Εκτύπωση

 

Ὁσίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ

 

   koimisi2 1 Tώρα μὲ τὴν Χάριν της θὰ ὁμιλήσωμε περὶ τῆς ἐξόδου καὶ τῆς Μεταστάσεως αὐτῆς ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμον εἰς τὴν αἰώνιον Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ της. Εἶναι ὄντως φαιδρὰ καὶ χαρμόσυνος γιὰ τὴν ἀκοὴν τῶν φιλοθέων ἡ τοιαύτη διήγησις.

    Ὅταν, λοιπόν, ὁ Χριστός, ὁ Θεόςμας, εδόκησενμεταθέσητνπαναγίανκαπανάμωμονμητέρατουπτνκόσμονατνεςτνΒασιλείαντου, προκειμένουνλάβητνφθαρτονστέφανοντνπερφυνγώνωνκαὶ ἀρετντης, ντντοποθετήσηθεομητροπρεπς«κδεξιῶντου, περιβεβλημένηνμπορφύρανκαπεποικιλμένηννματισμδιαχρύσ» (Ψαλμ. μδ΄, 12) καντννακηρύξηΒασίλισσανπάντωντνκτισμάτων, ὁδηγνατνεςτὸ ἐσώτεροντοκαταπετάσματοςκαὶ ἐγκαθιστνεςτὰ ἐπουράνιαγιατνγίων, τςγνωστοποίησε ἐκτνπροτέρωντννδοξονατςμετάστασιν
πέστειλεπάλινεςατντνρχάγγελονΓαβριλγιντςναγγείλητννδοξονκδημίαντης, καθςλλοτετνθαυμαστνατςσύλληψιν. 

      Τὴνπεσκέφθηλοιπν ὁ ἀρχάγγελοςκατςπέδωσενακλάδονφοίνικος, σύμβολοντςνίκης, τὸ ὁποονεχελλοτεχρησιμοποιήσειλαςποδεχόμενοςεςτνερουσαλμτνΥόντης, τννικητντοθανάτουκαὶ ἐξολοθρευτντοῦ Ἅδου. 

μοίωςκατώραΓαβριὴλδίδειατντνκλάδονεςτνΠαρθένον, ὡςσύμβολοντςνίκηςκατπάντωντνδειννκατςκαταλύσεωςτοθανάτου, λέγοντας·«ΚύριοςκαΥόςσουσπροσκαλεῖ: Ἔφθασε ἡ ὥρανὰ ἔλθηςπλησίονμου, ὦ καλμτερμου ( Ἆσμ. ἀσμ. β΄, 10 καὶ 13). 

Γιὰ τοῦτομὲ ἀπέστειλεπάλινσοῦ ἀνακοινώσω, ὦ «ελογημένηνγυναιξί», ὅτισήμεραθεφράνης, ὦ Κεχαριτωμένη, τςοράνιεςστρατιςμτννοδόνσουκαθλαμπρύνηςπερισσότεροντςψυχςτνγίων, καθςπλησεςεφροσύνηςτοςερισκομένουςεςτνγῆν. Ἀγάλλουκασμαζίτουςκαθςλλοτετεχεςφανερώσει, διότιπτώραθσμακαρίζουνεςτοςαἰῶναςλατλογικκτίσματα, «πσαιαγενεαί». «Χαρε, κεχαριτωμένη, ὁ Κύριοςμετσο». Οἱ προσευχςκαοἱ ἱκεσίεςσουνέβησανες τὸνορανόν, πρςτνΥόνσου, ὅθενκαττατημάσουσπροστάζεινὰ ἀφήσηςτνκόσμονατνκανὰ ἀνέλθηςεςτοράνιασκηνώματαγινεσαιαωνίωςμαζίτου, εςτνληθιννκααωνίανζωήν». 

