ploigisi h3

bottom neo

 

                                         Ἁ­γί­ου Ἰ­ω­άν­νου τοῦ Χρυ­σο­στό­μου

IWANNIS XRYSOSTOMOSΓιὰ πι­ὸ λό­γο νη­στεύ­ου­με τὶς σα­ράν­τα αὐ­τὲς ἡ­μέ­ρες; Τὴν πα­λαι­ὰ ἐ­πο­χὴ πολ­λοὶ πι­στοὶ προ­σέρ­χον­ταν στὰ μυ­στή­ρι­α χω­ρὶς κα­μι­ὰ προ­ε­τοι­μα­σί­α καὶ μά­λι­στα κα­τὰ τὴν ἐ­πο­χὴ ποὺ ὁ Χρι­στὸς τὰ συ­νέ­στη­σε. Ἀν­τι­λαμ­βα­νό­με­νοι οἱ πα­τέ­ρες τὴν πα­ρα­κα­λού­με­νη βλά­βη ἀ­πὸ τὴν ἀ­προ­ε­τοί­μα­στη προ­σέ­λευ­σι, ἀ­φοῦ συγ­κεν­τρώ­θη­καν κα­θι­έ­ρω­σαν σα­ράν­τα ἡ­μέ­ρες νη­στεί­ας, προ­σευ­χῶν, ἀ­κρο­ά­σε­ως τοῦ θεί­ου λό­γου καὶ συ­νά­ξε­ων, ὥ­στε, ἀ­φού­ ­κα­θα­ρι­σθου­με ὅ­λοι μας μὲ κά­θε ἐ­πι­μέ­λει­α καὶ μὲ προ­σευ­χὲς καὶ μὲ ἐ­λε­η­μο­σύ­νη καὶ μὲ νη­στεί­α καὶ μὲ ὁ­λο­νύ­κτι­ες πα­ρα­κλή­σεις καὶ μὲ δά­κρυ­α με­τα­νοί­ας καὶ μὲ ἐ­ξο­μο­λό­γη­σι καὶ μὲ ὅ­λα τὰ ἄλ­λα, νὰ προ­σέλ­θου­με ἔ­τσι στὴν Θεί­α Κοι­νω­νί­α μὲ κα­θα­ρὴ κα­τὰ τὸ δυ­να­τό­ ­συ­νει­δη­ση.

Καὶ ὅ­τι μ αὐ­τὸ κα­τώρ­θω­σαν με­γά­λα πράγ­μα­τα, συ­νη­θί­ζον­τάς μας μὲ τὴν συγ­κα­τά­βα­σι αὐ­τὴ στὴν νη­στεί­α, γί­νε­ται φα­νε­ρὸ ἀ­πὸ τὸ ἑ­ξῆς: Ἂν ἐ­μεῖς ὅ­λο τὸν χρό­νο ἐ­πι­μεί­μου­με νὰ φω­νά­ζου­με καὶ νὰ κη­ρύσ­σου­με τὴν νη­στεί­α, κα­νεὶς δὲν προ­σέ­χει στὰ λό­γι­ά μας· ἂν ὅ­μως ἔλ­θη ὁ και­ρὸς τῆς νη­στεί­ας τῆς Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς, τό­τε, χω­ρὶς κα­νεὶς νὰ προ­τρέ­πη οὔ­τε καὶ νὰ συμ­βου­λεύ­η καὶ ὁ πι­ὸ νω­θρὸς ἀ­φυ­πνί­ζε­ται καὶ ἀ­κο­λου­θεῖ τὴν προ­τρο­πὴ καὶ τὴν συμ­βου­λή, ποὺ ἐ­πι­βάλ­λει ὁ και­ρός.

