Στον Άγιο Γρηγόριο επίσκοπο Νύσσης.

grhgoriosnysshsΓια τον Άγιο Γρηγόριο επίσκοπο Νύσσης, έχουν γραφεί αμέτρητα.

Όλοι επικεντρώνονται στον αδαμάντινο χαρακτήρα του, στην ορθόδοξη ακεραιότητά του, στήν συγγραφική δεινότητά του, στό μοναδικό και ανεπανάληπτο τρόπο, με τον οποίο θεμελίωσε τα δόγματα σε λογική βάση, αναγνωρίζοντας την αυθεντία των Αγίων Γραφών και το Μυστήριο της Αποκάλυψης του Χριστού.

Στον Νύσσης αποδίδεται το επίτευγμα, η φιλοσοφία να γίνεται υποτελής, υπηρέτρια της θεολογίας, ακόμα και βοηθητική στην υπεράσπιση της χριστιανικής Αληθείας.

Τί έχουμε όμως να κερδήσουμε από τον βίο του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης και τί θα αποκομίσουμε από την μεγαλωσύνη του;

Το πρώτο είναι αυτό, που αναφέρει ένας ευλαβής ιερεύς «Όταν διαβάζει κάποιος τα χαριτωμένα από το Πανάγιο Πνεύμα κείμενα του Νύσσης, καταλάμπεται θέλι δεν θέλει από το Φως της Παναγίας Τριάδος». Έχει απόλυτο δίκηο.

Το δεύτερο κέρδος θα προκύψει από τη γνώση της ορθοδόξου Αλήθειας, επάνω στις «ράγες» της οποίας αν συγκρατήσουμε την ζωή μας, θα φθάσουμε με ασφάλεια στον Ουρανό. Δεξιά και αριστερά μας τα βάραθρα της αθεΐας και της ποικιλωνύμου αίρεσης χάσκουν.

Όποιος δεν πιστεύει, δεν επιβιβάζεται στο τραίνο. Μένει στη γή.

Όποιος δεν πιστεύει ορθά, επιβιβάζεται, αλλά δεν θα φθάσει ποτέ στο τέρμα. Εκτροχιάζεται.

Το τρίτο όφελος προέρχεται από την συμπάθεια και τον πόνο, που νιώθει κανείς για τον Άγιο Γρηγόριο διαβάζοντας τον βίο του. Το «έλεος» της αρχαίας τραγωδίας για τους πονεμένους ήρωες έφερνε την κάθαρση. Έτσι καθαρίζουν παράξενα την ψυχή μας τα παθήματα των Αγίων.

Πως;

Όπως τα φάρμακα θεραπεύουν τα πονεμένα μέλη του σώματός μας.

Τέταρτο και τελευταίο είναι, ότι θα γεμίσει η καρδιά μας από ευγνωμοσύνη, ευχαριστία, δοξολογία και ακράδαντη πίστη προς τον Τριαδικό Θεό μας.

Αυτός «θεμελίωσε» στην πολύπαθη γή μας τους μοναδικούς, τους χαρισματούχους, τους γενναίους και πεπαιδευμένους Αγίους Πατέρες. Αυτοί προς την αληθινή πίστη μας καθοδήγησαν με λόγο, με έργο, με αίμα, με ύβρη, με κακοπάθεια, με θάνατο.

Αν δεν υπήρχαν οι Άγιοι Πατέρες, τα αιρετικά θηρία θα κατασπάραζαν το Πανάγιο Σώμα του ενανθρωπήσαντος Ιησού Χριστού. Θα κατασπίλωναν την Θεότητά Του. Θα μας απέλπιζαν για την σωτηρία μας.

Μετά τον Θεό κλείνωμε  γόνυ και προσκυνούμε τους Αγίους Πατέρες μας. Τους τιμούμε. Τους αγαπούμε. Τους θυμόμστε. Τους γιορτάζουμε. Τους υπακούμε.

Μη γένοιτο να τους απαρνηθούμε ποτέ, ώσπου να τους αντικρύσουμε λαμπρούς γύρω από τον Θρόνο του Θεού.

Και κάτι τελευταίο.

Όταν ακούμε ή απαγγέλουμε το «Πιστεύω», ας μνημονεύουμε τους μόχθους του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου και τους κόπους του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης.

Γιατί αυτοί οι δύο Πατέρες κατά κύριο λόγο υπερασπίστηκαν, κατοχύρωσαν και έκλεισαν  ολάκερη την Αλήθεια της πίστης μας στα μικρά και περιεκτικά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως.

Αυτοί διατύπωσαν τον κανόνα της σωτηρίας μας.       


Εκτύπωση   Email