 

Καθὼςκουσε ἡ ἁγίαΘεοτόκοςτοςλόγουςτούτουςπλήσθηχαρςκαὶ ἔδωσεεςτνγγελοντνδίαν, ὅπωςκαπαλαιά, ἀπόκρισιν: «δοὺ ἡ δούληΚυρίου, γένοιτόμοι—κατώρα—καττρμασουκαὶ ἀπλθενπ’ατς ὁ ἄγγελος» (Λουκ. α΄, 38). 

    Τότε ἡ ὑπερευλογημένηκαὶ ἔνδοξοςΘεοτόκοςΜαρίαγέρθηκαὶ ἀγαλλομένη ἐπορεύθηεςτὸ ὄροςτνλαινγινὰ ἀπευθύνηπρςτνΚύριοννσυχίτςεχαριστίεςκατατήματάτηςγι’ατντνδίανκαγιτνκόσμονλον. 

ταννέβηεςτὸ ὄρος, ὕψωσετχέριακαπροσέφερετνλογικνλατρείανεςτνΥόντης, τὶςδεήσειςκατςεχαριστίεςτης. Συνέβητότεναμέγαθαμα, τὸ ὁποονγνωρίζουνκενοιποὺ ἠξιώθησαντςτοιαύτηςμπειρίαςκαδι’ατνφθασεωςμς. 

νῷ, δηλαδή, προσηύχετοκαπαρακαλοσετνΚύριονμέσαεςμίανπραγματικνμυσταγωγίαν, ὅλατὰ ἐκεερισκόμεναδένδρακλινανπρςτνγνκατνπροσεκύνησαν. Ὅταντελείωσετνκεσίανκατνεχαριστίαντης, πλημμυρισμένηληπΘενπέστρεψεεςτνΣιών. 

     ΕὐθςμέσωςΚύριοςπέστειλεπνεφέληςτνεαγγελιστνκαΘεολόγον Ἰωάννην, καθ’ ὅτι ἡ ἁγίαΠαρθένοςεχεμεγάληνπιθυμίανντνδῆ, δεδομένουτιΚύριοςτοςεχεσυνδέσειδι’υοθεσίας. Ἡ ἐξλωντνγυναικνπερευλογημένηκαθςτνεδεχάρηκόμηπερισσότερονκαὶ ἐζήτησενπροσευχηθον. 

Μετὰ τνεχν ἡ ἁγία καὶ ἀειπάρθενοςΒασίλισσανεκοίνωσεεςτνωάννηνκαεςτςκεπαρευρισκόμενεςπαρθένουςτνέονμήνυματοῦ ἀρχαγγέλουποὺ ἀφοροσετνμετάθεσίντηςκατοςδειξετνκλάδοντοφοίνικοςτνποονπαρέλαβεπατόν. 

    Παρήγγειλε νὰ ἑτοιμάσουν τὸνοκοντης, νὰ ἀνάψουνλαμπάδεςκανθυμιάσουν, διότιτνεχεδηδιακοσμήσειςλλοννυμφικνθάλαμονεςτνποονθὰ ὑπεδέχετοτνθάνατονΝυμφίον, τνπαντευλόγητονΥόντης, τνποονπροσδοκοσεμμίανκατάσχετονλπίδα. Ὅτανλατακτοποιήθησαν, ἐγνωστοποίησεεςτοςσυνοδοςκατοςγνωστούςτηςτὸ ἐπικείμενονμυστήριοντςΜεταστάσεώςτηςκαὶ ἐκενοιμέσωςτνπεριεκύκλωσανκλαίονταςκαθρηνώνταςγιτνποχωρισμόντους, καθ’τιμετΘενατνεχανλπίδακαβοήθειαν. 

