ploigisi h3

bottom neo

Οἱ Ἅγιοι καὶ οἱ μαθητές τους στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων

 

agioi pateres

 

 

Τὸ Ἅγιον Ὅρος παρουσιάζει ἱστορία πολύπτυχη, ἀξιοθαύμαστη καὶ ἀξιοσέβαστη. Μία ἀπὸ τὶς ὡραιότερες πτυχές του, ἀναμφίβολα, εἶναι ὁ ἁγιολογικὸς πλοῦτος του. Ἡ ἀθωνικὴ ἁγιολογία δίκαια ἀποτελεῖ τὴ βασικὴ δόξα καὶ τὸν μεγαλύτερο ἔπαινο ἑνὸς ὑπερχιλιόχρονου μοναχισμοῦ.

Οἱ ἅγιοι τοῦ Ἁγίου Ὅρους εἶναι οἱ φιλόστοργοι πατέρες τῶν Ἁγιορειτῶν. Ἡ ἀγάπη μας πρὸς αὐτοὺς προέρχεται ἀπὸ χρέος καὶ εὐγνωμοσύνη γιὰ τὶς δωρεές τους. Εἶναι ἀγάπη τέκνων πρὸς κηδεμόνες, μαθητῶν πρὸς διδασκάλους. Αὐτοὶ μετέβαλαν τὴν ἀγριότητα τοῦ Ὅρους σὲ ἡμερότητα, τὸν ἀκατοίκητο τόπο τὸν ἔκαναν κατοικήσιμο, τὴν ἔρημο τὴ μετέτρεψαν σὲ πολιτεία. Ἔγιναν κτήτορες Μονῶν καὶ σύναξαν πλησίον τους πλήθη μοναχῶν. Ὅσο ζοῦσαν ἦταν σύμβουλοι καὶ μετὰ τὴν τελευτὴ τοὺς ἔγιναν πρεσβευτὲς γιὰ ὅλους. Μοναχοὶ ἀπὸ διαφόρους τόπους συγκεντρώθηκαν σ’ ἕνα τόπο καὶ πῆραν ἕνα ὄνομα. Ἀκόλουθοί του πρώτου ἡσυχαστῆ Πέτρου, ποὺ τοῦ εἶπε ἡ Θεοτόκος τὴ χαροποιὸ ἐπαγγελία, περὶ συνεχοῦς προστασίας τοῦ Ὅρους. Καὶ ἔγινε πράγματι ἡ Θεοτόκος μόνιμη σκέπη, φρουρὸς καὶ ἰατρὸς ὄχι μόνο τῶν ἅγιων, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν μοναχῶν.

Οἱ ἅγιοι τοῦ Ἁγίου Ὅρους δόθηκαν ὁλοκληρωτικὰ στὸν Θεό. Μὲ πολυχρόνιους σκληροὺς ἀγῶνες καθάρισαν τὸν ἑαυτό τους καὶ ἔγιναν δοχεῖα καθαρὰ νὰ δεχθοῦν οὐράνια χαρίσματα. Τὴν πρὸς τοὺς ἀδελφούς τους ἀγάπη ἀπέδειξαν μὲ τὸ ν’ ἀφήσουν τὴ φίλη τους ἡσυχία καὶ κατόπιν θεοσημειῶν νὰ πορευθοῦν πρὸς ἵδρυση μονῶν, σκητῶν καὶ κελλιῶν. Μὲ κόπους πολλούς, ἔξοδα καὶ πειρασμοὺς ἔκτισαν οἰκήματα γιὰ νὰ εἶναι, κατὰ τὸν ἅγιο Νικόδημο, «σχολεῖα πάσης ἀρετῆς, ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ φυλακτήρια, πόνων ἀσκητικῶν φροντιστήρια, ἀγγελικῆς πολιτείας ἐργαστήρια, παλαιῶν καὶ ἁγίων Κοινοβίων μιμητήρια, τῶν ξένων καταγώγια, τῶν πτωχῶν καταφύγια, λιμένες σωτηριώδεις καὶ ἀκύμαντοι».

Ἀπὸ τοὺς Ἁγίους του ὀνομάσθηκε τὸ ὅρος τοῦ Ἄθω Ἅγιον. Αὐτοὶ εἶναι ἡ ὡραιότητα τοῦ Ὅρους, τὸ μεγαλεῖο του καὶ ἡ ἀκτινοβόλος θερμότητα ποὺ ἀναπαύει τοὺς πιστούς. Ἅγιον Ὅρος, κατὰ τὸν ἅγιο Νικόδημο, σημαίνει «τόπος ἁγιότητος· τόπος καθαρότητος· τόπος ὅπου ἐπάτηοαν τόσων ἁγίων πόδες. Τόπος, ὅστις ἔχει ἐζυμωμένα τὰ χώματα ἀπὸ τὰ αἵματα, ἀπὸ τοὺς ἱδρώτας, καὶ ἀπὸ τὰ δάκρυα ἑκατοντάδων καὶ χιλιάδων ὁσίων Πατέρων ἐν ἐνὶ λόγω, τὸ Ἅγιον Ὅρος εἶναι τόπος ἀρετῆς καὶ ἀγαθοεργίας».

Οἱ ἅγιοι τοῦ Ἁγίου Ὅρους ἀνέδειξαν τὸ Ὅρος καὶ τὸ ἔκαναν θαυμαστὸ ὅπως τὸ Σινά, τὰ ὅρη τῆς Παλαιστίνης, τὸ Πηλούσιο, τὸ Γαλήσιο, τὸν Λάτρο, τὸν Ὄλυμπο τῆς Βιθυνίας. Οἱ ἅγιοι καὶ οἱ μαθητές τους στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων, ὡς ὅσιοι καὶ μάρτυρες, ἡσυχαστὲς καὶ κοινοβιάτες, ἔγκλειστοι καὶ ἱεραπόστολοι, ἀναδείχθηκαν λαμπροὶ συνεχιστὲς τῆς γνήσιας Ὀρθόδοξης μοναχικῆς παραδόσεως, ποὺ τὴ φύλαξαν ὅπως γεννήθηκε στὰ λίκνα τοῦ Ἀνατολικοῦ Μοναχισμοῦ μὲ ἀγρυπνίες καὶ θυσίες…

 

(Μωϋσέως Μοναχοῦ Ἁγιορείτου, Οἱ Ἅγιοι τοῦ Ἁγίου Ὅρους, Ἔκδ. Μυγδονία 2008).

 

footer
  • Τετάρτη
    20 Νοεμβρίου

    Γρηγορίου Δεκαπολίτου, Πρόκλου, Μαξίμου και Ανατολίου


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