ploigisi h3

bottom neo

                      

 

                                                                              Φωτίου Κόντογλου  

  -    1483 πίστη το χριστιανο δοκιμάζεται μ τν νάσταση το Χριστο σν τ χρυσάφι στ χωνευτήρι. π᾿ὅλο τ Εαγγέλιο ἡ Ἀνάσταση το Χριστο εναι τ πλέον πίστευτο πράγμα, λότελα παράδεκτο π τ λογικό μας, ληθιν μαρτύριο γι δατο. Μὰ ἴσια-σια, πειδ εναι να πράγμα λότελα πίστευτο, γι τοτο χρειάζεται λόκληρη πίστη μας γι ν τ πιστέψουμε. μες οἱ ἄνθρωποι λέμε συχν πς χουμε πίστη, λλ τν χουμε μονάχα γιὰ ὅσα εναι πιστευτὰ ἀπ᾿ τ μυαλό μας. λλ τότε, δν χρειάζεται πίστη, φο φτάνει λογική. πίστη χρειάζεται γι τὰ ἀπίστευτα.

Ο πολλοὶ ἄνθρωποι εναι πιστοι. Οἱ ἴδιοι ο μαθητάδες το Χριστο δν δίνανε πίστη στ λόγια το δασκάλου τους ποτε τος λεγε πς θ᾿ἀναστηθ, μ᾿ὅλο τ σεβασμ κα τν φοσίωση πο εχαν σ᾿ Ατν κα τν μπιστοσύνη στ λόγια του. Κα σν πήγανε ο Μυροφόρες τν αγ στ μνμα το Χριστο, κ᾿ εδανε τος δυὸ ἀγγέλους πο τς μιλήσανε, λέγοντας σ᾿ ατς πς ναστήθηκε, τρέξανε ν ποῦνε τ χαροποι τν εδηση στος μαθητές, κενοι δν πιστέψανε τ λόγια τους, χοντας τν δέα πς τανε φαντασίες: «Καὶ ἐφάνησαν νώπιον ατν σε λρος (τρέλα) τὰ ῥήματα ατν, καὶ ἠ πίστουν ατας»…

Βλέπεις καταπάνω σ πόση πιστία γωνίσθηκε ὁ ἴδιος Χριστός; Κα στος διους τος μαθητάδες του. Εδες μ πόση μακροθυμία τὰ ὑπόμεινε λα; …Κα μ᾿ὅλα ατ, σαμε σήμερα ο περισσότεροι π μς εμαστε χωρισμένοι π τν Χριστ μ᾿ἕνα τοχο παγωμένον, τν τοχο τς πιστίας. κενος νοίγει τν γκάλη του κα μς καλε κ᾿ἐμες τν ρνιόμαστε. Μς δείχνει τ τρυπημένα χέρια του κα τ πόδια του, κ᾿ἐμες λέμε πς δν τ βλέπουμε. μες ψάχνουμε ν βρομε στηρίγματα στν πιστία μας γι νὰ ἱκανοποιήσουμε τν γωϊσμό μας, πο τν λέμε Φιλοσοφία καὶ Ἐπιστήμη. λέξη νάσταση δν χωρ μέσα στ βιβλία τς γνώσης μας… Γιατ « γνώση τούτου το κόσμου, δ μπορε ν γνωρίσει λλο τίποτα, παρεκτς πὸ ἕνα πλθος λογισμούς, χι μως κενο πο γνωρίζεται μ τν πλότητα τς διάνοιας».

Ναί, κείνους ποὺ ἔχουνε ατ τν ελογημένη πλότητα τς διάνοιας, τος μακάρισε Κύριος, λέγοντας: «Μακάριοι ο πτωχο τ πνεύματι, τι ατν στι βασιλεία τν ορανν. Μακάριοι ο καθαροί τ καρδί, τι ατο τν Θεν ψονται». Κα στν Θωμ, πο γύρευε ν τν ψηλαφήσ γι ν πιστέψ, επε: «Γιατ μ εδες Θωμ, γι τοτο πίστεψες; Μακάριοι εναι κενοι πο δν εδανε κα πιστέψανε».

ς παρακαλέσουμε τν Κύριο ν μς δώσει ατ τν πλούσια φτώχεια, κα τν καθαρ καρδιά, στε ν τν δομε ν᾿ἀναστήνεται γι νὰ ἀναστηθομε κ᾿ἐμες μαζί του.

Ατὴ ἡ ἀνηξερι (ἡ ἄγνοια) εναι νώτερη π τ γνώση: «Ατη στν ἡ ἄγνοια ἡ ὑπερτέρα τς γνώσεως». Καλότυχοι κα τρισκαλότυχοι κενοι πο τν χουνε.

Χριστς νέστη!



 

footer
  • Πέμπτη
    12 Δεκεμβρίου

    Σπυρίδωνος Τριμυθούντος, Αλεξάνδρου Ιεροσολύμων, Ιωάννου Ζιχνών


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