Ἡ ἀδελφή τους ὅμως, ἡ ΘεομήτωρκαΒασίλισσα, τοςπαρηγοροσεναννανχωριστκαὶ ὅλουςμαζκατοςπηύθηνενασυγκινητικνχαιρετισμνλέγουσα: «Χαίρετε, τέκναμουελογημένακαμκάμετετνμετάστασίνμουφορμνθρήνου, ἀλλπλησθτεγαλλιάσεως, διότι ἔρχεταιαώνιοςεφροσύνη, ὁ ΚύριόςμουκαΥόςμουκαὶ ἡ Χάριςκατὸ ἔλεόςτουθεναιπάντοτεμαζίσας». 

 

κοίταξεπειτατνεαγγελιστνωάννηνκατοεπενδώσητνσθτακατμαφόριόντηςεςτςδύοχρεςοἱ ὁποεςτνπηρετοσαν. Ἐνσυνεχείτοςφανέρωσετμυστήριατςκδημίαςτηςκατςπ’εκαιρίατςθείαςπισκέψεως, καθςκατνσημασίαν τοῦ κάθεγεγονότος. Ἔπειτακανόνισεττςκηδείαςκατοςπαρήγγειλεπςντνμυρώσουνκαθςκαπονθάψουντπανάσπιλονσματης. 

     Μετὰ τατα ἡ ἔνδοξοςΘεομήτωρνεκλίθηεςνακράββατον, τνκλίνηνκείνηντνποίανκαθ’κάστηννύκταλουζεμτδάκρυατνφθαλμντηςπὸ ἀγάπηνπρςτνΥόντηςησονΧριστνκατνλάμπρυνεμτςπροσευχςκατςδεήσειςατς. Κατόπινζήτησεκαπάλιννὰ ἀνάψουντςλαμπάδες. Οδὲ ἐκεσυγκεντρωμένοιπιστοί, ασθανόμενοιτιγγίζει ἡ ὥρατςκδημίαςτςμητρςατνΠαναγίαςΠαρθένου, ἐξέσπασανεςλυγμούς. 

     Ἔπεσανεςτὸ ἔδαφοςκατνκέτευαννμτοςφήσηρφανούς. Ἐὰνμωςτανναπόφευκτος ἡ ἀναχώρησίςτηςπτνκόσμονατόν, ντοςσυνοδεύηεςτὸ ἑξςμτνΧάρινκατςπρεσβεῖεςτης. Ἡ ἁγίαΘεοτόκοςνοιξετότετὸ ἀμόλυντονκακαθαρώτατονστόματηςκατοςεπε: «εδοκίατοΥοκαΘεομουπ’μέ«οτόςμουΘεςκαδοξάσωατόνΘεςτοΠατρόςμουκαὶ ὑψώσωατόν» ( Ἐξοδ. ιε΄, 2). ΑτςεναιΥόςμου, ὁ ὁποῖος κατὰ σάρκαγεννήθηπὸ ἐμέ, ὅμωςπατρατοεναιΘεός, ὁ κατςμητρςατοδημιουργός. Γιτοτοποθνπορευθπρςατόν, ὁ ὁποοςχορηγεεςπάνταςτεναικατνζωήν. Παρ’ ὅλονδποθὰ ὑπάγωκεπλησίοντου, δνθπαύσωνπαρακαλῶ κανπρεσβεύωπρμνκαὶ ὑπρπάντωντνχριστιαννκατοκόσμουπαντός, οτωςστεφιλάνθρωποςΚτίστης, καττμέγαλεόςτου, νεσπλαγχνίζεταιλουςτοςπιστούς, ντοςνισχύηκαντοςκαθοδηγεςτνδρόμοντςληθινςζως·νμεταστρέφη τοὺςπίστουςκαντοςσυμπεριλάβηλουςεςμίανποίμνην ( Ἰωάν., ι΄16), καθ’τιςκαλςΠοιμνδωσετνψυχνατοῦ ὑπρτνπροβάτωντου, γνωρίζειδτὰ ἰδικάτουκαὶ ἀναγνωρίζεταιπατά». 

