογράφος ἄκομα ὁλόγυρα τῆς εἰκόνας ζω­γράφισε σὲ δώδεκα παραστάσεις τὰ μαρτύ­ρια, ποὺ ὑπόφερε ὁ Ἅγιος καί, ποὺ ἐξιστοροῦν ὁλοφάνερα τὴν ὅλη ζωὴ του.

Οἱ παραστάσεις αὐτὲς εἶναι οἱ ἀκόλουθες:

Α΄. Ο Ἅγιος παρουσιάζεται ὄρθιος μπρο­στὰ στό Ῥωμαῖο ἀνακριτή του καὶ φαίνεται ν' ἀπολογεῖται μὲ θάρρος καὶ νά ὑπερασπί­ζει τὴν χριστιανικὴ πιστὴ του.

Β΄. Οἱ στρατιῶτες ἐδῶ ἐπεμβαίνουν καὶ χτυ­ποῦν μὲ πέτρες στό κεφάλι καὶ στό στόμα τὸν Φανούριο, γιά ν' ἀναγκασθεῖ νά ὑποκύ­ψει καὶ ν' ἀρνηθεῖ τὸν Κύριο.

Γ΄. Οι στρατιῶτες ἔχουν ἐξαγριωθεῖ πιὰ ἀπ' τὴν ἐπιμονὴ τοῦ Φανουρίου, γι' αὐτὸ τὸν ἔριξαν κάτω καὶ τὸν χτυποῦν τώρα ἄγρια μὲ ξύλα καὶ ῥόπαλα, γιά νά κάμψουν τὸ ἀκμαῖο ἠθικὸ του.

Δ΄. Ο Φανούριος εἶναι στή φυλακὴ κι ἐκεῖ βασανίζεται μὲ ἀποτρόπαιο τρόπο. Φαί νε­ται ἐντελῶς γυμνὸς κι οἱ στρατιῶτες ὁλογυ­ρα τοῦ ξεσχίζουν τίς σάρκες του μὲ αἰχμη­ρὰ σιδερένια ἐργαλεῖα. Ὁ Ἅγιος ὑπομένει ἀγόγγυστα τὸ τρομερὸ μαρτύριό του.

Ε΄. Ὁ Φανούριος βρίσκεται καὶ πάλι στή φυ­λακὴ καὶ προσεύχεται στόν Θεό, γιά νά τὸν ἐνισχύσει ν' ἀντέξει μέχρι τέλους τὰ βασανι­στήρια.

ΣΤ΄. Ὁ Ἅγιος παρουσιάζεται καὶ πάλιν μπροστὰ στόν Ῥωμαῖο ἀνακριτή γιά ν' ἀπο­λογηθεῖ γιά τή στάσῃ του. Ἀπ' τὴν ἀτάρα­χη ἔκφραση τοῦ προσώπου του φαίνεται, πὼς οὔτε τὰ βασανιστήριά πού ὑπόφερε, οὔτε οἱ μελλοντικὲς ἀπειλὲς τοῦ τυράννου τοῦ ἐκλόνισαν τὴν πίστη καὶ ἔτσι ἀπτόητος περιμένει ἀκόμη χειρότερα μαρτύρια.

Ζ΄. Οι δήμιοι τοῦ Φανουρίου μὲ μανία καὶ σκληρότητα καίουν μὲ ἀναμμένες λαμπάδες τὸ ὁλόγυμνο σῶμα του, ποὺ φαίνεται ἔτσι ἡ ἀνυπερβλήτη θυσία τοῦ γιά τὸν Ἐσταυ­ρωμένο. Ὁ Ἅγιος νικᾷ καὶ πάλιν μὲ τὴν ἀ­δάμαστη θελήσῃ καὶ καρτερία του στόν Κυ­ριο.