Ἂν λοι­πὸν σὲ ρω­τή­ση ὁ Ἰ­ου­δαῖ­ος καὶ ὁ εἰ­δωλολά­τρης, γιὰ ποιὸν λό­γο νη­στεύ­εις , μὴ πῆς, ὅ­τι νη­στεύ­εις γιὰ τὸ Πά­σχα ἡ γιὰ τὴν θυ­σί­α τοῦ Σταυ­ροῦ, για­τί θὰ τοῦ δώ­σης με­γά­λη ἀ­φορ­μὴ γιὰ ἀν­τε­κλί­σεις. Για­τί δὲν νη­στεύ­ου­με γιὰ τὸ Πά­σχα οὔ­τε γιὰ τὸν Σταυ­ρό, ἀλ­λὰ γιὰ τὰ δι­κά μας ἁ­μαρ­τή­μα­τα, ἐ­πει­δὴ πρό­κει­ται νὰ προ­σέλ­θου­με στὰ μυ­στή­ρι­α· για­τί τὸ Πά­σχα δὲν εἶ­ναι αἰ­τί­α νη­στεί­ας οὔ­τε πέν­θους, ἀλ­λὰ ὑ­πό­θε­σης εὐ­φρο­σύ­νης καὶ χα­ρᾶς. Για­τί ὁ Σταυ­ρὸς συ­νέ­τρι­ψε τὴν ἁ­μαρ­τί­α, ἔ­γι­νε κα­θάρ­σι­ο τῆς οἰ­κου­μέ­νης, ἔ­γι­νε αἰ­τί­α συμ­φι­λι­ώ­σε­ως καὶ ἐ­ξα­λεί­ψε­ως τῆς πο­λυ­χρό­νι­ας ἔ­χθρας, ἄ­νοι­ξε τὶς πύ­λες τοῦ οὐ­ρα­νοῦ, ἔ­κα­νε τοὺς ἐ­χθροὺς φί­λους, ἐ­πα­νέ­φε­ρε στὸν οὐ­ρα­νό, το­πο­θέ­τη­σε στὰ δε­ξι­ὰ τοῦ θρό­νου τοῦ Θε­οῦ τὴν ἀν­θρώ­πι­νη φύ­σι καὶ μᾶς πρό­σφε­ρε ἀ­μέ­τρη­τα ἄλ­λα πνευ­μα­τι­κὰ ἀ­γα­θά. Δὲν πρέ­πει λοι­πὸν νὰ πεν­θοῦ­με οὔ­τε νὰ θλι­βώ­μα­στε, ἀλ­λὰ νὰ ἀ­γαλ­λώ­μα­στε καὶ νὰ χαι­ρώ­μα­στε. Γὶ αὐ­τὸ καὶ ὁ Παῦ­λος λέ­γει : «Σὲ μέ­να ἂς μὴ συμ­βῆ νὰ καυ­χη­θῶ γιὰ τί­πο­τε ἄλ­λο, πα­ρὰ μό­νο γιὰ τὸν σταυ­ρὸ τοῦ Κυ­ρί­ου μᾶς Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ» (Γάλ. 6,14). Και πά­λι : «Ὁ Θε­ὸς δεί­χνει τὴν ἀ­γά­πη του πρὸς ἐ­μᾶς μὲ τὸ ὅ­τι, ἂν καὶ ἤ­μα­σταν ἁ­μαρ­τω­λοί, ὁ Χρι­στὸς πέ­θα­νε γιὰ μᾶς» (Ρώμ. 5,8). Κάτι πα­ρό­μι­ο λέ­γει καὶ ὁ Ἰ­ω­άν­νη­ς :«Για­τί τό­σο πο­λὺ ἀ­γά­πη­σε ὁ Θε­ὸς τὸν κό­σμο» (Ἰ­ω. 3,16). Πὲς ὅ­μως, πῶς; Αφού ἄ­φη­σε κα­τὰ μέ­ρος ὅ­λα τὰ ἄλ­λα, ἀ­νέ­φε­ρε τὸν σταυ­ρό. Για­τί, ἀ­φοῦ εἶ­πε, «τό­σο πο­λὺ ἀ­γά­πη­σε ὁ Θε­ὸς τὸν κό­σμο», πρό­σθε­σε, «ὥ­στε ἔ­δω­σε τὸν Μο­νο­γε­νῆ Υἱ­ό του νὰ σταυ­ρω­θῆ, ὥ­στε νὰ μὴ χα­θῆ ὁ κα­θέ­νας ποὺ πι­στεύ­η σ αὐ­τόν, ἀλ­λὰ νὰ ἔ­χη ζω­ὴ αἰ­ώ­νι­α» (Ἰ­ω. 3,16). Αν εἶ­ναι λοι­πὸν ὁ Σταυ­ρὸς ἀ­φορ­μὴ ἀ­γά­πης καὶ καύ­χη­μα, ἂς μὴ λέ­με, ὅ­τι πεν­θοῦ­με γὶ αὐ­τόν. Για­τί δὲν πεν­θοῦ­με γιὰ ἐ­κεῖ­νον – μὴ γέ­νοι­το – ἀλ­λὰ γιὰ τὰ δι­κά μας ἁ­μαρ­τή­μα­τα. Γι’ αὐ­τὸ νη­στεύ­ου­με.

(Κα­τὰ Ἰ­ου­δαί­ων, Λό­γος Γ , ΕΠΕ 34,176 – 180. PG 48,722)

 

footer
  • Τρίτη
    12 Νοεμβρίου

    Ιωάννου ελεήμονος, Νείλου οσίου, Σάββα και Νικολάου νεομαρτ.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