Καὶ καθς ἡ ὑπερευλογημένημήτηρτοΧριστοτοιουτοτρόπωςμιλοσεκασυγχρόνωςτοςελογοσε, ἠκούσθηαφνηςδυνατβροντκαὶ ἐνεφανίσθημίανεφέληφερομένηπγαλήνιαναρα. Ἀπτνμεγαλειώδηατννεφέλην, ἤρχισαννπίπτουνεςτνγνςσταγόνεςμυριπνόουδρόσουοἱ ἅγιοινδοξοιμαθηταὶ καὶ ἈπόστολοιτοΣωτροςΧριστοῦ, συνερχόμενοι«πτατό»πτπέρατατςοκουμένηςεςτναλντςΠαναγίαςΠαρθένουκαΘεοτόκουΜαρίας. ἈμέσωςεαγγελιστςκαΘεολόγοςωάννης, ἀφοτοςπεδέχθηκαὶ ἤρεματοςχαιρέτισε, τοςδήγησενώπιον τῆςπεραγίαςκαμακαρίαςΠαρθένου. Δὲνλθανμόνονοδώδεκα, ἀλλκαὶ ἀρκετοὶ ἀπτοςπολυάριθμουςμαθητάςτωνοἱ ὁποοιεχανπιλεγκαὶ ἀξιωθτςποστολικςδιαδοχς, ὅπωςμςτδηλώνειμέγαςΔιονύσιος ὁ ἈρεοπαγίτηςεςτνπρςΤιμόθεονπιστολήντου. 

Λέγει, δηλαδή, ὅτιατς ὁ ἴδιοςΔιονύσιοςμαζμτνΤιμόθεον, τνερόθεονκαὶ ἄλλουςμοψύχουςτωνφθασανκεμτοςποστόλουςγιτνκδημίαντςΒασιλίσσης. Εσλθαν, λοιπόν, καπαρέστησαννώπιόντηςκατνπροσεκύνησανμετὰ δέουςκαὶ ἄκραςελαβείας. Ἡ δμακαρίακαΠαναγίαΠαρθένοςτοςελόγησεκατοςνήγγειλετνναχώρησίντηςπτνκόσμονατόν. 

Τοὺςδιηγήθηπίσηςπερτοεαγγελισμοτςκοιμήσεώςτηςκμέρουςτοῦ ἀρχαγγέλου, καὶ ἀφοτοςδειξετὸ ἐπινίκιον σύμβολον τῆςΜεταστάσεώςτης, τνκλάδονδηλαδτοφοίνικοςτνποοντςδωσε ὁ ἀρχηγςτνγγέλων, τοςπαρηγόρησεκαπάλιτοςελόγησε, ἐνισχύουσακαστηρίζουσαατοςεςτνλοκλήρωσιντοεαγγελικοκηρύγματος. 

    ἈπεχαιρέτισετνΠέτρον καὶ τνΠαλονκαθςκαὶ ὅλουςτοςλοιπούς, λέγονταςπρςατούς: «Χαίρετετέκνα, φίλοικαμαθητατουοκαΘεομου. Εσθεμακάριοι, ποὺ ἔχετεκριθῆ ἄξιοινγίνετεμαθητατοελογητοκαὶ ἐνδόξουΚυρίουκαΔεσπότου, ὁ ὁποοςσςνεπιστεύθη τὴνδιακονίαντοιούτωνμεγίστωνμυστηρίωνκασςξέλεξεσυμμετόχουςτνδιωγμνκατνΠαθνατοῦ, γινσςξιώσηνγίνετεκοινωνοκατςδόξηςκαΒασιλείαςτουπωςσςτὸ ὑπεσχέθηκατοκονόμησε ὁ ἴδιος, ὁ Βασιλεςτςδόξης». 