Η΄. Ἐδῶ οἱ ἄγριοι βασανιστὲς του χρησιμο­ποιοῦν καὶ μηχανικὰ μέσα γιά νά φθάσουν στό κορύφωμα τοῦ μαρτυρίου του. Ἔχουν δέσει τὸν Ἅγιο πάνω σ' ἕνα μάγκανο κι αὐ­τὸ σὰν περιστρέφεται, τοῦ συντρίβει τὰ κόκκαλα. Ὑποφέρει ἐκεῖνος ἀγόγγυστα ἀλλὰ στό ὡραῖο πρόσωπό του εἶναι ζωγραφισμέ­νη ἀνεκφράστη ἀγαλλίαση, γιατὶ ὑποφέρει γιά χάρη τοῦ Κυρίου.

Θ΄. Ὁ Φανούριος ῥίπτεται σ' ἔνα λάκκο, γιά νά γίνει βορὰ ἀγρίων θηρίων κι οἱ δήμιοί του ἀπὸ πάνω παρακολουθοῦν νά δοῦνε τὸ τέ­λος του. Τὰ θηρία ὅμως ἔχουν κυριολεκτι­κὰ ἐξημερωθεῖ ἀπ' τή χαρῇ τοῦ Θεοῦ, γι' αὐ­τὸ τὸν περιτριγυρίζουν ἥσυχα σὰν ἀρνάκια καὶ ἀπολαμβάνουν θαυμάσια τή συντροφιὰ του.

Ι΄. Οἱ δήμιοί του δέν ἰκανοποιοῦνται ἀπ' τὸ προηγούμενο ἀποτέλεσμα κι ἔτσι τὸν βγάζουν ἀπ' τὸν λάκκο καὶ τὸν καταπλακώνουν μ' ἕνα μεγάλο λίθο, βέβαιοι πιά πώς θὰ τὸν ἀποτελειώσουν. Τίποτε ὅμως δέν πετυχαίνουνε κι αὐτὴ τή φορά.

ΙΑ΄. Ἡ σκηνὴ παρουσιάζει τὸν Ἅγιο μπρο­στὰ σὲ βωμό, ὅπου οἱ δήμιοί του τὸν προτρέπουν νά θυσιάσει, βάζοντας στίς παλά­μες του ἀναμμένα κάρβουνα. Ὁ Φανούριος βγαίνει καὶ ἀπ' αὐτὴ τήν δοκιμασίᾳ νικητὴς καὶ αὐτὸ διακρίνεται ἀπὸ ἕνα διάβολο, ποὺ ἔχει τή μορφή δράκου, ποὺ πετὰ στόν ἀέ­ρα καὶ κλαίει γιά τὴν ἀποτυχία του.

ΙΒ΄. Ἡ τελευταία σκηνὴ εἶναι τὸ τέλος τοῦ μαρτυρίου του, μὲ τὸν Φανούριο ῥιγμένο σ' ἕνα μεγάλο καμίνι νά στέκεται ὄρθιος πάνω σ' ἕνα σκαμνὶ καὶ νά τὸν περιζώνουν φλό­γες καὶ καπνοί. Ὁ Ἅγιος φαίνεται νά προ­σεύχεται ἀδιάκοπα στόν Θεό, χωρὶς νά ἐκ­φράζει κανένα παράπονο ἢ γογγυσμὸ κι ἔ­τσι ἄκαμπτος κι ἀνυποχώρητος πέταξε στά οὐράνια, γεμάτος ἰκανοποίηση γιά ὅσα βά­σανα ὑπόφερε γιά χάρη τοῦ Κυρίου.

