(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Υπόμνημα εις μερικά θαύματα και εις την εύρεσιν και ανακομιδήν του λειψάνου της αγίας και πανευφήμου μεγαλομάρτυρος Ευφημίας
1.
Αλλά, πώς θα μπορούσε κανείς καλύτερα να αποκτήσει «εύφημη γλώσσα», αν δεν επιλέξει να εγκωμιάσει την πανεύφημη μεταξύ των μαρτύρων Ευφημία, ενθυμούμενος τα θαυμάσια που επιτέλεσε ο Θεός δι’ αυτής, και προσφέροντας συγχρόνως στις ακοές των πιστών διήγηση πολύ μεγάλης ωφέλειας;
Διότι, όπως ακριβώς οι ρυπαροί λόγοι μολύνουν αυτούς που κάποτε τους χρησιμοποιούν και εμβάλλουν με οξύτητα φοβερό βέλος πονηρίας στις ψυχές τους, έτσι αντίθετα, οι αγαθοί λόγοι, αυτοί που αποβλέπουν στην δόξα του Θεού, αγιάζουν και αυτούς που τους προφέρουν, και συγχρόνως, και αυτούς που τους ακούνε, καθώς τους διαπλάθουν και τους κάνουν να στρέφονται προς το αγαθό.
Επειδή, λοιπόν, και στην δική μας περίπτωση η πανήγυρις της μάρτυρος έχει σαν στόχο την κάθαρση της ψυχής, ως σκοπό δε, την άνοδο προς τον Θεό, ή καλύτερα την πλήρη κοινωνία με τον Θεό και την ένωση μαζί Του, εμπρός, ας παρουσιάσουμε αμέσως εν μέσω ημών τα σχετικά με αυτήν, και έτσι, να λάβουμε τον αρραβώνα της κοινωνίας με τον Θεό.
Όσα, λοιπόν, έπρεπε να ειπωθούν σχετικά με το ανδρείο και θαυμαστό αυτό μαρτύριο και την άθλησή της, έχουν εξιστορηθεί από άνδρα σοφό και ενάρετο στην ψυχή, όχι λιγότερο απ’ ό,τι στον λόγο, και έχουν εξυμνηθεί με τέχνη και πολύ μεγάλη χάρη, και δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι σ’ αυτά. Καθώς όμως εμείς έχουμε προ οφθαλμών για να προβάλουμε μερικά από τα μετά την κοίμησή της θαύματα, είναι ανάγκη να αρχίσουμε τον λόγο μας από την στιγμή που η μάρτυς εγκατέλειψε τα της παρούσης ζωής.
2.
Το ωραίο και ανδρείο εκείνο σώμα της μακαρίας εκείτετο, λοιπόν, στην Χαλκηδόνα, κατατεθειμένο ευλαβώς από τα χέρια των πνευματικών της τέκνων, χωρισμένο από την ψυχή της και αμέτοχο ζωτικής ενέργειας και κινήσεως, όπως συμβαίνει και στους άλλους νεκρούς.
Κατά τα άλλα, όμως, όσοι το έβλεπαν αμφέβαλλαν για το ότι ήταν νεκρό. Διότι, καθόλου δεν το άγγιξε κάποια φθορά, εφόσον ενοικούσε σ’ αυτό η θεία και αιώνια χάρη, αλλά επιπλέον, έρρεε μέσα από αυτό και ρυάκι αίματος – ω της δυνάμεώς Σου, Χριστέ μου, που υπερνικά κάθε λογική έννοια, και (από αυτό) πήγαζε ολόκληρη θάλασσα θαυμάτων που κατέπνιγε κάθε ενέργεια του πονηρού.
Διότι, όσοι κάθε φορά συνήθιζαν να πηγαίνουν και να αντλούν από εκείνο το παράδοξο και θείο αίμα, έβρισκαν αμέσως απαλλαγή από τα λυπηρά, χωρίς να ταλαιπωρηθούν ή να το ζητήσουν πολύ και επιπλέον, αποκτούσαν εν αφθονία όσα αγαθά είχαν ανάγκη.
Καθώς η ευσέβεια μέρα με τη μέρα εδραιωνόταν και τα θέματά μας εξελίσσονταν λαμπρά (θα έλεγε κανείς), εφόσον βασίλευαν ευσεβείς βασιλείς και μαζί με την πρόνοια και διοίκηση για τα κοσμικά πράγματα μεριμνούσαν και για τα θεία, και με κάθε τρόπο και ιδιαίτερη φροντίδα τα οδηγούσαν σε πρόοδο· (μαζί με όλα αυτά) ανεγείρεται στην Χαλκηδόνα, προς τιμήν της μεγαλομάρτυρος και καλλιπαρθένου, πολύ μεγάλος και περικαλλής ναός.
Και οι εκδηλώσεις τιμής και σεβασμού φτάνουν σε αιθέρια ύψη. Και η χάρη των θαυμάτων της αγκαλιάζει όλη την οικουμένη.
Η Αγία Ευφημία τιμάται στις 11 Ιουλίου.
Απόσπασμα από το βιβλίο του δρος Σωτηρίου Ι. Μπαλατσούκα, αναπληρωτή καθηγητή, «Βυζαντινά αγιολογικά κείμενα, Παλαιολόγειοι χρόνοι: Βίοι, θαύματα, εγκώμια αγίων», τόμος γ’, Τρίκαλα.
Πηγή: Pemptousia.gr