Τοὺςξέθεσε δὲ μίαντοιαύτηνελογημένηνδιδασκαλίαννάλογοντοῦ ὕψουςτςδόξηςτηςκαὶ ἀφοῦ ὥρισετςτελευταεςλεπτομέρειεςσχετικςμτνκηδείανκατνταφήντης, ὕψωσετχέριαεςτνοραννκαὶ ἤρχισενεχαρισττνΚύριονςξς: 

     Εὐλογσε, τν Βασιλέα τοῦ παντςκαμονογενΥἱὸντοῦ ἀνάρχουΠατρός, τνληθιννΘενκΘεοῦ ἀληθινοῦ, διότιεδόκησες, εαρεστντνΠατέραδι’φατονφιλανθρωπίαννσαρκωθςπὸ ἐμτνδούληνσουμτνσυνδρομντοῦ ἉγίουΠνεύματος. 

Εὐλογσε, τνχορηγν κάθε εὐλογίαςκαφωτοπάροχον, τνατιονπαντςγαθοκαερηνάρχην, πομςχάρισεςτνπίγνωσίνσουκατοῦ ἀνάρχουΠατρςκατοσυναϊδίουκαζωοποιοΠνεύματος.
Ελογσε, γιτὸ ὅτιεηρεστήθηςνκατοικήσηςεςτνκοιλίανμουνεκλαλήτως.
Εὐ
λογσε, διότιγάπησεςτννθρωπίνηνφύσιν, μέχριτοσημείουνὰ ὑπομείνηςπρςχάρινμαςτνΣταυρνκατνθάνατον, καμτννάστασίνσουνὰ ἀναστήσηςτνφύσινμαςπτὰ ἔγκατατοῦ Ἅδου, ντνναβιβάσηςεςτνοραννκαντνδοξάσηςμδόξανσύλληπτον.
Ελογσεκαμεγαλύνωτοςλόγουςσου, τοςποίουςμςπαρέδωσεςνπάσῃ ἀληθείκαπιστεύωεςτνκπλήρωσινλωντνπρςμὲ ἐπαγγελινσου».
    Ὅ
ταν ἡ ἁγίακαὶ ὑπερευλογημένηΘεοτόκοςτελείωσετνανονκατνπροσευχήντης, οἱ ἅγιοιπόστολοι, κινούμενοιπτοῦ ἉγίουΠνεύματος, ἤρχισαννὰ ὁμιλον, νὰ ἀνυμνονκανδοξολογον, ὁ καθεςναλόγωςτςκανότητόςτουκατοθείουφωτισμοῦ.
γκωμίασανκαὶ ἀνύμνησαντνπροσμέτρητονγενναιοδωρίαντςθείαςκυριαρχίαςκαμτν θαυμαστὴνθεολογίαντουςεφραναντνκαρδίαντςπερενδόξουΘεομήτορος, καθώςμςπαρέδωσεπροαναφερθεςγιοςΔιονύσιοςεςτκεφάλαιονπουκαταδεικνύειτνδύναμιντνεχνκατςθεολογίαςποὺ ἐξέφρασεπανευλαβςμακάριοςερόθεος [ΕςτΠερθείωννομάτων: «Τίςτςεχςδύναμιςκαπερτομακαρίουεροθέουκαπερελαβείαςκασυγγραφςθεολογικς», Ρ.G. 3, 681D].
      Μεττατα ἡ ἁγίαΠαρθένοςτοςελόγησεγιμίανκόμηφορνκαὶ ἡ καρδίατηςπλήσθηθείαςπαρηγορίας. Καὶ ἰδού, ἔλαβεχώρανμεγαλειώδηςκαθαυμαστὴ ἄφιξιςΧριστοτουοκαΘεοατς, συνοδευομένουπὸ ἀναρίθμητεςστρατιὲςγγέλωνκαὶ ἀρχαγγέλων, καθςκαὶ ἀπὸ ἄλλατάγματα, Σεραφίμ, ΧερουβμκαΘρόνουςλοιοἱ ἄγγελοιπαρίσταντονώπιοντοΚυρίουμετφόβου, καθ’σον«πουβασιλέωςπαρουσία, καὶ ἡ τάξιςπαραγίγνεται».