            Τὸ χτίσιμο τοῦ Ναοῦ

Ὁ Μητροπολίτης τότε τοῦ νησιοῦ, ὁ Νεί­λος, ὅταν μελέτησε ἐπιστάμενα τὴν εἰ­κόνα πού βρέθηκε, ἀποφάνθηκε, πὼς ὁ Φα­νούριος ἦταν ἕνας ἀπ' τοὺς σπουδαιοτε­ρους Μεγαλομάρτυρες τῆς Πίστεώς μας. Ἀ­μέσως ἔστειλε ἀντιπροσωπεία στόν ἠγεμό­να τοῦ νησιοῦ καὶ τὸν παρακαλοῦσε νά τοῦ δώσει ἄδεια γιά ν' ἀνακαινίσει τὴν ἐκκλησία. Ὅταν ὅμως ὁ ἡγεμόνας ἀρνήθηκε, τότε ὁ Μητροπολίτης μετέβη ὁ ἴδιος προσωπικὰ στήν Κωνσταντινούπολη καὶ κατόρθωσε να ἐξασφαλίσει ἀπ' τὸν Σουλτάνο τὴν ἄδειά πού ζητοῦσε. Ἐπέστρεψε σύντομα στῇ Ῥό­δο κι ἀναστήλωσε τὸ Ναὸ ἀκριβῶς στήν πα­λιὰ θέση του, ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη του. Ὁ Να­ὸς σῴζεται ὡς  σήμερα καὶ ἀποτελεῖ ἀπὸ τότε ἱερὸ προσκύνημα ὅλων τῶν Χριστια­νῶν.

  Ἡ πίτα τοῦ Ἁγίου Φανουρίου 

Ἡ μεγάλη τιμή που τρέφουν οἱ χριστιανοὶ στόν Ἅγιο Φανούριο, ἔγινε αἰτία νά δημιουργηθεῖ στό λαὸ τὸ παραδοσιακὸ ἐθι­μο τῆς πίττας τοῦ Ἁγίου ἢ καλύτερα τῆς φανουρόπιτας.  Ἡ πίτα συνήθως εἶναι μικρὴ καὶ στρογ­γυλὴ καὶ γίνεται ἀπὸ καθαρὸ ἀλεύρι, ζαχα­ρη, κανέλλα, λάδι κι ἀφοῦ ὅλα αὐτὰ τὰ ὑλι­κὰ ἀνακατευθοῦν, ζυμώνονται, μπαίνουν σὲ στρογγυλὴ φόρμα καὶ ἡ πίττα ψήνεται σὲ μέτρια θερμοκρασία στό φοῦρνο.  Ἡ πίτα γίνεται για να φανερώσει ὁ Ά­γιος σὲ κάποιον ἕνα χαμένο ἀντικείμενο, κα­ποια δουλεία ἂν ἔνας εἶναι ἀεργός, κάποια χαμένη ὑπόθεση, τὴν ὑγεία σὲ κάποιο ἀρ­ρωστο καὶ ἄλλα παρόμοια.  Ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τή μνήμῃ του στίς 27 Αὐγούστου.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ

Ἦχος δ΄. Βασίλειον διάδημα

Οὐράνιον ἐφύμνιον ἐν γῇ τελεῖται λαμπρῶς, ἐπίγειον πανήγυριν νῦν ἑορτάζει φαιδρὼς Ἀγγέλων πολίτευμα, ἄνωθεν ὑμνῳδίαις, εὐφημούσι τοὺς ἄθλους, κάτωθεν Ἐκκλησία τὴν οὐράνιον δόξαν. ἥν εὗρες πόνοις καὶ ἄθλοις τοῖς σοῖς, Φανούριε ἔνδοξε.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Ἦχος γ΄. Ἡ Παρθένος σήμερον

Ἱερεῖς διέσωσας αἰχμαλωσίας ἀθέου καὶ δεσμὰ συνέθλασας δυνάμει Θείᾳ, Θέοφρον, ᾔσχυνας τυράννων θράση γενναιοφρόνως, ηὔφρανας Ἀγγέλων τάξεις Μεγαλομάρτυς, διὰ τοῦτο σὲ τιμῶμεν, θεῖε ὁπλῖτα, Φανούριε ἔνδοξε.

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟΝ

Τοὺς ἀσπαζομένους τὴν σὴν σεπτὴν εἰκόνα ἐν πίστει καὶ αἰτοῦντας σὴν ἀρωγήν, Μάρτυς, κληρονόμους τῆς Θείας Βασιλείας, Φανούριε, λιταῖς σου πάντας ἀνάδειξον.

footer
  • Πέμπτη
    12 Δεκεμβρίου

    Σπυρίδωνος Τριμυθούντος, Αλεξάνδρου Ιεροσολύμων, Ιωάννου Ζιχνών


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