Ἡ ὑ
περαγίαΘεοτόκοςγνώριζελαατὰ ἐκτν προτέρων, τὰ προσδοκοσεμὲ ἀκράδαντονλπίδαγιτοτολεγε: «πιστεύωτιλεςοπρςμὲ ὑποσχέσειςσουθπραγματοποιηθον».
      Ἀ
κολούθωςεδανκαοἱ ἅγιοιπόστολοιμφανς, εδανκπληκτοιτνθεϊκήντουδόξαν, ὁ καθεςβέβαιαναλόγωςτςδυνατότητος αὐτοῦ. Ἡ παροσαλευσιςτοΚυρίουτανμεγαλοπρεπεστέρακαφοβερωτέρατςπρώτης, καθ’τιτώρανεφανίσθηλαμπρότεροςτςστραπς, ἀλλκατςπτοΘαβρΜεταμορφώσεώςτου, εςτνποίανδνδειξεπαρτνφυσικήντουδόξαν, διότιμεττν Ἀνάληψιν ὁ Χριστςεναιπρόσιτοςκαὶ ἀόρατος.
νώπιοντοιούτουμυστηρίου«ομαθηταὶ ἔπεσονππρόσωπονατνκαὶ ἐφοβήθησανσφόδρα, γενόμενοισενεκροί» (Ματθ. ιε΄, 6). ΤότεΚύριοςτοςεπε: «Ερήνημν», ὅπωςπαλαιά, ὅταν«εσλθετνθυρνκεκλεισμένων, ὅπουσανομαθητασυνηγμένοιδιτνφόβοντνουδαίων» ( Ἰωάν. κ΄, 21, 19) εςτνδιονατνοκοντοῦ Ἰωάννου.
Κάτιπαρόμοιονσυνέβηκατώρα, εςτνΚοίμησιντςμητρςτοῦ Ἀναστάντος. Ὅτανοἱ Ἀπόστολοικουσαντνγλυκυτάτηνκαπαμπόθητον φωνὴνατοῦ, ἀνεζωογονήθησανκαὶ ἐνισχύθησανψυχικςκασωματικςκαὶ ἔμειναννθεωρονμδέοςτὸ ὑπέρλαμπρονκάλλοςκατνΘείαναγληντοΠροσώπουτου.
ςκτούτου, ἡ παναγίακαὶ ἄμωμοςκαελογημένηΘεοτόκοςπλήσθηχαρςκατπρόσωπονατςκατηυγάσθημθείανφωτοφάνειαν. Ἀλλκαὶ ἐκείνη, βλέπουσαμετ’ελάβειαςκαφόβουτνδόξανκατνλαμπρότηταποὺ ἀκτινοβολοσευἱὸςκαΒασιλεύςτηςησοςΧριστός, ἐμεγάλυνεκόμηπερισσότεροντνθεότητάτουκαπροσηύχετοπρτνποστόλωνκαὶ πάντωντνπαρόντων.
      Τςστατεςατςστιγμςμεσίτευσεπρτνπανταχοερισκομένωνπιστν, παρεκάλεσεπρτοκόσμουπαντςκαὶ ὑπρπάσηςψυχςπικαλουμένηςτὸ ὄνοματοΚυρίουκατςμητρςατοῦ, ἐζήτησεδὲ ὅπουμνημονεύονταιτδύοατὰ ὀνόματα νὰ ἐκχέεταιπλούσιαθείαελογία.
      Τότε ἡ ἁγίαΠαρθένοςΜαρίακοιτάζονταςκαπάλινπρςτνΥόντηςτνντίκρυσεμδόξαντοιαύτηνστεοδεμίαγλώσσανθρωπίνηνεναιεςθέσινντνκφράση. Καεπεν: «Ελόγησόνμε, Κύριε, μτνδεξιάνσου καὶ ελόγησονλουςσουςσδοξάζουνκαμνημονεύουντὸ ὄνομάμουκάθεφορνποπροσφέρουνεςστνπροσευχνκαδέησίντων».
     Ὁ Κύριοςτότεξέτεινετνδεξιάντου, ελόγησετνμητέρατουκατςεπε: «Μακαρίασύ, ἀγαλλιάσθωκαρδίασουΜαρία, εὐλογημένηνγυναιξί, διότιτπλήρωματςΧάριτοςκαὶ ὅλεςοδωρεςσοῦ ἐδόθησανπτνΠατέραμουτνοράνιονκακάθεψυχὴ ἡ ὁποίαθὰ ἐπικαλεταιτὸ ὄνομάμουμετ’ελαβείαςδνθπαραβλεφθῆ ἀλλθερηλεοςκαπαρηγορίανεςτνπαροσανζων καὶ εςτνμέλλοντααἰῶνα.
Σδέ, πορεύουνερήνκαχαρεςταώνιασκηνώματα, εςτοςπέραντουςθησαυροςτοΠατρόςμου, γινθεωρςτνδόξανμουκανεφραίνεσαιμτνΧάριντοῦ ἉγίουΠνεύματος».
     Ἀμέσωςδέ, δι’ντολςτοΚυρίουοἱ ἄγγελοι ἤρχισαννψάλλουνναγλυκύτατονμνονμφωννζωηρνκαθελκτικωτάτην, ἐνοἱ ἅγιοιπόστολοικλινανελαβςτςκεφαλέςτωννώπιοντςγιοπνευματικςμυσταγωγίαςκαὶ ἀφιέρωσανμτνσειράντουςεςτνΠαρθένονμίανμνωδίανγγελομίμητον.
      Καὶ
εςαττκλίμαΠαναγίαμήτηρτοΚυρίουπαρέδωσετνμακαρίανκαὶ ἀμόλυντονψυχνατςεςτνΒασιλέακαυόντηςκαὶ ἐκοιμήθηπνονγλυκνκαὶ ἐράσμιον. ὍπωςεςτνπόρρητοντοκετόντηςγέννησενωδύνωςτνΚύριονησον, τοιουτοτρόπωςμεινε ἀνέπαφοςπτοςπιθανάτιουςπόνουςκακαττνκοίμησίντης, καθ’τιΒασιλεςκαΔημιουργςκάθεκτιστςφύσεως, ατς ὁ ἴδιοςεναιποτότεκατώραμετέτρεψετοςφυσικοςνόμους.
      Οστρατιςτνγγέλωνψωσανμθαυμασμντὰ ἀόραταχέριατους καθὼςδιήρχετοπαναγίαατςψυχή. Ὁ οκοςτςΣιών, καθςκαὶ ὅληπεριοχή, ἐπλήσθηπμίανρρητονεωδίαν.
πάνωδὲ ἀπτπανάχραντονσματηςπλαντομίαφωτεινὴ ὕπαρξιςόρατοςπτοςασθητοςφθαλμούς. ΤοιουτοτρόπωςΔιδάσκαλοςκαοἱ μαθηταί, τὰ οράνιακατὰ ἐπίγεια, συνώδευσανπκοινοτνγίανΠαρθένον.
      Καὶ ὁ μνελογητςΚύριοςκαὶ ἔνδοξοςΔεσπότηςτοπαντςεσήγαγετνγίανψυχντςπαναχράντουατομητρςεςτοςορανούς, οδμαθηταὶ ἀπέθεσαντπανάσπιλονσματης εἰςτνγν, γιντὸ ἀλείψουνμὲ ἀρώματακακατόπινντμεταφέρουνπουθὰ ἐπιθυμοσεκείνη·πὸ ἐκεῖ ἔμελλεμετ’λίγοννμεταστεςτνΠαράδεισον ἢ ὁπουδήποτεθέλησεΥἱὸςκαΘεόςτης.